Tagarchief: focus

Zinloos oordelen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


1 april 2012

Dag 228: Zinloos oordelen

Over smaak valt niet te twisten. Een heel oud gezegde, vaak gehoord, maar nog vaker onbegrepen. Mensen twisten namelijk continu over smaak. Of het nu over een bankstel, muziek, een politieke partij of de opvoeding van kinderen is, er valt altijd iets te zeggen over de smaak en het bijbehorend gedrag van een ander. Op één of andere wijze leren we ergens dat we een oordeel over het gedrag van een ander MOETEN vellen. Waarom?

We doen niet anders dan beslissingen nemen gebaseerd op oordelen. Toen we allemaal nog een aap waren en we moesten beoordelen of iemand vriend of vijand was, leek dat een logische eigenschap. Je leven zou namelijk in gevaar kunnen zijn. Maar is dat nu nog steeds zo?

We oordelen wat af op een dag. Die doet zijn werk niet goed, die ziet er belachelijk uit, die is een patser of een zwever en die voedt haar kinderen niet goed op. Overal kunnen we een mening over hebben. Sterker nog, we kunnen er helemaal in opgaan zodat het onze dagbesteding wordt: de hele dag praten over het leven en gedrag van anderen.

We doen dit zo graag omdat als een ander het slechter heeft dan wij, wij ons al snel beter voelen. Of we vervelen ons en gaan het eens hebben over een ander (we kijken niet voor niets naar soaps, reality shows en het tv programma Boulevard). Als we een oordeel kunnen vellen over een ander, hoeven we even niet aan ons imperfecte zelf te denken en voelen we ons stiekem een stukje beter dan degene over wie een oordeel wordt geveld.

Oordelen heeft dus een functie: de aandacht van jezelf weg halen met de mogelijkheid je ook nog beter te voelen.

Helaas voel je je op de lange duur niet beter. We voelen ons beter als we ons leven zelf vormgeven, nagaan waar we zelf toe aangetrokken worden en onze eigen visie volgen. Als we het oordelen los laten, voelen we ons bevrijd. We focussen op wat goed voor ons is in plaats van onze aandacht uit te laten gaan naar andere levens waar we niets mee van doen hebben.

Het is veel aantrekkelijker om onze eigen zintuigen te volgen, dan te focussen op die van een ander. De eigen ervaring gaat boven alles. Het energie steken in je eigen leven door te werken aan de onderdelen die daar niet goed aan zijn, geeft meer voldoening dan oordelen over het leven van een ander.

Er zou zoveel minder haat en nijd zijn als men het oordelen achterwege zou laten. Zoals ik al zei, in de natuur wordt er alleen geoordeeld als men in levensgevaar verkeert. Maar zeg nou zelf, wanneer doen wij westerlingen dat nou?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Leren oordelen los te laten? Klik hier

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur

Ecopsychologie: 365 dagen Verbinden met de Natuur: Hoe sta jij iedere ochtend op?


14 september 2011

Dag 51: Hoe sta jij iedere ochtend op?

Vandaag een klein zelftestje om eens na te gaan hoe ver je al dan niet van de natuur bent komen te staan (en daarmee: hoe ver je van je eigen natuur af bent)

Lees de onderstaande teksten door, en probeer bij jezelf na te gaan, na iedere tekst, wat het met je doet.

Focus 1:

Je wordt wakker van de dichtslaande voordeur van de buren. Ze praten luid op de trap. Hun gehaaste voetstappen denderen de houten trap af. De benedendeur valt met een harde knal in het slot.

Je zet de wekker voor de derde keer uit en draait je om. Buiten start een buurman zijn Harley Davidson motorfiets en laat deze geruime tijd stationair draaien. Daar doorheen hoor je de gillende V-snaar van de auto van de overbuurvrouw. Die hoor je al weken.

Je springt uit bed en neemt een douche. Als je je af staat te drogen hoor je de rolluiken van de winkels omhoog schieten. Het vrachtverkeer heeft zich hoorbaar vermenigvuldigd, net als de bellende trams.

Je trekt een kant-en-klare ontbijtgranen shake uit de koelkast en terwijl je deze leegdrinkt kijk je uit het raam en zie je de half dode boom in de straat met daartegenaan gesmeten een kapotte fiets. Een auto rijdt veel te hard en moet boven op zijn remmen voor een plotseling overstekende hond. Het baasje krijgt het aan de stok met de automobilist en ze schreeuwen naar elkaar.  Je grijpt je jas, rent naar beneden, haalt de sloten van je fiets en gaat op weg naar je werk.

Focus 2:

Je wordt wakker van een stel piepende jonge merels die verderop in een boom zitten. De zwaluwen kwetteren ook al weer en je besluit onder de douche te gaan zodat je genoeg tijd hebt om te lopen naar je werk. Terwijl je een boterham aan het smeren bent zie je een dikke hommel rusten in een grote witte bloem op je balkon. Je koffie staat vlak voor je te geuren en als je een slok neemt zie je een vlinder de slapende hommel storen. Ze vliegen allebei weg de zon in. De hemel is blauw en als je in de straat kijkt zie je een paar zonnestralen vallen op een zonnebloem die het overbuurmeisje zelf heeft opgekweekt naast de voordeur. Met een touwtje zit hij vast aan de regenpijp opdat hij fier omhoog blijft staan.

Een kat loopt over een smalle richel van het gebouw aan de overkant. Je lacht om het gemak waarmee hij de sprong naar het dak van het ernaast liggende pand maakt.

Je ruimt de ontbijtspullen op en loopt met de gieter nog even de planten na in de woonkamer. Als ze allemaal een slokje hebben gehad, pak je je jas en rugzak en gaat op weg naar je werk.

Welke focus heb jij in de ochtend?

Welke geeft het fijnste gevoel?

Wat hebben deze afzonderlijke teksten bij je teweeggebracht? Deed het je niets, werd je blij, verdrietig of angstig?  Voelde je moeheid, kreeg je kriebels, ging je dagdromen, raakte je gestrest? Gingen er zintuigen aan of uit? En zo ja welke, en bij welk verhaal?

Als je een verschil hebt gevoeld terwijl je de afzonderlijke teksten las, waar ligt dat dan aan?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Voor counselling in de natuur klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen