Tagarchief: economie

De natuur en het afkicken van de economie – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


18 juni 2012

Dag 301: De natuur en het afkicken van de economie

Iedereen weet hoe moeilijk het is om van een (slechte) gewoonte af te komen. Of het nu minder werken, roken, eten of drinken is, het vergt allemaal verandering. Het vraagt om een nieuwe strategie en implementatie daarvan in een oud, veelal vastgeroest, systeem. En dan heb ik het hier alleen nog maar over persoonlijke veranderingen op kleine schaal.

Op grote schaal moeten we heel veel veranderen. Sterker nog, onze economie met bijbehorende levensstijl moet over een heel andere boeg gegooid worden, willen we onze planeet niet te gronde richten. Maar als je millennia lang vanuit de gedachte hebt geleefd dat expansie het enige is dat ons vooruit helpt, dan kun je daar niet zo gemakkelijk vanaf. Het vervelende is dat we allemaal adepten zijn van diezelfde economie en dus is het lastig om daar los van te komen. Veranderingen zijn vaak eng.

Op kleine schaal proberen mensen al andere samenlevingen te creëren. Zo zijn er ecologische en spirituele dorpjes waar de nadruk op een heel ander deel van leven ligt dat alleen maar werken, geld verdienen en materie vergaren. In deze omgevingen worden nieuwe leefsystemen uitgetest (o.a. in Damanhur), die als basis dienen voor een toekomstige maatschappij. Mensen die er een tijdje hebben vertoefd hebben er laaiend enthousiast over, maar eenmaal terug in de ‘gewone’ maatschappij, valt iedereen weer terug in het oude systeem en ritme. Je zou het kunnen vergelijken met afkicken van de wereldeconomie in een afkickcentrum, je helemaal hernieuwd voelen door een gelukzalige ervaring en dan weer terug moeten naar je oude wereld die in zijn totaliteit verslaafd is. Dat gaat tegen vallen.

Gelukkig zijn er mensen die deze nieuwe mogelijkheden hebben ervaren en die willen delen met anderen. Als men ervaren heeft hoe het anders kan en alle zintuigen hebben aangeven dat dit prettig en gezond voor een mens is, dan wil men graag naar die ideale situatie terug. Deze mensen zijn dan ook meestal de voorvechters van het ombuigen van ons huidige leefsysteem naar een milieu- en mensvriendelijk leefsysteem. (zie o.a. deze video)

Als we niet en masse afkicken van ons uitgavenpatroon en de overtuigingen dat we meer moeten consumeren of meer moeten verkopen, dan blijven we junkies van een economisch systeem waar een denkfout in zit. De denkfout dat we oneindig kunnen consumeren en verkopen.

De natuur weet exact hoe een economisch efficiënt systeem werkt. Ze weet hoe het onderling moet samenwerken voor de beste leefresultaten. Ze weet hoe het gratis energie kan gebruiken en hoe ze gratis energie kan geven. Ze weet hoe ze zichzelf moet aanpassen aan veranderende omstandigheden, ze weet manieren te vinden om tot het beste leefresultaat te komen. De antwoorden op onze vraag hoe wij onze economie moeten ombuigen van verwoestende allesoverheersende expansie naar een gelijkwaardige duurzame samenwerking waarin alles en iedereen tot zijn recht komt, zijn te vinden in de natuur. Zij heeft het al uitgetest en heeft miljoenen jaren genomen om het te perfectioneren. Die miljoenen jaren hebben wij niet, dus het wordt tijd dat we eens naar haar gaan luisteren. Niet morgen, maar nu!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

A.s. zondag is er weer de Terugnaarjenatuur wandeling. Leren over jezelf en goede relaties door verbinding te maken met de natuur. Voor meer informatie klik hier

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Natuur optimaliseert, de mens maximaliseert – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


31 mei 2012

Dag 285: Natuur optimaliseert, de mens maximaliseert.

De oorzaak van onze huidige precaire economische situatie wordt, wat mij betreft, in deze quote in één keer uitgelegd:

Nature optimizes, humankind maximizes.*

Ik ben geen econoom, ondanks verwoede pogingen om professor Heertje’s boeken op school te doorgronden. Maar als ik bovenstaande quote lees, begrijp ik veel beter waarom het hele economische systeem me nooit heeft bekoord. Voor mij gaat het voornamelijk over gebakken lucht. Het gaat over iets dat niet zintuiglijk vast te leggen is. Economie is voor mij een systeem dat bedacht is door mensen, een spelletje, een set regels waarmee we denken beter te worden.

Is de wereld beter geworden van deze bedachte set aannames? Als ik kijk naar de hongersnood, armoede, oorlogen om olie in de wereld, dan zou ik denken van niet. Is de onderlinge menselijke band er hechter door geworden? Als ik kijk naar het graaigedrag van politiek leiders, leiders van bedrijven of welzijnsorganisaties, dan zou ik ook denken van niet.

Mijn simpele geest, die ooit geleerd heeft dat dingen op kunnen raken en eindig zijn op deze aardbol, kan er toch niet bij dat je kunt blijven denken dat alles meer en groter moet zijn. Als je als bedrijf meer wilt blijven verkopen en daarop gefocust blijft, en je zou je product aan iedereen in de wereld willen slijten, dan nog komt daar echt een keer een einde aan. Tenzij je buitenaardsen weet te bereiken natuurlijk, dan is het universum je oneindige markt. Maar zolang er nog geen contact is met aliens moeten we het doen met wat er is. En dat laatste is nu net waar de natuur zo goed in is! En wij niet.

Wij willen het niet doen met wat er is, wij denken ‘meer’ te moeten willen, want dat wordt ons met de paplepel ingegoten. We worden steeds geconfronteerd met boodschappen dat we iets ‘meer’ moeten. Het schijnt van belang te zijn dat wij steeds iets consumeren dat beter is, anders is, bijzonderder is, meer smaak heeft, nieuwer en duurder is dan daarvoor. Het is heel moeilijk voor de westerse mens om te bedenken dat iets ook wel een keer goed is.

Ook ik ben geconditioneerd door dit systeem en kan maar lastig invoelen hoe de wereld eruit zou zien als je het maximaliseren loslaat en gaat optimaliseren. Maar ik weet één ding zeker:  als we durven denken dat niet alles in geld is uit te drukken omdat er ook een uitruil van diensten kan plaatsvinden om de kwaliteit van leven te verbeteren, dan maken we een grote sprong voorwaarts.

Het is niet eenvoudig om onze manier van leven en denken los te laten, per slot van rekening doen we het al zo lang zo en zijn we geheel geconditioneerd. Maar het mooiste voorbeeld van hoe je een samenlevend systeem draaiende kunt houden op een gebalanceerde harmonieuze manier, ligt vlak voor onze snufferd: de natuur. Van dat perfect op elkaar aangesloten, optimaliserende, systeem kunnen wij nog het meeste leren.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

* Citaat uit: Profit beyond measure – Johnson & Broms (2000)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, ecopsychologie, natuur

#Onderwijs: Hoe vorm je een roos om tot een aardbei? 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


3 april 2012

Dag 230: #Onderwijs: Hoe vorm je een roos om tot een aardbei?

Toen ik gisteren nieuwsberichten bekeek, zag ik het bericht dat de minister van onderwijs vindt dat de ‘pret’ studies teruggedrongen moeten worden. Er zou te weinig werk zijn voor mensen die dierverzorging of theater willen studeren. De studenten zouden gemotiveerd moeten worden om andere studies te kiezen waar vanuit economisch oogpunt veel behoefte aan is. Het eerste dat in mij opkwam was: “All in all you’re just another brick in the wall,” van Pink Floyd. Nog niet veel veranderd dus sinds 1979.

Als een kind niets liever doet dan met dieren omgaan en daar zijn ziel en zaligheid in legt, moet je het dan naar de metaalbewerkingschool sturen? We zijn nu al eeuwen bezig om mensen af te leveren zodat ze in ‘fabrieken’ kunnen werken (een kantoor is net zo goed een fabriek waar en masse iets geproduceerd wordt in mijn ogen). Tegelijkertijd blijven werkgevers maar zeuren om creatieve meedenkende werknemers die niet te vinden zijn. Niet zo gek, want creativiteit wordt in de kiem gesmoord door van alle kinderen eenheidsworst te maken.

Als iedereen moet voldoen aan wat de huidige economie vraagt, ga je geheel voorbij aan het feit dat er in ieder geval een andere economie zou moeten ontstaan (deze overconsumptie economie is eindig, dat moge duidelijk zijn). Een nieuwe economie of samenleving creëren met afgestudeerden die al decennia lang aan de eenheidsworst moeten voldoen, gaat dus niet lukken.

Waarom is dit voor mij, fan van ecopsychologie belangrijk? Ik wil graag de vergelijking maken met het samenwerkende aspect in de natuur. Ieder organisme floreert in eigen essentie door de mogelijkheden van samenleven/samenwerken te onderzoeken en te bewerkstelligen. Alles in de natuur werkt omdat het geleerd heeft samen te werken op de beste wijze voor dat organisme. Een roos blijft een roos en wil geen aardbei worden, maar dat verwachten we wel van onze kinderen.

Ik vind het belangrijk dat kinderen niet alleen hun essentie kunnen volgen maar vooral uitgedaagd worden om daar creatief mee om te gaan en zo hun plaats in een nieuwe economie c.q. samenleving te maken. Dat uitdagende onderwijs moeten we ze geven, waarin ze zichzelf kunnen ontplooien en leren hoe dat het beste werkt in de samenleving.

Als we ze de mogelijkheid ontnemen om hun essentie te volgen door ze in een voorgeproduceerde economische mal te stoppen waar al een fout in zit, dan vraag je toch om problemen? Dan is het niet verwonderlijk dat ze hun heil zoeken in drugs en games en zich niet meer bekommeren om hun sociale omgeving. Wij bekommeren ons toch ook niet om hen als we ze niet laten zijn wie ze eigenlijk zijn?

En dan nog iets, als het pretstudies genoemd worden, wat zijn al die andere dan? En waarom zouden die niet te combineren zijn tot iets nieuws? Leve een onderwijs revolutie! Leve de natuur die al lang heeft uitgevonden wat samenwerken vanuit de eigen essentie is!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Je eigen essentie vinden? Klik hier

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur