Tagarchief: david gallo

Je plek kennen in het geheel – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


28 april 2012

Dag 254: Je plek kennen in het geheel

Wij natuurliefhebbers worden er regelmatig van beschuldigd dat we te emotioneel zijn. We hebben een zwak hart voor alles wat leeft en zouden het liefst ieder dier willen redden. Zo zou je het kunnen bekijken natuurlijk, maar je zou ook kunnen zeggen dat ons hart openstaat voor het leven om ons heen. Je zou kunnen zeggen dat we zo onder de indruk zijn van waartoe de natuur in staat is, dat wij ons zelf maar heel klein deel vinden uitmaken van een groot ecologisch systeem. Je zou kunnen zeggen dat we de realiteit van onze plek in de natuur onder ogen durven zien.

Gisteren viel ik in een tv documentaire over wetenschappers die werken aan een plan om de Aarde te helpen afkoelen. Door onze CO2 uitstoot hebben we onze woonplaats flink opgewarmd en nu moet deze afkoelen, want anders overleven we het niet. Een goede insteek om onze wereld te helpen redden zou je denken. Toch kreeg ik er een heel naar gevoel van.

Het idee wat deze wetenschappers hebben is namelijk om boven de oceanen wolken te creëren (de muziekvideo van Kate Bush’s Cloudbusting schiet me ineens te binnen) zodat de zon grote delen van onze planeet niet kan bereiken en er dus afkoeling plaatsvindt.

Het gezegde ‘het paard achter de wagen spannen’ is het eerste wat er in mij opkomt. In plaats van energie te steken in dit soort projecten kun je die beter steken in het terugdringen van CO2 door milieuvriendelijk te gaan produceren en alternatieve energiebronnen aan te boren en ons allemaal in een milieuvriendelijke auto krijgen. En wel heel snel ook!

Vervolgens moet ik denken aan een TED video die ik zag van oceanenonderzoeker David Gallo, die opmerkt dat we maar 5 % van de oceanen afweten. Dus even samenvattend met mijn boerenverstand: als we nog maar zo weinig weten van de ecosystemen en alle onderdelen daarin, is het dan verstandig om daar maar even handmatig in te gaan ingrijpen? Hebben we niet al geleerd dat wij mensen vaker beslissingen hebben genomen waarbij we de impact op een ecosysteem totaal niet konden overzien? Ik denk aan de introductie van opossums en hermelijnen in Nieuw-Zeeland die complete vogelsoorten hebben uitgeroeid, of de introductie van konijnen in Australië die een enorme plaag zijn geworden, of het grenzeloos gebruik van landbouwgif dat in de voedselketen terecht is gekomen. Allemaal menselijke ingrepen met desastreuze gevolgen.

Het is kennelijk voor velen nog steeds heel moeilijk om in te zien dat de natuur het perfecte systeem allang bedacht had en dat wij er deel van uit maken. Alles is met alles verbonden. De mens staat daar niet los van. Iedere natuurlijke schakel is waardevol. Maar als we die verbindingen niet voelen dan begrijpen we ook niet wat onze impact erop is. Pas als je lijfelijk gaat ondervinden hoe afhankelijk we zijn van de natuur om goede en gezonde gevoelens en levens te hebben, dan kom je  tot heel andere conclusies over de menselijke plek in het geheel.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Verbinding maken met jezelf in de natuur? Klik hier

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, ecopsychologie, natuur, zintuigen