Natuur verbruikt zo min mogelijk energie – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


6 mei 2012

Dag 262: Natuur verbruikt zo min mogelijk energie

Ik ben een fan van het gebruiken van natuurlijke manieren om menselijke objecten vorm te geven. Het laten groeien van verpakkingen, of het eetbaar maken ervan, zijn maar een paar voorbeelden van ideeën die mijn waardering oogsten omdat de ontwerpers het oude systeem durven loslaten. Zoals Janine Benyus van de Biomimicry organisatie zegt: “No more heat, beat and treat,” of wel niet langer verhitten, slaan en bewerken. De natuur heeft al allerlei manieren gevonden om vormen te maken, kleur te geven en dat allemaal zonder te verhitten, te slaan, of te bewerken. De natuur doet het in groeiprocessen.

Vandaag werd ik aan natuurlijke processen herinnerd omdat ik een bos lelies moest weggooien die was uitgebloeid. Bijna twee weken hebben ze op de eettafel gepronkt. Maar dan komt het onvermijdelijke moment dat de blaadjes vallen, inclusief de meeldraden. En in die laatstgenoemden zit het venijn.

Een ieder die met lelies te maken heeft gehad weet dat deze meeldraden als geen ander kleur achterlaten op je tafel, tafelkleed, of stoelen. Ik wist dat gelukkig, maar moest toch met de handen de meeldraden uit de richels op mijn tafel vissen, met als gevolg: gele vingers.

Je kunt flink boenen, maar het gaat er niet snel af. Uiteindelijk slijt het na een paar dagen, maar nu lijkt het alsof er een oude henna beschildering op mijn handen heeft gezeten. Die meeldraden zijn een samenwerking van atomen die het wel met elkaar zagen zitten. Zonder enig verhitten of toevoegen van chemicaliën zijn ze in staat die kleur te maken. Dat is knap.

Mosselen die zelf lijm maken om aan een steen te blijven plakken, is ook knap. Oesters die parels maken, ook knap. Schelpdieren die hun schelp maken, ook een leuk staaltje vakwerk. En dat allemaal met gebruik van zo min mogelijk energie. Dat is nog het meest knappe.

Ik ben blij dat er steeds meer ontwerpers komen die inzien dat het niet altijd met een hoop energie gepaard hoeft te gaan. En als dat toch moet, dan maar met alternatieve energie zoals wind, zon of water.

De mens leert het wel, helaas een beetje traag.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s