Tagarchief: crematie

Ecopsychologie: 365 dagen Verbinden met de Natuur: Over de doden niets dan goeds


5 december 2011

Dag 133: Over de doden niets dan goeds

Ik lees een tweet waarin melding wordt gemaakt van een crematorium dat energie gaat opwekken. Eerste gedachte die bij me opkomt (heel sarcastisch): “Zijn de doden toch nog ergens goed voor!” Verder de berichtenstroom doorlopend dacht ik er eigenlijk niet meer over na, maar ineens schoot het me te binnen. Dat is wat de natuur natuurlijk ook doet: energie halen uit organismen die zijn overleden! Natuurlijker kan het bijna niet. De circle of life zet zich op deze manier al miljarden jaren voort. Van waar dan mijn eerste sarcastische reactie?

Het idee gegeten te worden stuit ons tegen de borst. Ik ga bijna denken dat dit ook te maken heeft met het antropocentrisme (de mens verheffen boven de natuur), waar ik al eerder over schreef. Als wij niet voelen dat we behoren tot de natuur, dan willen wij ook niet op een natuurlijke manier terugkeren.

Een tijd geleden zag ik een documentaire waarin een begrafenis ritueel in Tibet werd gefilmd. De mensen wonen daar op rotsen, hoog in de bergen, en er is geen zachte grond, maar ook geen fatsoenlijke ruimte om mensen te begraven. Dus is er voor een andere oplossing gekozen. De doden worden in stukken gesneden door een speciaal daarvoor aangestelde man, en vervolgens worden de stukken op een speciale plek gevoerd aan de gieren.

Ik moest ook even wennen aan het idee toen ik het voor het eerst zag, maar later kon ik er de schoonheid van inzien. Boeddhisten geloven in reïncarnatie en op deze wijze wordt de mens gerecycled naar een volgend leven. De achtergebleven bewoners zijn blij met de opruiming, en de gieren worden gevoerd. Een win-win situatie dus.

Als we begraven worden dan zou je nog kunnen bedenken dat de wormen ons uiteindelijk te pakken krijgen of wellicht wat bacteriën, maar of dat echt helpt met de voedselketen, dat vraag ik me af.

Toch is het geen raar idee om nuttig te willen zijn na onze dood. Er zijn genoeg mensen die een donor codicil invullen en zichzelf willen recyclen. Dan zal het energie opvangen bij een crematie ook wel geen probleem zijn. Wel jammer dat daar weer veel hitte aan te pas moet komen. Het terugwinnen van energie die je er eerst hebt ingestopt is al heel nobel, maar het zou nog mooier zijn als er geen energie aan te pas hoeft te komen om je van een lijk te ontdoen, maar dat het ontbindingsproces energie oplevert. Dan is er sprake van echte winst.

Hoe dank ook: op deze manier verbinden we ons wel weer met de natuur.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

 

Voor counselling in de natuur klik hier

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, emoties, natuur