Tagarchief: geit

Levenslessen van dieren – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


19 augustus 2012

Dag 361: Levenslessen van dieren

Niet alleen de prachtige landschappen hebben me wijze lessen geleerd in verbondenheid, maar zeer zeker ook allerlei dieren die op mijn pad kwamen. Een opvallende les was die van ‘het gras is altijd groener aan de andere kant’. De diepere lagen die hieronder zitten werden onderwezen door een geit en een paard.

Op dag 169 schreef ik over twee aparte voorvallen waarbij zowel de geit van de buren als een paard van buren verderop, hun heil zochten op groener gras. Het moge duidelijk zijn dat dit groenere gras niet voor hun bedoeld was. Vooral het niet gehinderd worden door blokkerende gedachten zoals ‘Wat zal er gebeuren als ik naar deze tuin ga?’ kwam hierin naar voren.

De mensheid is over het algemeen slecht in verandering aanbrengen in het leven. Je weet wat je hebt maar niet wat je krijgt, toch? Dit maakt dat hele volksstammen zich niet verroeren, maar blijven zitten waar ze zitten en zich daarmee uiteindelijk in de nesten kunnen werken, of vast kunnen draaien.

Het is natuurlijk niet zo dat je zomaar achter je neus aan moet gaan. De maatschappij heeft nu eenmaal wel een set basisregels neergelegd, waar we ons aan moeten houden. Het is wel van belang om de aantrekkingskracht van dat andere gras heel serieus te nemen. Misschien is het niet exact dát gras wat je nodig hebt, maar in ieder geval iets dat erop lijkt. Als de zintuigen geprikkeld worden door iets dat ze bevalt, doen ze dat niet zomaar. Het is kennelijk iets waar je behoefte aan hebt. Het paard en de geit hadden letterlijk behoefte aan ander gras en meer voedsel. Wij moeten eerder kijken naar de onderliggende waarde van onze zintuiglijke prikkeling. Uiteindelijk kunnen we daar iets mee doen. Ofwel: symbolisch door je hek breken op zoek naar wat je nodig hebt.

Als je dieren observeert zie je veel van je eigen gedrag, maar vooral ook van je eigen behoeften terug, zoals de Zen Zwaan (dag 160) en de reiger en de Vlaamse gaai (dag 154). Het is niet alleen maar ‘beesies kijken’. Het is je verbonden voelen met andere levende wezens die hun eigen oplossingen hebben gevonden voor een goed leven.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – is te koop bij bol.com alhier

cover Zelfvertrouwen!

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Het gras is altijd groener… – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


1 februari 2012

Dag 169: Het gras is altijd groener….

De buurvrouw biedt vandaag haar excuses aan voor haar geit die door zijn jaarlijks ‘het gras is groener aan de andere kant van het hek’ periode gaat. Dit is een terugkerend evenement, waarin hij het steevast presteert om los te breken en uitgebreid te gaan foerageren in de tuin van de buren, en die ernaast. Ik kan me er wel iets bij voorstellen, want zijn weilandjes zijn behoorlijk kort gekauwd en met deze vorst is het een heel gedoe om iets fatsoenlijks tussen de tanden te krijgen. Vandaar de prison break. Als hij er geen enkel punt van maakt om naar het groenere gras te gaan, waarom doen wij dat dan vaak wel?

Wij mensen zijn in staat om ons te laten begrenzen door dit gezegde. We geven het niet weer als een feit maar sturen een andere boodschap mee. En dat is: omdat het gras altijd groener is moet je er maar geen actie op ondernemen en blijven zitten waar je zit. Het wordt dus gebruikt als een excuus om geen actie te ondernemen en een oude situatie te handhaven. Uiteraard komt dit omdat de gevolgen onbekend zijn als je eenmaal aan de andere kant van het hek staat. We laten de angst voor het onbekende regeren.

De geit heeft er geen enkel probleem mee. Hij wordt aangetrokken door het betere gras en volgt zijn attractie. Ook voor hem was het de eerste keer ongewis of hij weer veilig terug in zijn weiland kon komen. Toch deed hij het, zonder angst.

Afgelopen zomer stond een kudde paarden in het weiland voor mijn huis. Ze hadden er al een paar weken overdag gestaan en van de één op de andere dag besloot er eentje om eens in een aangrenzende tuin te gaan eten. Met het grootste gemak was hij over een slootje gesprongen en liet een daardoor onrustig geworden kudde achter zich. De kudde had dus kennelijk wel angst om zomaar over het slootje te springen. (Maar ik durf te wedden dat als het leidende paard uit het zicht was verdwenen, de rest wel zou volgen)

Zo beschouwd kan ik dus niet hard maken dat dieren geen angst kennen om naar het andere gras te gaan. En dat komt toch wel weer overeen met mensen, want er zijn ‘proactieve veranderaars’ die heel snel over het hek springen naar groenere weiden. Maar waar bij ons natuurlijk het verschil in zit is dat wij er spijt van kunnen hebben. De geit en het paard hebben dat zeker niet. Zij verstaan de kunst niet (of hebben de handicap niet) om terug te kijken in het verleden. Daar is dan weer een mensenbrein voor nodig.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

De zintuigen wakker schudden in de natuur? Lees dan mijn  ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – Het is verkrijgbaar bij bol.com alhier.

cover Zelfvertrouwen!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen