Ecopsychologie: 365 dagen Verbinden met de Natuur: Dilemma: gevangen of vrij


22 augustus 2011

Dag 48 : Dilemma: gevangen of vrij

Gisteravond werd deel twee uitgezonden van Ocean Giants, wederom een prachtige BBC serie, ditmaal over dolfijnen en walvissen. Ik denk dat er geen mens ter wereld is die niet blij wordt als hij deze prachtige dieren uit het water ziet springen. De snelheid van de dolfijnen en de enormiteit van de walvissen spreken tot de verbeelding. Deze dieren zijn net als wij bewust van zichzelf, en wellicht vinden we ze daarom wel zo bijzonder.

Voor een Nederlander is het Dolfinarium in Harderwijk de eerste logische stop om dolfijnen en orka’s te zien. Ik kan me nog goed herinneren dat ik als klein meisje geobsedeerd was door de springende dolfijnen. Twintig jaar later was ik blij dat ik in Sea World Florida was, om daar dolfijnen te mogen aaien en van dichtbij een reusachtige orka een ‘bommetje’ te zien maken. Ik vond het geweldig, en toch doet het zeer.

Het dilemma van de natuurliefhebber: je wilt de dieren graag zien en je kunt er dan soms niet onderuit om ze in een dierentuin of aquarium te gaan zien. Ik vond de film Free Willy geweldig, ik keek meer naar de orka dan naar de verhaallijn. Toen ik hoorde dat de orka werd vrijgelaten en naar IJsland was gebracht om daar weer te leren vrij te zijn, vond ik dat nog beter! Iedere dag volgde ik de webcam en het dagboek en las hoe het met hem ging. Aan de ene kant was ik blij om een orka in een film te zien, en aan de andere kant was ik oh zo blij dat er een poging werd gedaan om hem vrij te laten.

Onlangs zag ik de film The Cove, waarin Ric O’Barry (ooit trainer van Flipper, ’s werelds beroemdste dolfijn) vecht tegen het doden van dolfijnen in Japan. O’Barry stond ook ooit voor het dilemma: werken met deze prachtige dieren, of vechten voor hun vrijheid.

Ik voel me verscheurd: ik ben zo blij dat ik als klein meisje naar Flipper mocht kijken. Hoe had ik anders geweten wat dit voor bijzondere dieren waren?  Juist deze films hebben mijn liefde voor de natuur aangewakkerd. Flipper, Skippy, Grizzly Adams, ik zag ze allemaal en achteraf ben ik daar blij om.

Toen ik vorig jaar in het aquarium van Atlanta in de haaientunnel een walvishaai over me heen zag zwemmen, was ik diep ontroerd. Ik was er niet weg te slaan. Maar ook toen kreeg ik het gevoel dat ze eigenlijk vrij rond horen te zwemmen. Dan had ik er alleen nooit eentje gezien….Ik kom er niet uit.

Zelf ben ik enorm gesteld op mijn vrijheid. Hoe kan ik het dan ooit goedkeuren dat deze prachtige dieren gevangen worden gehouden? Toegegeven, het aquarium in Atlanta waarin de walvishaaien, samen met zeeschildpadden, manta’s en andere haaien zwemmen, is gigantisch. Maar toch.

Als je de natuur wilt beschermen, dan moet je dus weten wat je beschermt. Het is noodzakelijk om de dieren te kunnen ervaren. Je zet je niet in voor iets dat je niet kent of waar je niet van houdt. En dat betekent dus toch dat je sommige dieren in gevangenschap moet zien. Wat een dilemma!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal 

Voor counselling in de natuur klik hier

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s