Tagarchief: aantrekkingskracht

Meer verbondenheid, meer liefde, meer bewustzijn – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


23 augustus 2012

Dag 365: Meer verbondenheid, meer liefde, meer bewustzijn

Het is dan zover! De allerlaatste blog uit deze serie. Een heel jaar lang heb ik me dagelijks verbonden met de natuur en er over geschreven. Heel veel onderwerpen zijn langsgekomen en altijd kwamen er natuurlijke wijsheden uit. Wat heeft het schrijven van deze blog mij eigenlijk opgeleverd, naast een hoeveelheid lezers?

Als ik het jaar zo terugkijk zijn er maar een paar momenten geweest dat ik niet goed wist waar ik over moest schrijven. De natuur is zo veelomvattend en zo dicht bij wie ik in de kern ben, dat er juist met een psychologische insteek veel inspiratie uit te halen valt. Ik zag natuurlijke systemen weerspiegeld in mezelf en in de mensheid.

Het verbinding maken met de natuur heeft me laten ervaren hoe het is om zonder ‘denken’ te bestaan. Voor mij is het ‘ervaren’, met alle zintuigen die ik rijk ben (en daarmee het denken/piekeren/analyseren buitenspel zetten), dé manier geworden om te Zijn. De natuur is namelijk één groot voorbeeld in Zijn. En aangezien ik als mens uit de natuur afkomstig ben en een heleboel zintuigen gemeen heb met andere organismen, is het logisch om me op mijn plek te voelen.

Op het moment dat ik deze ervaringen ging delen, ontstond er een uitwisseling van ervaringen met anderen die hetzelfde resultaat in de natuur behaalden. De wandelaars in mijn Terugnaarjenatuur wandeling, en één-op-één counsellingsessies bevestigden dat keer op keer.

Een steeds groter wordende groep heeft behoefte om het denken af en toe stop te zetten en terug naar de basis te gaan. Niet voor niets komen velen tot rust in natuurlijke omgevingen. Daar zijn we heel dicht bij wie we van nature zijn; een organisme dat op de best mogelijke wijze tot zijn recht wil komen door aantrekkelijkheden op te zoeken die goed voor het is.

Ik heb het nodig en in mijn beleving heeft de hele wereld het nodig: teruggaan naar de basis waar het leven om draait, om van daaruit een gezonde harmonieuze wereld te creëren. Hoe meer ik me verbindt met de natuur, hoe meer ik er van ga houden en hoe belangrijker ik het vindt om er in de juiste balans mee samen te leven. De natuur heeft al zoveel oplossingen bedacht en blijkt in staat te zijn om als één geheel te functioneren. Daar moeten wij mensen nog zoveel van leren.

Wordt niet meer vervolgd.

Dit was de laatste aflevering uit de serie “365 dagen verbinden met de natuur”

Françoise Vaal

Weer leren vertrouwen op jezelf via de natuur?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

cover def lores klein

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Toegeven aan een zintuig, natuurlijker kan het niet – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


21 augustus 2012

Dag 363: Toegeven aan een zintuig, natuurlijker kan het niet

Het ging het afgelopen jaar in deze weblog vooral om het wakker schudden van onze slapende zintuigen. Op dag 221 beschreef ik een aantal niet zo voor de hand liggende zintuigen. En vanmorgen schoot me er een te binnen terwijl ik naar de dauw op de rietstengels keek.

Je voelt, ruikt en ziet al dat we naar de herfst toegaan. Planten zijn uitgebloeid, sommige berken verliezen al wat blaadjes en voordat je het weet heb je de winterjas weer aan. Het zintuig voor winterslapen schoot me te binnen. Volgens de officiële lijst van Dr. Michael Cohen heet het zintuig: zintuig voor seizoenen. Hier hoort het winterslapen bij, maar ook jezelf terugtrekken op een warm plekje en jezelf warm aankleden. De gewoonste zaak van de wereld, toch? Inderdaad, het is zo gewoon omdat het een zintuig is dat braaf zijn werk doet.

Een aantal weken geleden hoorde ik een vriendin klagen dat ze in de winter niet uit haar huis te branden is, altijd vele kilo’s aankomt en het liefst bij de open haard vertoeft. Ze haat zichzelf dan vanwege haar passiviteit. Op mijn vraag of ze dat in de zomer ook doet, antwoordde ze dat ze dan juist heel actief is en haar geliefde bergsport aan het beoefenen is. “De kilo’s vliegen er dan gewoon weer af,” zei ze. ”Je bent dus gewoon aan het winterslapen!” riep ik. Ze viel even stil en gaf aan dat ze het zo nooit bekeken had. Dit ritme heeft ze al vele jaren. Ze heeft nooit bedacht dat het haar seizoen zintuig zou kunnen zijn, omdat je daar nooit iemand over hoort. De meesten van ons geven er niet aan toe omdat dit niet gewenst is door de heersende orde.

“Nu voelt het ineens anders. Omdat de hele wereld vindt dat je altijd slank en actief moet zijn, wil nog niet zeggen dat ik dat ook moet doen!” De stress die de gedachte aan het ‘moeten voldoen aan een norm’ met zich meebracht, verhoogde haar eetlust alleen maar en zo belandde ze in de bekende vicieuze cirkel. Het accepteren dat ze in de winter iets zwaarder is en dat er zomers weer veel afgaat, bracht haar rust. Het loslaten van een opgelegde norm, bracht haar dichter bij zichzelf.

Een mens mag gewoon winterslapen als dat natuurlijk aanvoelt. We geven vaak onterecht voorrang aan allerlei heersende meningen. Anderen, die het soms goed met je voor hebben, soms slecht en soms alleen maar geld aan je willen verdienen door je iets op te dringen. De kunst is om dicht bij je zintuigen te blijven en zo te durven luisteren naar wat goed voor je is. Mijn vriendin is een winterslaper en dat is de gewoonste zaak van de wereld.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

 

cover def lores kleinIn dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Levenslessen van dieren – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


19 augustus 2012

Dag 361: Levenslessen van dieren

Niet alleen de prachtige landschappen hebben me wijze lessen geleerd in verbondenheid, maar zeer zeker ook allerlei dieren die op mijn pad kwamen. Een opvallende les was die van ‘het gras is altijd groener aan de andere kant’. De diepere lagen die hieronder zitten werden onderwezen door een geit en een paard.

Op dag 169 schreef ik over twee aparte voorvallen waarbij zowel de geit van de buren als een paard van buren verderop, hun heil zochten op groener gras. Het moge duidelijk zijn dat dit groenere gras niet voor hun bedoeld was. Vooral het niet gehinderd worden door blokkerende gedachten zoals ‘Wat zal er gebeuren als ik naar deze tuin ga?’ kwam hierin naar voren.

De mensheid is over het algemeen slecht in verandering aanbrengen in het leven. Je weet wat je hebt maar niet wat je krijgt, toch? Dit maakt dat hele volksstammen zich niet verroeren, maar blijven zitten waar ze zitten en zich daarmee uiteindelijk in de nesten kunnen werken, of vast kunnen draaien.

Het is natuurlijk niet zo dat je zomaar achter je neus aan moet gaan. De maatschappij heeft nu eenmaal wel een set basisregels neergelegd, waar we ons aan moeten houden. Het is wel van belang om de aantrekkingskracht van dat andere gras heel serieus te nemen. Misschien is het niet exact dát gras wat je nodig hebt, maar in ieder geval iets dat erop lijkt. Als de zintuigen geprikkeld worden door iets dat ze bevalt, doen ze dat niet zomaar. Het is kennelijk iets waar je behoefte aan hebt. Het paard en de geit hadden letterlijk behoefte aan ander gras en meer voedsel. Wij moeten eerder kijken naar de onderliggende waarde van onze zintuiglijke prikkeling. Uiteindelijk kunnen we daar iets mee doen. Ofwel: symbolisch door je hek breken op zoek naar wat je nodig hebt.

Als je dieren observeert zie je veel van je eigen gedrag, maar vooral ook van je eigen behoeften terug, zoals de Zen Zwaan (dag 160) en de reiger en de Vlaamse gaai (dag 154). Het is niet alleen maar ‘beesies kijken’. Het is je verbonden voelen met andere levende wezens die hun eigen oplossingen hebben gevonden voor een goed leven.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – is te koop bij bol.com alhier

cover Zelfvertrouwen!

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Klimaatverandering oplossen begint bij aantrekkingskracht – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


17 augustus 2012

Dag 359: Klimaatverandering oplossen begint bij aantrekkingskracht

Het werd hoog tijd, maar eindelijk beginnen psychoanalytische wetenschappers het nu wel eens te worden: de menselijke psyche heeft invloed op het niet aanpakken van klimaatverandering. Huh? Maar we willen toch allemaal een gezonde wereld zonder allerlei natuurrampen? Wat houdt ons dan tegen?

Er zijn natuurlijk altijd weer studies met de daarbij behorende cijfers nodig (zie hier voor interview met wetenschapper in NY Times) om te bevestigen wat ieder logisch nadenkend mens al lang had kunnen bedenken: Angst, aannames en excuses om er niet over na te denken, het bij anderen neerleggen van het probleem en het uit onmacht niet te weten waar te beginnen, houdt ons tegen om problemen daadwerkelijk aan te pakken.

Iedereen wil een gezond klimaat, schoon water en gifvrij land. Er is niemand die niet van welke natuur dan ook houdt. We zijn echter opgegroeid in een tijd die nog steeds qua indeling gebaseerd is op de industriële revolutie, denkende dat er onuitputtelijke grondstoffen voorhanden zijn en dat het allemaal niet op kan. We worden in het onderwijs nog altijd klaargestoomd om deel te nemen aan datzelfde proces dat eeuwen geleden werd ontworpen. Struisvogelpolitiek ligt dus voor de hand; het voelt comfortabel, zo leven en handelen we al eeuwen, dus waarom zullen we het veranderen? Daarnaast zijn we ook nog eens angstig om te veranderen, want dan weten we niet wat ons voorland zal zijn. Maar juist deze struisvogelpolitiek en angst brengen apathie voort. Wat ons boven het hoofd hangt is groot en niet te overzien, zodat we als een ‘deer in the headlights’ bevriezen. We ondernemen geen actie, met als gevolg dat we overreden zullen worden.

Wanneer is de kans groter dat je tot actie overgaat om de wereld beter te maken in plaats van verder te vervuilen? Dat kan pas als er gevoelens van verbondenheid met de natuur zijn. Die verbondenheid voel je pas goed wanneer je natuurlijke zintuigen geprikkeld worden. Uiteraard is het regelmatig en voor langere tijd in contact komen met natuur van groot belang.  Een zeer onderschatte maar uiterst belangrijke rol is hier weggelegd voor de maatschappij, voor het onderwijs en voor ouders.

Je kunt pas echt om iets geven als je ervan houdt. En je kunt pas echt van iets houden als je er verbinding mee maakt. Het lot van onze planeet ligt in de liefde die wij voelen voor onze leefomgeving.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Verbondenheid met de natuur zoeken op een dieper niveau? Klik hier

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, ecopsychologie, emoties, natuur

Liefde zonder moeten – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


16 augustus 2012

Dag 358: Liefde zonder moeten

Het is niet voor iedereen eenvoudig om ergens van te houden. Mensen die tegen een burn-out aanzitten of flink depressief zijn vinden niets of niemand leuk. Het enige dat voor hen vaak aantrekkelijk is, is zich terugtrekken in bed om ver van de dagelijkse beslommeringen te blijven.

Het minimale waar ze zich nog toe kunnen zetten is wandelen of fietsen. En dat is nu net waar de zintuigen voorzichtig op natuurlijke wijze geprikkeld worden. Dit is essentieel voor herstel.

Het is aan de orde van de dag in mijn praktijk dat cliënten aangeven zich voornamelijk op vakantie helemaal in hun element te voelen. De relatie gaat dan beter, ze voelen zich goed en er hoeft niets. Het ‘moeten’ van werk, verplichtingen en verwachtingen valt grotendeels weg, en de ware aard van de cliënten heeft ruimte om naar voren te komen.

Maar het is niet alleen de gewonnen vrijheid die het zo fijn maakt op vakantie. Bij doorvragen over gevoelens komt duidelijk de verbinding met het klimaat en het landschap naar voren. Dan wordt ineens duidelijk hoeveel invloed, de zee, de bergen of het regenwoud hebben op de gemoedstoestand. Hoe meer ze terugdenken aan die vakantie, hoe duidelijker het wordt wat aantrekkelijk voor ze is en waar ze van houden. Sommigen schrikken daar zelfs van omdat ze er nooit bij stil hebben gestaan dat ze zoveel geven om een omgeving.

De pure aantrekkingskracht van natuurlijke elementen kun je ook beschrijven als ‘liefde voelen voor’.  Liefde voor de zee, voor een snelstromende rivier, steile bergpaden, bijzondere vogels, kleurige zeldzame planten, spreken we misschien oppervlakkig uit. Maar juist deze liefde is die in de puurste vorm: onvoorwaardelijke aantrekkingskracht, waarbij alle zintuigen geactiveerd worden.

Wanneer cliënten deze liefde in zichzelf gaan voelen en herkennen, begint het herstel. Het realiseren dat het voelen van aantrekkingskracht de belangrijkste component van een gelukkig leven is, zorgt ervoor dat gedrag gaat veranderen. Het zich onderdompelen in de wereld van ‘moeten’, wat ze jarenlang hebben volgehouden, wordt ineens een schrikbeeld. En dat is precies de bedoeling! Want het is hét recept voor depressiviteit en ongeluk.

Al het leven bestaat uit aantrekkingskrachten, of het nu de boom is die water en kooldioxide aantrekkelijk vindt, de vos die de haas aantrekkelijk vindt of een mens die het aantrekkelijke ruime sop kiest. Het heeft allemaal met gevoelens van liefde te maken die onze zintuigen aangeven. Als je vanuit dit standpunt durft te leven, kan het niet anders of het geluk valt je toe.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Balans leren maken tussen Moeten en Zijn? Lees dan mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – Het is te verkrijgen bij bol.com alhier.

cover Zelfvertrouwen!

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Zelfvertrouwen is dichterbij dan je denkt – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


14 augustus 2012

Dag 356: Zelfvertrouwen is dichterbij dan je denkt

Het afgelopen jaar is ook duidelijk geworden dat één van de belangrijkste pijlers en eerste stappen binnen de toegepaste ecopsychologie het kunnen uitschakelen van taal is. Door te gaan vertrouwen op onze zintuigen en wat zij waarnemen en niet alleen op onze gedachten (omdat deze niet altijd zuiver zijn door aannames, opgelegde overtuigingen en verwachtingen), vergroot je het zelfvertrouwen alsook zelfwaardering en zelfacceptatie.

Op dag 229 schreef ik al hoe lastig het is om niet meteen een oordeel te vellen over iets dat je ziet. Bijna automatisch komen er woorden in ons hoofd naar voren, waarmee we een sticker plakken op alles in onze omgeving. Niet alleen doe je daar de omgeving mee te kort, maar voornamelijk ook jezelf. Je bent namelijk zoveel meer dan alleen dat wat zich in je hoofd afspeelt. Je hebt allerlei gevoelens die veel wijsheid met zich mee brengen en precies weten wat goed en niet goed voor je is. Door met een oordeel uit het hoofd je zintuiglijke belevingswereld te omzeilen, ga je aan je ware zelf voorbij.

Op dag 199 en 348 ging het om beter kiezen en een oplossing aanvoelen, beide door gedachten uit te schakelen. Als we voor een dilemma staan, zijn we geneigd om allerlei gedachten de revue te laten passeren. Wat we daadwerkelijk voelen en ervaren, lijkt daarbij ondergeschikt.

Zien, ruiken, voelen en ervaren met iedere cel in je lichaam, brengt heel veel wijsheid naar voren. Wat aantrekkelijk is aan de ene kant, en waar je van weg wilt blijven aan de andere kant. Oefenen in het aanvoelen gaat nog altijd het allerbeste in de natuur. Alleen daar gaat de grootste hoeveelheid zintuigen die we hebben aan het werk.

Wordt vervolgd.

cover Zelfvertrouwen!

Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – ebook  Koop het hier.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Het ebook is verkrijgbaar bij bol.com : http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

De onbewuste krachten die Het Leven maken – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


12 augustus 2012

Dag 354: De onbewuste krachten die Het Leven maken

Aan welke onbewuste krachten al het leven blootstaat, lijkt in eerste instantie alleen ecologen te interesseren. Gelukkig zijn er steeds meer mensen die op verschillende niveaus mindfulness beoefenen, waardoor een steeds grotere groep mensen inziet hoe alles met alles verbonden is en waar het leven werkelijk om gaat. Maar wat zijn nu eigenlijk die onbewuste krachten waar we allemaal mee om moeten gaan?

Wetenschapper/schrijver Tim Flannery verdeelt de krachten in drieën. Allereerst is er de originele levenskracht van het ontstaan van leven, vervolgens is er het zoeken naar de beste omgeving om in te gedijen, zowel letterlijk als figuurlijk (sociaal) en tenslotte is daar het aanpassen en deel uitmaken van die omgeving.

Het lijkt bijna te simpel om dit los te laten op al het leven op aarde. En toch gelden deze drie stappen voor alles wat leeft. Het zijn de basiswetten die ten grondslag liggen aan de gehele evolutie van organismen. Of we nu willen of niet, dit is wat ons leidt, hoe we tot ontwikkeling komen en hoe we uiteindelijk leven.

Ik ga nog een stapje verder door deze basiskrachten te vergelijken met hoe wij een relatie met anderen aangaan; allereerst ontstaat er een aantrekkingskracht tussen twee mensen en is een verbinding geboren. Vervolgens gaan deze twee mensen de uitdaging aan om te kijken in welke letterlijke en sociale omgeving ze het beste tot hun recht komen. Niet alleen met zijn tweeën proberen ze dat te bewerkstelligen, maar ook als stel in een groter sociaal geheel, zoals een gezin of uiteindelijk een familie. Tenslotte zal de duur van de relatie uitwijzen of ze in staat zijn geweest zich positief aan te passen binnen dat geheel.

Het moge duidelijk zijn dat stap 1 de makkelijkste is voor de meeste mensen. Verliefd worden of een verbinding aangaan met iemand die op één of andere wijze aantrekkelijk voor je is, is meestal niet moeilijk. Het gaat natuurlijk mis als de juiste omgeving niet gevonden kan worden. Dan moet je denken aan culturele of religieuze verschillen, maar ook aan letterlijke omgevingen waarin mensen niet gelukkig zijn. Bijvoorbeeld omdat ze te ver van hun familie wonen, of omdat ze liever in een open ruimte wonen dan in een bos. Gaat er bij stap twee al iets niet soepel, dan moge duidelijk zijn dat stap 3 niet optimaal gehaald gaat worden en de relatie uiteindelijk uiteenvalt.

Het komt ook voor dat het aanpassen aan de omgeving een groot probleem is. Innerlijke weerstanden spelen op en aan onderlinge verwachtingen wordt dan niet voldaan. Ook dan gaat een relatie het niet redden. Het is dus van groot belang om in een vroeg stadium te gaan voelen (niet denken!) of de omgeving aantrekkelijk genoeg is, zodat een stukje aanpassing geen probleem geeft.

Als dit eenvoudig te doen zou zijn, zouden relatietherapeuten zoals ik overbodig zijn. Maar het is niet onmogelijk om open te staan voor daadwerkelijke gevoelens en dicht bij jezelf te blijven. Zolang je maar helder voor ogen hebt wat de basis van leven is.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Jezelf open leren stellen voor al je zintuigen? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Het Nieuwe Voelen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


11 augustus 2012

Dag 353: Het Nieuwe Voelen

‘Het nieuwe denken’ stond er op de folder van een filosofiecursus die ik in de bus kreeg. Ik voelde meteen enorme weerstand in me opkomen. Vanmorgen hoorde ik mezelf namelijk zeggen dat ik de afgelopen veel te druk in mijn hoofd was geweest. Denken, overdenken, terugdenken, vooruitdenken, zo zag mijn week eruit. Teveel denken, te weinig voelen en in mijn element zijn. Op een zaterdag wordt me dat altijd pijnlijk duidelijk: vermoeid, niet uit bed te branden en al helemaal niet willen denken aan de simpelste dingen zoals een boodschappenlijstje maken.

Natuurlijk hadden mijn hersenen al een signaal afgeven en wel de duidelijkste die er is: hoofdpijn! In plaats dat je de boel de boel laat en gedachten loslaat, slik je maar een aspirine. En zo val je gemakkelijk terug in een oude gewoonte. Een keer is dat natuurlijk niet zo erg, maar week in week uit hier last van hebben, of misschien wel maandenlang, dan ga je toch echt aan jezelf voorbij. Als je eenmaal bewust wordt dat je jezelf voorbij bent gelopen, dan herken je steeds sneller de patronen. Uiteraard is dat alleen niet genoeg. De actie die erop volgt, om dingen te gaan doen die aantrekkelijk voor je zijn, is het belangrijkst. Maar pas op, gevaar schuilt in het ‘denken’ aan aantrekkelijkheden. De kunst is om echt te voelen met het hele lijf wat het nodig heeft. En nee, dat zijn geen drank, drugs of overmatig eten. Dat geeft alleen op de hele korte termijn een goed gevoel.

Nadat ik het mezelf had horen zeggen, over teveel denken, ben ik een lange wandeling gaan maken met de hond. Bij het loslaten van iedere gedachte aan wat ik allemaal nog moet, voelde ik een zintuig wakker worden. Stuk voor stuk klikten ze aan bij het zien van de koeien die rustig liggen te herkauwen, de waterlelies die al gedeeltelijk open zijn en het kalme water. Steeds meer omgeving kwam bij me binnen, de fluitende vogels, geritsel in het gras, het piepen van een muis, het zachte briesje op mijn gezicht, een zachte plons in het water.

Zo dicht bij jezelf komen via de oer-zintuigen, is de beste manier om opdringerige gedachten het hoofd te bieden. ‘Het nieuwe denken’ mag van mij het ‘nieuwe voelen’ worden!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Ook leren hoe je dichter bij je zelf komt via de zintuigen? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Je Ware Gelukkige Zelf vinden met je zintuigen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


8 augustus 2012

Dag 350:  Je Ware Gelukkige Zelf vinden met je zintuigen

Je Ware Zelf vinden brengt geluk. Niet het Zelf dat denkt dat het iets moet, dat het verplichtingen heeft, dat het aan verwachtingen moet voldoen en regels moet volgen. Van jongs af aan worden de meesten van ons zo opgevoed: we moeten luisteren naar onze ouders, onze leraren, onze artsen e.d. Daaruit vloeit voort dat we luisteren naar wat de media, reclamemakers of trendsetters ons willen laten geloven. Wanneer je alleen maar anderen volgt en niet naar je ware Zelf luistert, ga je aan jezelf voorbij.

Geluk vind je wanneer je in je element bent. Hier vind je ruimte om creatief te zijn en een staat van flow te bereiken. Hier ben je speels. Hier ervaar je rust en volg je wat aantrekkelijk voor je is. Hier gaat je hart open. In deze staat-van-zijn overheersen de zintuigen het denken  (In de staat van ‘moeten’, overheerst het denken).

Tenzij we letterlijk door iets geraakt worden en onze huid dit als een knal ervaart, geven de meeste zintuigen een heel zachte impuls. Het kan een trilling zijn, maar ook het vage ‘buikgevoel’ of iets wat licht drukt. Misschien lijkt het op een onbestemd gevoel, een golfje of een flits.

Niets voelen bestaat niet. Iedereen voelt,  maar de meesten van ons zijn verleerd om gevoelens en sensaties te combineren met woorden.  De woorden hebben de overhand gekregen, de zintuigen lijken onbelangrijk. Pas wanneer je de zintuigen heel bewust gaat combineren met woorden, zul je merken dat je innerlijk weten steeds helderder wordt. Door er met woorden aandacht aan te geven, veranker je de zintuiglijke ervaring. Een volgende keer zul je het nog sneller herkennen en er optimaal gebruik van kunnen maken.

Onze mede niet-menselijke aardbewoners houden het onderling communiceren bij de zintuigen. Wij zijn zo geëvolueerd dat we woorden nodig hebben om met anderen, maar ook met onszelf, te communiceren. Het mooie ervan is, dat wanneer we die kunst eenmaal verstaan, de woorden ineens weer weg mogen vallen en het innerlijk weten genoeg is. Dan zijn we terug bij onze innerlijke natuur, bij ons Ware Zelf. Daar ligt ons geluk.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Je zintuigen optimaal leren herkennen? Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

cover Zelfvertrouwen!

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Kiezen is niet moeilijk – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


6 augustus 2012

Dag 348: Kiezen is niet moeilijk

Zal ik dit kopen of toch maar liever dat? Zullen we hiernaartoe op vakantie gaan of toch maar daarnaartoe? Zullen we hier blijven wonen of verhuizen? Blijf ik bij mijn huidige werkgever of zoek ik een nieuwe?

We wikken en wegen tot we er gek van worden. We zijn altijd bang dat we teleurgesteld raken over de keuze die we maken. En dat zou nu juist niet hoeven, omdat ons brein ons automatisch beter laat denken over wat we gekozen hebben. Ook al zouden we ergens spijt van hebben, dan nog kunnen we een reden vinden waarom het toch beter is wat we hebben gekozen. Het lijkt wel een soort veiligheidsklep die in werking gaat, om vooral het pad te blijven volgen dat je hebt gekozen.

Wanneer ik daar wat langer over na denk, is dit heel natuurlijk. Alles wat leeft, groeit en bloeit, staat op een bepaald moment voor een keuze. Zal ik hier eten of daar? Zal ik dit eten of dat? Zal ik hier blijven of ren ik weg? Van die twijfel merk je weinig wanneer je lekker buiten aan het wandelen bent. (Je moet er niet aan denken dat je iedere plant of dier zou horen twijfelen.) Alles lijkt recht op een doel af te gaan. Dat komt omdat alle organismen kiezen voor aantrekkelijkheid. Datgene wat een organisme het liefst wil hebben en wat voorradig is, daar kiest het voor. En dat is dus altijd goed! Het kiest niet voor het minst aantrekkelijke of het onbereikbare. Het doet zijn best om te bewegen in de richting van wat het beste aanvoelt en wat het echt nodig heeft om goed te kunnen leven.

Daar hebben we het weer: ‘aanvoelen’. In de praktijk blijkt keer op keer dat wij maar moeilijk kunnen kiezen omdat we er teveel over nadenken. Allerlei scenario’s komen in ons op, beren verschijnen op de weg, excuses, smoesjes, meningen van anderen etc. Maar als ons wordt gevraagd wat echt goed voelt, dan blijkt de keuze vaak kinderlijk eenvoudig. Daarvoor moeten we wel tijdelijk ons denken passeren en het voelen voor laten gaan.

Wat zou het fijn zijn als we een echte knop zouden hebben waarmee we ons denken even kunnen uitschakelen. Het zou enorm veel tijd schelen in piekeren, twijfelen en zorgen maken.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Denken leren uitzetten? Klik hier

4 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Je innerlijke natuur een handje helpen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


5 augustus 2012

Dag 347: Je innerlijke natuur een handje helpen

Ik heb een hekel aan het grijze dekbed boven mijn hoofd. Daarmee bedoel ik, een dicht saai grijs wolkendek dat alle contrast uit de omgeving lijkt te halen. Mijn humeur heeft daar onder te lijden. En helemaal in de winter als dit soms weken aan kan houden. Contrasten en kleuren voelen voor mij aan als ‘leven’.

Een zonnebril kan wonderen verrichten. Niet alleen moet het onze ogen beschermen tegen al te fel licht, daarnaast kun je het gebruiken als stemmingsfilter. Net zoals een fotograaf of filmregisseur gebruik maakt van speciale lenzen en filters om stemming te maken, zo kun je ook een zonnebril gebruiken. Een heel goedkoop zonnebrilletje met oranjebruine glazen, maakt mijn wereld mooier en warmer als alles buiten grijs is. Dat brilletje helpt me om ‘leven’ te zien wanneer mijn natuurlijke visuele zintuig het niet ervaart.

Grijs maar rustig weer is dus veel onaantrekkelijker voor mij dan bijvoorbeeld deze lucht die ik vanmorgen fotografeerde:

 

Geen bedreiging, maar een teken van leven!

 

Hier zit dreiging in, maar ook verlichting. De verschillende vormen die ook nog veranderen onder invloed van de wind, maken het voor mij levendig. Het feit dat er ieder moment regen uit kan vallen, doet me niets. Voor mij is het vervormen, het ontwikkelen en veranderen van de lucht aantrekkelijk. En dat zegt iets over mij.

Stilstaan en niet verder ontwikkelen of groeien, staat niet in mijn persoonlijke woordenboek. Ik heb dat nodig om me goed te voelen. Het is natuurlijk geen toeval dat ik relatietherapeut en coach ben. Ook daar probeer ik in stilstaande situaties beweging te brengen. Het hoort bij mij.

Natuurverschijnselen die aantrekkelijk voor je zijn, zeggen iets over jezelf. Uitvinden wat het is, kan een waardevolle oefening voor je zijn. Naast het feit dat je iets leert over jezelf, verdiep je de verbondenheid met de natuur. De natuur om je heen, raakt de natuur in je. Soms helpt een menselijke uitvinding, in dit geval de zonnebril, om dat nog beter te ervaren.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Nog meer leren over jezelf in de natuur? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Aanstekelijk gebiologeerd – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


2 augustus 2012

Dag 344: Aanstekelijk gebiologeerd

Gisterenavond viel ik in het tv programma ‘Een dag in de dierentuin’, waarin twee krokodillen werden verplaatst en cheeta’s beziggehouden werden. De krokodillen, Mork & Mindy, mochten naar hun nieuwe verblijf. Eenmaal daar aangekomen, maakten de verzorgers zich uit de voeten uit angst dat het paar geweld zou gaan gebruiken. Het oer-paar  bekeek hun nieuwe onderkomen uiterst kalm. Het bleek een gedeelde woning te zijn, want ook huisden er allerlei tropische vogels. Die hadden meteen door dat er iets bijzonders in hun huis was gekomen. Er werd alarm geslagen, alsof ze heel goed wisten dat Mork & Mindy roofdieren zijn. Ze tetterden er op los en bleven gebiologeerd naar de twee nieuwkomers kijken.

Even later in het programma krijgen cheeta’s vanwege het warme weer, ijsbrokken met daarin vis, toegeworpen. Ook hier merkte ik de gebiologeerdheid op. De frons op hun kop, de ogen onderzoekend, de op safe spelende lichaamshouding, werkten aanstekelijk. Ook ik was volledig gebiologeerd, en keek naar wat hen bezig hield.

Het zien van andere wezens die ergens met al hun zintuigen door gebiologeerd zijn, prikkelt onze zintuigen ook. Als we naar een kind kijken dat zijn nieuwsgierigheid wil bevredigen, dan voelen we het zelf: we zijn ook nieuwsgierig. Staat er iemand in de verte te turen, dan kijken we automatisch dezelfde richting uit om te ontwaren wat er zo interessant is.

Het zijn natuurlijk onze oude ingebakken instincten die hier in werking gaan. We reageren op een mede groepslid die dan wel gevaar, dan wel iets eetbaars opmerkt. Beiden zijn het waard om te weten. En dus doen we mee.

Bij het kijken naar de vogels in het krokodillen onderkomen en de cheeta’s met hun brokken ijs, ging mijn oude instinct gewoon in werking. Blij dat het er nog is!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Instincten weer naar boven halen? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Teleurstellinkje over de natuur – 365 dagen verbinden met de natuur – #ecopsychologie


28 juli 2012

Dag 339: Teleurstellinkje over de natuur

Soms ben ik teleurgesteld in de natuur. Ik mag het niet zijn, vind ik, maar ben het toch. Het heeft dan wel te maken met iets dat ik gedaan heb of gemaakt heb,opdat een plant of dier er gemak van heeft. Maar natuurlijke elementen hebben zo hun eigen wensen.
Een paar jaar geleden kocht ik een zwaluwnestje. Helemaal uitgedokterd waar het moest komen, opgehangen… geen zwaluw te zien. Jarenlang niet. Ook kocht ik een vlinderhotel, waar vlinders of motten de nacht in zouden kunnen doorbrengen. Af en toe spiekte ik of er iets inzat… Niets.
Okee, genoeg geklaagd. Het zwaluwnest is dit jaar uiteindelijk bewoond geraakt door gekraagde roodstaarten, het vlinderhotel wordt bewoond door een familie spinnen. En tot overmaat van ramp zitten de nachtvlinders en motten in de ingeklapte parasol.
Ik kan het dus nog zo leuk bedenken allemaal, maar natuur laat zich niets opleggen. Het voelt zelf wel aan wat goed of slecht is. En wat kan ik daar nu tegen in brengen? Het heeft altijd gelijk.

Wordt vervolgd.

Francoise Vaal

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur

De merel en meerkoet geven het goede voorbeeld -365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


26 juli 2012

Dag 337: De merel en meerkoet geven het goede voorbeeld

Daar zitten ze dan. Heel gemoedelijk dicht tegen elkaar aan: een piepklein mereltje en een baby meerkoetje. Samen krijgen ze te eten, wel een beetje dringen voor het lekkerste hapje, maar als de maagjes vol zijn, kruipen ze weer lekker dicht tegen elkaar aan. Niks vreemdelingenhaat, niks belemmerende gedachten.

Deze twee pukkies maken het beste van het moment. Ze zijn even veroordeeld om een couveuse te delen in het vogelhospitaal. Wij doen al moeilijk als iemand in een restaurant een tafel met ons moet delen. Iedere keer weer sta ik er versteld van hoe ver wij mensen af zijn geraakt van het ‘in het moment zijn’. En vooral: het niet meer kunnen kijken naar de goedheid van de ander.

Om de ware kern van iemand te doorgronden, moeten we natuurlijk eerst ons zelf doorgronden. We moeten ons de vraag stellen: “Wie ben ik, zonder naam, zonder dure spullen, zonder mijn carrière, zonder mijn koophuis?” Als we dat allemaal los kunnen zien van wie we werkelijk zijn, kunnen we de authentieke ander ook ervaren.

Het mereltje laat zich in zijn puurste vorm aan het meerkoetje zien en vice versa. Zij zijn wezentjes die willen uitgroeien tot hun originele zelf, in de best mogelijke omstandigheden. Zolang het aantrekkelijk is om bij elkaar te vertoeven, zal van vijandschap geen sprake zijn. Hun wegen scheiden pas als het meerkoetje echt moet zwemmen, omdat hij alleen daar in zijn element kan zijn. Tot die tijd hebben ze geen belemmerende angstige gedachten van hoe het verder met ze moet als ze groot zijn. Ze veroordelen elkaar niet om dat de één nu eenmaal een boom nodig heeft en de ander water.

We zouden onszelf zoveel leed kunnen besparen als we korte metten maken met belemmerende gedachten en elkaar gaan zien voor wat we in werkelijkheid zijn: organismen die zichzelf willen zijn. Soms moet je door de buitenkant heen durven kijken. De merel en meerkoet geven het goede voorbeeld.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

In contact komen met je authentieke zelf? Wandel mee met de terugnaarjenatuur wandeling a.s. zondag, klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur

Synchroniseren in je favoriete omgeving – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


25 juli 2012

Dag 336: Synchroniseren in je favoriete omgeving

Langzaam maar zeker zie je, en hoor je, het seizoen alweer veranderen. De ganzen heb ik maandenlang niet gehoord, ze waren veel te druk met de opvoeding, maar nu zijn ze weer in groten getale aanwezig in de velden en in de lucht. De vogels fluiten minder fanatiek. Her en der zijn ze wel hoorbaar, maar niet zo driftig als een maand geleden. Alsof ze de zomer even afwachten. Sommige van mijn perkplanten zijn ook alweer klaar met bloeien, terwijl de herfstasters volop in de groei zijn. Voor mij voelt het al als afscheid nemen.

Niet iedereen houdt van hetzelfde seizoen. De één leeft op in de zomer, de ander in de herfst. Het heeft te maken met je zintuiglijke voorkeuren. Ik ben duidelijk een lentekind. Ik ben geboren in de tijd van natuurlijke overvloed, aan geluiden, kleuren, volume, variatie en geboorte. Het heeft alles in zich. Ik resoneer met de voorjaar overvloed, dan ben ik in mijn element.

Voor iedereen is het van belang om te synchroniseren met ritmes, omgevingen, visuele stimuli die bij je passen. Het geeft het gevoel op je plek te zijn en erbij te horen. Ben je ongelukkig, maar niet zozeer met je werk of in je relatie, dan kan het goed zijn om eens te kijken naar de omgeving waarin je vertoeft. (En niet te vergeten het klimaat, hoewel niet iedereen de mogelijkheid heeft om zomaar van klimaat te veranderen). Als je een strandmens bent, resoneer je met de golven, de wind en de ruimte. Om dan drie hoog achter te gaan zitten in een flat is niet zo verstandig. Tenzij je wekelijks je portie strand krijgt.

Dat laatste is van belang. Als je je op bepaalde plekken meer in je element voelt, dan betekent het dat je zintuigen in werking gaan en je een voldaan gevoel ervaart. Ben je te weinig op die plekken dan doe je de zintuigen tekort en kan er zelfs stress ontstaan. Regelmatig de omgeving opzoeken waarin al je zintuigen aangaan, is hét recept om je goed te voelen. Die omgeving waarin je het beste de meeste zintuigen synchroniseert, is in de natuur. Welk onderdeel dat van de natuur is, is voor iedereen anders. En dat is maar goed ook.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Leren synchroniseren met de natuur? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Respect voor een vijgenboom – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


24 juli 2012

Dag 335: Respect voor een vijgenboom

Ik werd verliefd op die enorme vijgenboom die bij ons huurhuisje in Portugal stond. Nooit eerder had ik zo’n kanjer gezien. Met weemoed denk ik aan hem terug. We aten eronder, dronken eronder, lagen en lazen eronder. Niet alleen onze bescherming tegen de hitte, maar ook het gevoel van geborgenheid raakte hij in ons.

Nu zit ik met de laptop op schoot, naast mijn eigen vijgenboom. Naast ja, niet eronder. Dit boompje is maar 30 centimeter hoog. Hij was twee keer zo groot toen we hem kregen, maar hij heeft veel te lijden gehad van de lange winter. Wekelijks checkte ik het stammetje en keek dan bezorgd, ervan overtuigd zijnde dat hij het niet zou redden.

Dat stammetje is dan ook echt dood, maar onder de aarde was dus nog leven! Genoeg in ieder geval om nu weer flink wat blaadjes te laten zien. Als een bezorgde moeder, die altijd denkt dat haar kinderen kou vatten, zal ik deze winter dit kleintje inpakken en toedekken. Want zijn doorzettingsvermogen heeft mijn bewondering gewekt. Ik ben gewoon trots op dit boompje en hoop natuurlijk van harte dat hij ooit zo groot wordt dat ik eronder kan zitten. Met een drankje, een hapje en een boekje.

Nog even wachten.

Trots op het doorzettingsvermogen van mijn vijgenboom

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Respect voor jezelf en de natuur vernieuwen? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Simpelweg Zijn – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


21 juli 2012

Dag 332: Simpelweg Zijn

Mijn hoofd geeft duidelijk aan dat ik te druk ben geweest. Het voelt zwaar. Alsof er een steen op ligt. Vroeger zou ik gewoon zijn doorgegaan met alle bezigheden en verplichtingen die ik mezelf als geen ander kan opleggen. Vandaag doe ik echter alles bewust op de langzame stand. Langzaam wandelen in het bos, geen boodschappen-drukte, een beetje in het gras liggen en oh ja, een blog moest er ook  nog uit.

Kijk, daar komt het ‘moeten’ toch nog om de hoek. Ik heb mezelf per slot van rekening gecommitteerd aan het 365 dagen schrijven over verbinding maken met de natuur. Maar vandaag verleen ik voorrang aan wat mijn natuur me laat merken: rust nemen, niet werken, relaxen, even terug naar de basis van het leven: simpelweg Zijn. En daar past geen computer bij vandaag.

Tot morgen!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

2 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Terug naar je natuur om levensvisie te bepalen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


18 juli 2012

Dag 329: Terug naar je natuur om levensvisie te bepalen

Een mens functioneert goed als hij of zij een doel heeft. Dat kan een groot doel zijn in de vorm van een spectaculaire carrière, maar het kan ook een klein doel zijn in de persoonlijke levenssfeer. Je zou kunnen zeggen dat als een mens geen enkel doel heeft, hoe klein ook, er iets aan de hand is. Persoonlijke behoeften worden dan, om wat voor achterliggende reden dan ook, ontkend.  Dat is onnatuurlijk.

Alles wat op aarde leeft, heeft namelijk een behoefte: om te leven! Om datgene te doen waarvoor het is bestemd: leven vanuit de eigen essentie. De natuur is daar heel goed in, maar bij mensen raakt die essentie vaak verstoord. Hoe vaak hoor je mensen niet zeggen: “Ik weet niet wat mijn passie is,” of “Ik heb niet echt iets waar ik enthousiast van word of waar ik voor ga”. Eén van de belangrijkste oorzaken die hieraan ten grondslag ligt is het zich niet durven richten op de eigen behoefte, maar afwachten wat anderen ervan vinden.

Deze grondhouding ontwikkelt zich vaak al op jonge leeftijd. Of één van de ouders heeft het ook, of de ouders zijn dominant zodat ze aandacht op eisen, of het gezin is zo groot dat men zich wel moet richten op anderen. Allemaal heel logisch, en het hoeft lange tijd geen probleem te vormen, tot het moment dat persoonlijke behoeften niet langer onderdrukt kunnen worden.

Als behoeften jarenlang zijn weggestopt, kunnen ze er wel eens explosief uitkomen: het gevolg van opkroppen. Dit kan o.a. het geval zijn in de beruchte midlife crisis, waarin iemand ineens allerlei dingen gaat doen die daarvoor nooit zijn gedaan. Dat is nogal schrikken voor de omgeving. Die hebben nooit geweten wat de persoonlijke behoeften waren, omdat het ze niet werd verteld, of omdat ze zelf teveel ruimte innamen.

Terug naar je eigen natuur gaan, betekent dat je niet anders kunt dan jezelf zijn, vanuit je eigen persoonlijke behoeften. Daar is Het Leven op gebaseerd; groeien op basis van wat aantrekkelijk is voor het organisme. Stem je je leven af op wat aantrekkelijk is voor anderen, dan ga je dus voorbij aan je eigen natuurlijke levensessentie, met alle desastreuze gevolgen van dien (burn-out/stress/depressie/ziekte). Natuurlijk is het goed om je af te kunnen stemmen op anderen, maar nooit ten koste van jezelf. Dat doet de natuur ook niet. Uiteindelijk draait het om balans tussen voorzien in de eigen behoeften en in die van anderen.

Wordt vervolgd.

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur

Niet te evenaren natuurlijke perfectie – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


12 juli 2012

Dag 324: Niet te evenaren natuurlijke perfectie

Vier kleine boerenzwaluwen zitten op de rand van de dakgoot. Bijna exact dezelfde hoeveelheid ruimte zit er tussen hen en al gauw wordt duidelijk waarom. Zo kunnen pa en moe rustig landen om hun kinderen te voeren. Ik bekijk ze een tijdje zowel vanuit de tuin, als vanachter het raam van de dakkapel waar ik prachtig uitzicht op ze heb. Ze houden de lucht scherp in de gaten, want daar kan ieder moment een bron van voedsel aankomen. Indutten is er niet bij! Pa en moe vliegen af en aan, rakelings langs het huis scherend. Een prachtig natuurlijk systeem voltrekt zich voor mijn ogen.

We denken op technologisch gebied al heel wat te kunnen, maar vergeleken bij wat de natuur kan, is het eigenlijk een lachertje. Gisteren werd ik pijnlijk geconfronteerd met onze menselijke onkunde. Ik kreeg te horen dat het sterftepercentage van voornamelijk babymezen en babyvinkjes nog altijd vrij hoog is in het vogelhospitaal. En dat zit hem voor een groot gedeelte in de voeding. Niet alleen in de soort van voeding, een speciaal geprepareerd mengsel, maar ook in de frequentie van voederen. Vogelmaagjes moeten aan de gang blijven anders sterft er weefsel af en verkleven de darmpjes. Vrijwilligers doen allemaal hun uiterste best om met alle liefde en geduld de kleintjes te voeren, maar met onvoldoende resultaat.

De natuur overtroeft ons nog altijd en dat is niet zo gek. Wij lopen hier nog niet zo lang rond maar denken alles te weten. De natuur heeft al zo’n slordige 3.8 miljard jaar de tijd gehad om systemen te perfectioneren. Een beetje eerbied is dus wel op zijn plaats. Maar leergierigheid ook! (Gelukkig is er de Biomimicry Guild die zich hier op hoog niveau mee bezig houdt)

Met verwondering kijk ik naar de zwaluwen in mijn dakgoot en hun perfect gevormde vleugels waarmee ze straks zelf over de weilanden scheren. Allemaal niet op de tekentafel bedacht, maar vanuit het beestje zelf vormgegeven. Daar word je toch even stil van.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Bewust worden van het bijzondere van je leven? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, Dieren, ecopsychologie, natuur

Jezelf ruimte gunnen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


11 juli 2012

Dag 323: Jezelf ruimte gunnen

Mensen hebben niet altijd de keuze om op de plek te gaan wonen waar ze zouden willen. De eerste horde die genomen moet worden zijn de financiën en als dat uitzichtloos lijkt, laten velen hun droom varen. Iedereen moet wel eens iets los laten, maar als het wonen te maken heeft met de omgeving en hoe deze uitwerkt op de psyche, dan kun je het niet loslaten. Dan heb je een bepaalde omgeving nodig om je goed te voelen.

Laatst wandelde ik met een cliënte die zich in een stressvolle situatie bevond. Het duurde vrij lang voordat haar ademhaling rustiger werd en de energie in haar hoofd kon zakken naar haar buik. Toen ze zover was vroeg ik haar een plek op te zoeken met grote aantrekkingskracht.

Ze liep voor me uit en ging steeds sneller lopen. Uiteindelijk bleef ze staan bij een meertje waarachter een opening in het bos was. Ze keek om naar haar achtervolger, spreidde haar armen en riep triomfantelijk: dit is het!

Toen ik haar vroeg wat deze plek met haar deed, vertelde ze dat de rust van het water op haar inwerkte, maar ook de zichtlijnen door het bos. “Die zichtlijnen brengen licht naar het meer en breken de boel als het ware open.” Ineens keek ze me angstig aan, zich helemaal bewust van wat ze eigenlijk zei.

Ik hoefde de vraag ‘hoe zit het met zichtlijnen in jouw leven’ niet eens te stellen. Ze vulde het zelf al in. Ze zag in dat ze op haar werk geen enkel uitzicht meer had op persoonlijke ontwikkeling. Ze had alles al bereikt wat ze kon en financieel was er ook geen groei meer mogelijk. Ook haar relatie bood nog weinig uitzicht. Haar man was na zijn gedwongen ontslag erg somber geworden en was van pure ellende begonnen met het opruimen van de zolder. Dat betekende dat de rommel zich naar beneden had verplaatst. De woonkamer stond vol met oude dozen, half uitgepakt.

Het inzicht deed haar goed. Nooit had ze gedacht hoe belangrijk persoonlijke ruimte voor haar was. Niet alleen figuurlijk in haar carrière, maar ook letterlijk in haar huis. Alles stond stil en slibde dicht. Ze presteerde al geruime tijd onder haar kunnen en dat leverde stress op. Het niet normaal door de woonkamer kunnen lopen was zeer belemmerend.

Ze bleef nog lang kijken naar de zichtlijn en de lichtval op het meertje. Vastberaden zei ze: “Ik weet wat ik moet doen. Een andere werkgever zoeken en een goed gesprek met mijn man voeren. Dat gaat me ruimte geven.”

Als er nooit een boom om zou vallen in een bos, zou het zichzelf uiteindelijk verstikken. Het leven bestaat uit groeien en ontwikkelen en daar is ruimte voor nodig. Door de zichtlijn en de daarmee gepaard gaande lichtval is er meer leven mogelijk in het meertje dan wanneer er minder licht zou zijn. Om als mens te groeien, heb je ook ruimte nodig. Maar die moet je jezelf wel gunnen.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Zelfkennis door de natuur? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen