Tagarchief: architectuur

Natuur en religie – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


11 juni 2012

Dag 295: Natuur en religie

Is het niet fijn als gevoelens over de natuur steeds weer bevestigd worden? Als je goed in je vel zit, heb je die bevestiging natuurlijk niet nodig, maar toch geeft het je een duwtje in de rug. Voor mij is dat duwtje deze quote van meesterarchitect Antoni Gaudi:

“The great book, always open and which we should make an effort to read, is that of Nature.”

Gaudi had het helemaal begrepen wat mij betreft. Niet alleen maakte hij gebruik van de vormen en kleuren in de natuur, maar hij keek ook naar de structuren. Hij bestudeerde hoe organische materialen waren opgebouwd. Misschien was hij wel een biomimicist avant la lettre.

Om zijn ideeën in volle glorie te zien, is een bezoek aan de Sagrada Familia in Barcelona verplicht. De pilaren in de kerk doen denken aan een bos, niet alleen qua vorm maar ook qua lichtval. Ik ben niet religieus, maar al zittend in de kerk en het spel van licht en vormen aanschouwend, krijg ik toch een spirituele ervaring. En het mooie is dat mensen met andere religies hier ook verwonderd en geïnspireerd rondwandelen. Is het uiteindelijk dan niet onze liefde voor de natuur die ons allemaal samenbrengt?

Onszelf verbinden met de natuur en de wijsheid daarvan verwerken betekent niet dat we weer in een grot moeten gaan wonen of rond moeten rennen in een berenvel. Het betekent dat we de kennis van de natuur, hoe deze keer op keer in staat is om tot ingenieuze oplossingen te komen, moeten gebruiken om ons leven niet alleen te verbeteren maar ook de vervuiling een halt toe te roepen. En voor mij is nog de beste bijkomstigheid dat natuurlijke vormen zo mooi zijn en een goed gevoel van ‘thuis komen’ oproepen.  Aan dat laatste hebben we allemaal behoefte. We kunnen het zoeken in werk, geld, faam, materie, drank en drugs: uiteindelijk willen we allemaal thuis komen en verbondenheid met het Al voelen. Pas dan kunnen we een intens gelukkig mens zijn.

Ik hoop van harte dat ik het nog mee mag maken dat de Sagrada af is Ze denken dat het met 22 jaar zou moeten kunnen. Dat zou ik moeten redden. In de tussentijd mogen er wat mij betreft vele architecten en designers opstaan die ook het grote boek van de natuur lezen, net als Gaudi.

Wordt vervolgd.
Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Natuur in architectuur – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


Dag 293: Natuur in architectuur

Gister schreef ik hoe belangrijk het is om af en toe de rust te ervaren van een landelijk gebied. Deze natuurlijke rust werkt stressverlagend. Het levenstempo komt overeen met ons natuurlijke ritme en daarom ervaren we het als weldadig.

Ik ben een groot voorstander van meer natuurlijke elementen in grote steden. Echte natuur, als in kleine parken, is aan te bevelen, maar organische architectuur helpt ook om ons meer in ons element te voelen. Helaas komt hier weinig van terecht vandaag de dag, aangezien er een diversiteit aan architecten op de vierkante kilometer aan het werk is.

Hoe mooi zou het zijn als de aanblik van hele wijken veel natuurlijker zou zijn alleen al door het gebruik van kleur en vorm. Ik zou Antoni Gaudi of Frank Lloyd Wright wel eens los hebben willen laten op Amsterdam of Rotterdam. En dan niet voor een gebouw, maar meteen voor een hele wijk. Na een aantal jaar zou ik de stress gevoelens daar dan wel eens willen meten. Ik durf mijn hand ervoor in het vuur te steken dat mensen die in een dergelijke omgeving zouden wonen, zich veel beter zouden voelen dan in rechttoe rechtaan wijken uit de jaren ’50.

In de natuur is niets helemaal recht of vierkant. Er bestaan geen monochrome natuurgebieden, er is altijd kleur en contrast te vinden, niveauverschil en diversiteit in patronen. En dat doet ons juist zo goed voelen in de natuur. Dus waarom zullen we nog alles recht, vierkant en monochroom blijven maken?

Wordt vervolgd.

Francoise Vaal

De natuur tot in je cellen ervaren? Klik hier

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Natuurlijke patronen zijn meer dan alleen mooi – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


14 maart 2012

Dag 211: Natuurlijke patronen zijn meer dan alleen mooi

Vanaf de eerste dag dat ik foto’s zag, in de jaren ’80, van het toen uiterst moderne gebouw van de NMB Bank in Amsterdam Zuidoost, was ik verkocht. Eindelijk had iemand begrepen dat natuurlijke vormen, licht en planten belangrijk zijn om je goed te voelen in een werkomgeving. Helaas werkte ik zelf nog jarenlang in de meest verschrikkelijke ‘sick buildings’, soms hutje-mutje opeengepakt met collega’s en kon ik alleen maar dromen van het mogen werken in een meer organisch gevormde omgeving.

Ik ben deze week geïnspireerd door organische vormen. Dat komt onder andere door de fotoreportage die ik zag in Happinez magazine over het werk van de Amerikaanse Kathy. Zij maakt nieuwe kunstwerken met natuurlijke bloemenonderdelen. Ze zijn werkelijk prachtig en het kan niet anders of je krijgt er een goed gevoel van. Ook de weblog Patterns of Nature inspireert me om zelf eens goed te kijken naar de patronen in de natuur en wat ze met me doen.

Terwijl ik vandaag over de hei wandel, focus ik op de aanwezige bomen. De berken vallen me op. Geen enkele berk is hetzelfde, de één grillig, de ander eenvoudig en geen één is onaantrekkelijk. De meeste mensen houden van natuurlijke vormen. Bijna automatisch wekken ze een prettig gevoel op.

Het blijft voor mij daarom onbegrijpelijk dat er nog steeds heel veel gebouwen worden neergezet zonder enige organische vorm. Het is zelfs verbazingwekkend hoeveel lelijke en monotone gebouwen we ieder jaar weer rijker zijn. Is het een gebrek aan creativiteit en zitten de ontwerpers teveel vast aan conventies, of draait het, zoals helaas alles tegenwoordig, toch gewoon weer om geld?

Als je werknemers zich beter voelen door het werken in een prettig gebouw, levert dat dan niet een enorme besparing in ziektekosten? Een inspirerende en prettig aanvoelende werkomgeving heeft op veel meer niveaus een positieve invloed dan je zou denken. Allerlei zintuigen worden aan het werk gezet. En het is toch algemeen bekend dat wanneer de linkerkant van ons brein samenwerkt met de rechterkant, ofwel ratio mag met gevoel samengaan, dat prestaties verbeteren?

Ik mag ondertussen niet klagen, want ik werk regelmatig in het mooiste kantoor van de wereld: de natuur. Maar ik heb medelijden met iedereen die 40 uur per week opgesloten moet zitten in een vierkant hok zonder frisse lucht of voldoende licht. En het zou zo mooi anders kunnen, zoals dit bijvoorbeeld, of dit.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Je laten inspireren door de natuur? Klik hier

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Ecopsychologie: 365 dagen Verbinden met de Natuur: Inspirerende eco-veranderaars


25 september 2011

Dag 62:  Inspirerende eco-veranderaars

Ik word erg blij van de aandacht voor ‘ideeën uit de natuur’ die langzaam hun weg naar de media vinden. Afgelopen weekend vond ik in onze lokale krant een interessant artikel over ‘groene tuinmannen’. Hoezo, zijn die niet altijd al groen dan? Nee dus, veel hoveniers werken met gif ter bestrijding van onkruid of met kunstmest die niet ecologisch verantwoord is. In het vergroenen van de aarde staat er dus ook een nieuwe generatie hoveniers op, die de oude ecologische manier van werken weer opnemen. Weg met het gif en weg met de lawaaiige tuinmachines. Hans Engelbrecht van De Groene Stap werkt gewoon weer met een werkpaard, Max. Duurzaam en mens en natuurvriendelijk: het is de klassieke en verantwoordelijke manier van omgaan met de aarde.

Deze week kwam ik ook een bericht tegen in de Engelse media over een man die voor maar 3000 Engelse ponden een ecologisch verantwoord huis heeft gebouwd. De reacties op dit artikel met uitgebreide foto’s waren lovend. Misschien zelfs wel meer dan dat; in mijn eigen kennissenkring werden mensen wel heel erg blij bij het aanschouwen van dit ‘Hobbit’ huis, en zijn natuurlijke uitstraling.

De hang naar meer verbonden zijn met de natuur wordt groter en groter. En dat is goed nieuws! Hoe meer mensen zich richten op het vormen van een nieuwe manier van leven, hoe goedkoper het wordt.

Wel is er inventiviteit voor nodig, een andere manier van denken die niet lineair is maar circulair. Het vergt aanvankelijk meer energie om breder te denken dan alleen maar geld besparen, of tijdwinst maken ofwel denken op de korte termijn. Je moet je ontworstelen aan de geldende standaard die vervuilend is maar wel snel geld oplevert. En veranderen kost energie. Je kunt ook zeggen dat wij ons tot nog toe afhankelijk hebben opgesteld en daarmee hebben blootgestaan aan de onwil om te veranderen van projectontwikkelaars, architecten en bouwers etc. Eerder genoemde tuinman en huizenbouwer bewijzen dat veranderen wel degelijk kan.

Er zijn ook mensen die op veel grotere schaal denken in verandering, zoals architectuur student Magnus Larsson. Hij heeft het idee bedacht om de oprukkende woestijn in Afrika een halt toe te roepen op een wel heel biologisch verantwoorde manier. Hij wil een bacterie inzetten om een solide muur van zand te bouwen die de woestijn tegenhoudt. Het mooie van het idee is dat het niet alleen een muur wordt, maar dat het ook ruimten kunnen worden die door de mens benut kunnen worden, als verzamelpunt, of zelfs woonruimte, maar ook voor het bedrijven van landbouw op een geheel andere wijze. (klik hier voor een TED video over het project) Dit is wat je noemt ‘out of the box’ denken.

Daarvoor is ‘loslaten’ dus van belang, of zoals Andre Gide het vertolkte:

“Man cannot discover new oceans unless he has the courage to lose sight of the shore.” 

Het is de enige manier.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Voor counselling in de natuur klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Ecopsychologie: 365 dagen Verbinden met de Natuur: Natuur en architectuur


6 augustus 2011

Dag 32 : Natuur en architectuur

Vandaag heb ik de nieuwste fototentoonstelling in het Fotomuseum in Rotterdam bekeken, getiteld ‘New Topographics’. Een mooi tijdsbeeld uit 1974 waarin Amerikaanse gebouwen en locaties centraal staan, of zoals het fotomuseum schrijft:

“Geen dramatische composities van een overweldigende natuur meer, maar foto’s van plekken waar de invloed van de mens duidelijk zichtbaar is: suburbs, benzinestations, snelwegen, en industriegebouwen.”

Voor mij leek het dat de foeilelijke gebouwen en woningen lukraak geplaatst waren in de enorme open natuurlijke ruimte van Amerika. Er was geen rekening gehouden met de uistraling van de omgeving (het natuurschoon) en of de gebouwen er wel in zouden passen qua sfeer en vorm. Ze werden neergezet, want er was werk aan de winkel. Er moest geld verdiend worden. De Vietnam oorlog was achter de rug, Amerika likte zijn wonden en moest vooruit kijken en een nieuwe economische toekomst tegemoet gaan. Daar hoort meestal snelle industrialisatie en urbanisatie bij.
Voor een natuurliefhebber is dit afgrijselijk, maar in 1974 keek men er nog anders tegenaan. De milieu-lobby was nog lang niet zo aanwezig en de opwarming van de aarde relatief onbekend. Men dacht alleen aan de economische voordelen… Inmiddels is.het 2011 en de meeste projectontwikkelaars doen nog steeds onwetend en denken alleen aan de korte termijn economische voordelen.
Toch waren er toen ook al architecten die het landschap zoveel mogelijk wilden ontzien. Enkele jaren geleden was ik in de gelukkige omstandigheid om kennis te maken met het gedachtegoed van Frank Lloyd Wright, in Taliesin-West in Arizona. Daar leerde ik hoe hij gebruik maakte van de omgeving om huizen of gebouwen neer te zetten. Zijn beroemdste voorbeeld is het “Waterfall” huis dat hij in lijn met een waterval ontwierp. Dit huis is niet alleen prachtig om te zien, maar de idee erachter dat gebouwen in harmonie met de omgeving opgetrokken kunnen worden, intrigeerde mij enorm.
Wat zou de wereld anders aanvoelen(!) als we meer rekening zouden houden in de bouw met gebruik van lokale materialen, zichtlijnen op natuurlijke omgeving, en vriendelijke openbare ruimten. Het lukraak neerzetten van gebouwen en daarmee de hele natuurlijke structuur om zeep helpen, gaat mij aan het hart. De foto’s uit de tentoonstelling maken dat eens en te meer duidelijk. Confronterend was met name ook een toevoeging die het museum had gemaakt met werk van hedendaagse Nederlandse fotografen over hetzelfde thema anno nu. Vooral het werk van Theo Baart over openbare ruimten en hoe deze in ambtelijke taal benoemd worden, was zeer treffend. Zie hier een voorbeeld uit dit werk.
Ik ben voor meer groen in de steden, meer ruimte zodat mensen een vrijer gevoel krijgen en niet opgesloten zitten tussen beton. Green Guerillas doen hun best en er zijn ook architecten en designers die het belang van de natuur voor de mens inzien, zoals Joris Laarman. Kijk hier naar zijn idee over stad en natuur.
Ik heb een stille wens dat eens alle architecten en projectontwikkelaars heel goed kijken naar de aanwezige natuur en die in hun projecten ruimte geven, of beter nog, natuur gaan herintroduceren in al verstedelijkte gebieden. Contact met de natuur is onontbeerlijk voor het welzijn van de mens, en dat begint al in de woonomgeving.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

 

Voor counselling in de natuur klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen