Tagarchief: intuitie

Levenslessen van dieren – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


19 augustus 2012

Dag 361: Levenslessen van dieren

Niet alleen de prachtige landschappen hebben me wijze lessen geleerd in verbondenheid, maar zeer zeker ook allerlei dieren die op mijn pad kwamen. Een opvallende les was die van ‘het gras is altijd groener aan de andere kant’. De diepere lagen die hieronder zitten werden onderwezen door een geit en een paard.

Op dag 169 schreef ik over twee aparte voorvallen waarbij zowel de geit van de buren als een paard van buren verderop, hun heil zochten op groener gras. Het moge duidelijk zijn dat dit groenere gras niet voor hun bedoeld was. Vooral het niet gehinderd worden door blokkerende gedachten zoals ‘Wat zal er gebeuren als ik naar deze tuin ga?’ kwam hierin naar voren.

De mensheid is over het algemeen slecht in verandering aanbrengen in het leven. Je weet wat je hebt maar niet wat je krijgt, toch? Dit maakt dat hele volksstammen zich niet verroeren, maar blijven zitten waar ze zitten en zich daarmee uiteindelijk in de nesten kunnen werken, of vast kunnen draaien.

Het is natuurlijk niet zo dat je zomaar achter je neus aan moet gaan. De maatschappij heeft nu eenmaal wel een set basisregels neergelegd, waar we ons aan moeten houden. Het is wel van belang om de aantrekkingskracht van dat andere gras heel serieus te nemen. Misschien is het niet exact dát gras wat je nodig hebt, maar in ieder geval iets dat erop lijkt. Als de zintuigen geprikkeld worden door iets dat ze bevalt, doen ze dat niet zomaar. Het is kennelijk iets waar je behoefte aan hebt. Het paard en de geit hadden letterlijk behoefte aan ander gras en meer voedsel. Wij moeten eerder kijken naar de onderliggende waarde van onze zintuiglijke prikkeling. Uiteindelijk kunnen we daar iets mee doen. Ofwel: symbolisch door je hek breken op zoek naar wat je nodig hebt.

Als je dieren observeert zie je veel van je eigen gedrag, maar vooral ook van je eigen behoeften terug, zoals de Zen Zwaan (dag 160) en de reiger en de Vlaamse gaai (dag 154). Het is niet alleen maar ‘beesies kijken’. Het is je verbonden voelen met andere levende wezens die hun eigen oplossingen hebben gevonden voor een goed leven.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – is te koop bij bol.com alhier

cover Zelfvertrouwen!

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Je Ware Gelukkige Zelf vinden met je zintuigen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


8 augustus 2012

Dag 350:  Je Ware Gelukkige Zelf vinden met je zintuigen

Je Ware Zelf vinden brengt geluk. Niet het Zelf dat denkt dat het iets moet, dat het verplichtingen heeft, dat het aan verwachtingen moet voldoen en regels moet volgen. Van jongs af aan worden de meesten van ons zo opgevoed: we moeten luisteren naar onze ouders, onze leraren, onze artsen e.d. Daaruit vloeit voort dat we luisteren naar wat de media, reclamemakers of trendsetters ons willen laten geloven. Wanneer je alleen maar anderen volgt en niet naar je ware Zelf luistert, ga je aan jezelf voorbij.

Geluk vind je wanneer je in je element bent. Hier vind je ruimte om creatief te zijn en een staat van flow te bereiken. Hier ben je speels. Hier ervaar je rust en volg je wat aantrekkelijk voor je is. Hier gaat je hart open. In deze staat-van-zijn overheersen de zintuigen het denken  (In de staat van ‘moeten’, overheerst het denken).

Tenzij we letterlijk door iets geraakt worden en onze huid dit als een knal ervaart, geven de meeste zintuigen een heel zachte impuls. Het kan een trilling zijn, maar ook het vage ‘buikgevoel’ of iets wat licht drukt. Misschien lijkt het op een onbestemd gevoel, een golfje of een flits.

Niets voelen bestaat niet. Iedereen voelt,  maar de meesten van ons zijn verleerd om gevoelens en sensaties te combineren met woorden.  De woorden hebben de overhand gekregen, de zintuigen lijken onbelangrijk. Pas wanneer je de zintuigen heel bewust gaat combineren met woorden, zul je merken dat je innerlijk weten steeds helderder wordt. Door er met woorden aandacht aan te geven, veranker je de zintuiglijke ervaring. Een volgende keer zul je het nog sneller herkennen en er optimaal gebruik van kunnen maken.

Onze mede niet-menselijke aardbewoners houden het onderling communiceren bij de zintuigen. Wij zijn zo geëvolueerd dat we woorden nodig hebben om met anderen, maar ook met onszelf, te communiceren. Het mooie ervan is, dat wanneer we die kunst eenmaal verstaan, de woorden ineens weer weg mogen vallen en het innerlijk weten genoeg is. Dan zijn we terug bij onze innerlijke natuur, bij ons Ware Zelf. Daar ligt ons geluk.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Je zintuigen optimaal leren herkennen? Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

cover Zelfvertrouwen!

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Aanstekelijk gebiologeerd – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


2 augustus 2012

Dag 344: Aanstekelijk gebiologeerd

Gisterenavond viel ik in het tv programma ‘Een dag in de dierentuin’, waarin twee krokodillen werden verplaatst en cheeta’s beziggehouden werden. De krokodillen, Mork & Mindy, mochten naar hun nieuwe verblijf. Eenmaal daar aangekomen, maakten de verzorgers zich uit de voeten uit angst dat het paar geweld zou gaan gebruiken. Het oer-paar  bekeek hun nieuwe onderkomen uiterst kalm. Het bleek een gedeelde woning te zijn, want ook huisden er allerlei tropische vogels. Die hadden meteen door dat er iets bijzonders in hun huis was gekomen. Er werd alarm geslagen, alsof ze heel goed wisten dat Mork & Mindy roofdieren zijn. Ze tetterden er op los en bleven gebiologeerd naar de twee nieuwkomers kijken.

Even later in het programma krijgen cheeta’s vanwege het warme weer, ijsbrokken met daarin vis, toegeworpen. Ook hier merkte ik de gebiologeerdheid op. De frons op hun kop, de ogen onderzoekend, de op safe spelende lichaamshouding, werkten aanstekelijk. Ook ik was volledig gebiologeerd, en keek naar wat hen bezig hield.

Het zien van andere wezens die ergens met al hun zintuigen door gebiologeerd zijn, prikkelt onze zintuigen ook. Als we naar een kind kijken dat zijn nieuwsgierigheid wil bevredigen, dan voelen we het zelf: we zijn ook nieuwsgierig. Staat er iemand in de verte te turen, dan kijken we automatisch dezelfde richting uit om te ontwaren wat er zo interessant is.

Het zijn natuurlijk onze oude ingebakken instincten die hier in werking gaan. We reageren op een mede groepslid die dan wel gevaar, dan wel iets eetbaars opmerkt. Beiden zijn het waard om te weten. En dus doen we mee.

Bij het kijken naar de vogels in het krokodillen onderkomen en de cheeta’s met hun brokken ijs, ging mijn oude instinct gewoon in werking. Blij dat het er nog is!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Instincten weer naar boven halen? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Actief versus passief geprikkeld worden – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


30 juli 2012

Dag 341: Actief versus passief geprikkeld worden

“Ik kan niet bij mijn gevoel,” hoor ik mijn cliënten soms zeggen. Sommigen zijn er zelfs van overtuigd dat ze gevoelloos zijn. Ooit was er een cliënt die om die reden was gaan kickboksen, dan voelde hij tenminste iets. Extreem, dat is het zeker. We zoeken allemaal vertier op om de zintuigen te prikkelen. Maar als dit extreme vormen aan gaat nemen, dan leidt dit in de meeste gevallen wel tot problemen. Verslaving bijvoorbeeld.

Een verslaving is niets meer dan het je prettig willen voelen door bepaalde zintuigen te prikkelen. Een mens kan aan alles verslaafd zijn, afhankelijk van welke prikkel je graag wilt ontvangen. Duidelijk is wel dat het extreme prikkels zijn, die gewenst zijn. Doordat je het zwaartepunt op één zintuig legt, mis je heel veel andere prikkels. En daar zit het geheim in om los te komen van een verslaving: het afbouwen van die ene hevige zintuigenprikkeling en die vervangen voor een heel cluster aan anderen op een veel ‘lichtere’ wijze.

Ik zou er niet over schrijven als ik de link niet zou maken met de natuur. Het zintuig dat voor de meeste mensen het belangrijkst is als men in de natuur is, is het visuele. We zien graag waar we heen gaan, en we ontdekken kleuren, vormen, beweging, donker en licht etc. Op zich kan dit al een mooie ervaring zijn. Zou je andere zintuigen, die voor de mens niet zo voor de hand liggen, gaan activeren dan kan er een heel andere ervaring ontstaan. Het ‘gewone’ van het visuele maakt dan plaats voor het onbekende en avontuurlijke.

Hoe intensief denk je dat je andere zintuigen zult gebruiken als je geblinddoekt door een bos moet lopen? Als je op gehoor, tast, druk, temperatuur je weg moet vinden? Niet klakkeloos een navigatiesysteem volgen, maar je eigen zintuigensysteem activeren, wordt het dan.

Uit de praktijk blijkt dat, wanneer mensen iets dergelijks ondernemen, er veel voldoening is door het volgen van de eigen zintuigen. Je doet dan zélf iets, in plaats van dat ze passief vermaakt worden door een prikkel van buitenaf.

Uiteraard is het slikken van een pil om vervolgens de hele nacht te dansen een eenvoudige oplossing om even de kick te voelen. Het nadeel is dat je steeds meer wilt omdat de voldoening niet optimaal is. Alleen als je vanuit jezelf, met behulp van de eigen zintuigen, iets hebt kunnen creëren, dan is er diepe voldoening mogelijk. Je bent dan actief in je element geraakt. Naar de tv kijken is passief prikkelen, zelf een filmpje maken is actief prikkelen. In een bos wandelen met kans op een ontmoeting met een wild zwijn, of liever op de tv of in een boek het wilde zwijn zien? En verhaal aanhoren over een kanotocht, of zelf op pad gaan? Ligt het niet voor de hand wat echte voldoening geeft?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Meer zintuigen herkennen? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Het hulpvaardige instinct is onmisbaar – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


29 juli 2012

Dag 340: Het hulpvaardige instinct is onmisbaar

Alles is met alles verbonden. We voelen het vaak niet zo, maar toch is het zo. De kleinste verandering in een ecologisch systeem kan voor alle gelieerde onderdelen een groot effect hebben. Dit kan in een relatie, in een gezin, in een familie, op de werkvloer, in een wijk, stad, land, en ja, zelfs de wereld plaats vinden. Niemand kan alles alleen. We zouden dat soms willen, maar we zijn altijd afhankelijk van anderen.

Diep in ons zit een altruïsme mechanisme dat ervoor zorgt dat we hulp bieden aan soortgenoten in nood. Als we alleen op een weg lopen en iemand ligt daar met een gebroken heup, dan is het er lastig voorbij lopen. Ons instinct voor gemeenschappelijkheid gaat in werking en we helpen de persoon.

Niet alleen voor mensen doen we dat, voor dieren ook. Ik zou persoonlijk niet langs een gewond dier kunnen lopen en daar niets aan doen. Het minimale zou zijn de dierenambulance bellen, of misschien de dierenbescherming, zodat er iets aan het lijden gaat gebeuren. Ook hier is het zintuig voor gemeenschappelijkheid aan het werk. Het gevoel deel uit te maken van een groter geheel waarin alles met alles verbonden is, zorgt ervoor dat we lijden proberen te verkorten om de onderlinge verbanden in het grote wereld-web weer te herstellen.

Dit zintuig is behoorlijk naar de achtergrond verdrongen in het ik-ik-ik tijdperk, waarin we alleen maar oog voor onszelf hebben en anderen niet belangrijk vinden. Maar het mooie ervan is, dat als je mensen die erg op zichzelf gericht zijn vraagt waar ze behoefte aan hebben, dan is het saamhorigheid of vriendschap. Het is een oud instinct dat ervoor zorgt dat we in leven blijven, door voor elkaar op te komen en elkaar te helpen.

Vandaag wandelde ik door de kudde schapen en zag dat honderden meters verderop een klein groepje van 5 schapen af stond te wachten wat ik ging doen. De grote groep had ik moeiteloos kunnen doorkruisen, maar het groepje hield me angstvallig in de gaten. Al snel had ik door wat de reden was: 2 schapen hadden veel pijn aan de poten en konden amper lopen. Bij iedere stap die ze probeerden, voelde ik de pijn bijna zelf. Zo afschuwelijk hopeloos zag het eruit. Het viel me op dat de andere 3 schapen nergens last van hadden. En ik trok de conclusie: zij blijven bij de andere twee om ze niet achter te laten als vossenprooi. Met zijn vijven zijn ze veel machtiger dan met zijn tweeën. Ook zij zijn er als kudde bij gebaat om elkaar in leven te houden en de kudde te laten bestaan. De kudde betekent veiligheid en geborgenheid.

Als de mens dit zelfde instinct zou verliezen, zijn we ten dode opgeschreven. Je hoeft niet iedere dag bij je buren op de koffie, maar de verbindingen goed houden door wederzijds hulp te bieden waar nodig, is essentieel voor een goed ecologisch systeempje.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Verbindingen opnieuw leren voelen? Klik hier

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Op elke plek in je element zijn – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


20 juli 2012

Dag 331: Op elke plek in je element zijn

Met een bloedgang komt het me voorbij. Ik kijk het na en zie hoe de wind het optilt om het verder te vervoeren. Een distelveld laat zijn zaadjes los en met de stevige noordwesten wind laten ze zich gewillig meevoeren. De één gaat hoog, de ander laag. Ze hebben zichzelf ontworpen om de wind als vervoermiddel te gebruiken. Daar waar de wind hen loslaat, daar is hun toekomst.

Of ze nu ver komen of niet, ze zijn allemaal hetzelfde en ze moeten het doen met de plek waar ze landen. Als de plek vruchtbaar is, hebben ze geluk en hoeven ze niet veel te doen. Andere zaadjes moeten harder werken om hun essentie tot bloei te laten komen.

Het zet me aan het denken. De ene mens is bij machte om een hoge wind pakken en vindt zijn bedje gespreid, de ander krijgt niet veel wind en moet het doen met wat er mogelijk is. We denken vaak dat mensen die een gunstige wind toebedeeld krijgen veel geluk hebben en we kunnen er jaloers op zijn. Maar wind of geen wind, de kern van het leven zit hem in het kunnen laten bloeien van wie je in essentie bent. Ongeacht op welke plek je je bevindt.

Als een mens een gunstige wind heeft weten te pakken, maar zichzelf op die plek niet kan zijn, dan vindt hij het ongeluk. En dat gebeurt veel vaker dan we denken. Afgunstig kijken naar mensen die het ogenschijnlijk beter hebben, heeft dus helemaal geen zin. Sommige hoogvliegers vliegen zich te pletter, branden op, of storten in. De snelheid past niet bij wie ze werkelijk zijn.

Op een minder goedbedeelde plek leven maar niet van je vermogens gebruik maken om in je essentie te groeien, brengt ook ongeluk. Het heeft dus niets te maken met de plek waar je bent geland, het heeft te maken of jij jezelf kunt zijn. En met grote regelmaat in je element bent.

Zo’n distelzaadje zal nooit denken: “Ik doe het niet, want ik ben minder bedeeld.” Die pakt zijn kans omdat het voorgeprogrammeerd is om te groeien en bloeien op de best mogelijke wijze. Alleen de mens is in staat om allerlei excuses of blokkades op te werpen om maar niet de persoon te worden die we werkelijk zijn. En dat terwijl het leven zoveel mooier zou zijn als je dat wel doet.

Wind, een kruiwagen of niet, je moet het doen met wat je aangereikt wordt en daar het beste uit halen voor jezelf en voor je omgeving. Dan kun je zeggen dat je leven geslaagd is. Of de distel nu groot wordt of klein blijft, als het een distel is geworden is de missie geslaagd.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Leren voelen met het Natural Systems Thinking Proces? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur

Het verleden niet meer gehoorzamen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


15 juli 2012

Dag 326: Het verleden niet meer gehoorzamen

Ik hoor het mezelf zeggen tegen een tegemoetkomende wandelaar: “Het is hier een beetje viezig.” En daar bedoelde ik mee: modderig. Ik betrapte mezelf op de link tussen ‘vies’ en ‘modder’. Sinds wanneer is modder vies? Het is zand en water, meer niet. Zo kijken kinderen er ook naar. Het is nat, het kliedert lekker, het spat leuk op en het voelt gek in je handen. Wanneer wordt modder dan vies?

Omdat het ons verteld werd, uiteraard. Onze oma’s en moeders, die wel wat anders te doen hadden dan onze kleding dagelijks te wassen, hebben ons wijsgemaakt dat modder vies is. En omdat ze dit bleven herhalen, zijn we dat op jonge leeftijd gaan geloven en moest je er ver van weg blijven. Ik kan me dus ook niet meer herinneren dat ik als kind ooit in een modderpoel ben gesprongen of dat ik er met mijn handen in mocht.

Door deze conditionering blijven we hier vaak de rest van ons leven last van houden, mijden we plassen en modderpoelen, opdat we maar niet ‘besmet’ raken. Zo hebben we nog veel meer last van allerlei conditioneringen, verplichtingen die ons ooit zijn opgelegd en halve waarheden die ons zijn verteld. Als we altijd blijven luisteren naar wat ons is opgelegd of verteld, dan ervaren we zelf dus niets. Dan weet je niet hoe modder aanvoelt.

Ik ben voor een stukje ‘ongehoorzaamheid’ in deze. Het is goed om, hoe oud je ook bent, eens te kijken naar allerlei overtuigingen en regels waar je je aan houdt. Voldoen ze nog wel? Is het jouw regel? Zijn het jouw normen en waarden of heb je ze voor zoete koek aangenomen?

Met andere woorden, vind je modder nou echt vies of durf je er gewoon midden in te springen?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Je hart volgen betekent een lichtpuntje zien – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


5 juli 2012

Dag 317: Je hart volgen betekent een lichtpuntje zien

We geraken soms in lastige situaties en doen dan ons uiterste best om het anderen naar de zin te maken, daarbij vergetend wat er ook alweer goed voor ons was. Het is heel belangrijk om het eigen motortje te laten draaien door dingen te doen die je blij maken. De mogelijkheden liggen jammer genoeg niet altijd voor de hand. Als je echter je vindingrijkheid gebruikt, kun je van een slechte situatie een iets betere maken.

Een mooi voorbeeld hiervan zag ik vandaag bij twee scholeksters. Ze waren in het vogelhospitaal beland en geplaatst in de couveuse. Niet echt een lekkere plek om nu eens voor 100% een scholekster te zijn. Scholeksters eten wormpjes en visjes die in het water leven. Ze vissen hun eten heel handig op met hun lange snavel. In een couveuse ben je wel het verst af van een natuurlijke manier van eten. Zou je denken, zij hadden echter uitgevonden dat het plekje iets aangenamer kon zijn.

Ik wilde ze een bakje water geven met wat wormpjes maar keek naar de grootte van de vogels en vond het bakje dat ik had gepakt een beetje zielig. Ik pakte een grotere, vulde het met water en wormpjes en meteen staken ze hun lange rode snavel in het water. Nadat ze uitgegeten waren zag ik ze er met zijn tweeën in staan, tevreden rustend na de maaltijd.

Voor hen was dat bakje water het meest aantrekkelijke in een ongewone situatie. Dus waarom niet het beste ervan gemaakt? Het doet me denken aan de film de Birdman of Alcatraz, over een gevangene die een vogeltje te eten gaf door de tralies heen. Het was aantrekkelijk voor hem om iets te verzorgen, en tegelijkertijd een stukje vrijheid in zijn cel te halen.

De afschuwelijke verhalen die je soms hoort van kinderen (maar ook volwassenen) die jarenlang zijn opgesloten door ouders of kidnappers, hebben vaak ook een lichte kant. Deze gevangenen verliezen hun gevoel voor wat aantrekkelijk voor hen is niet. Ze maken vrienden met het zonlicht, of een muis of spin, puur omdat het aantrekkelijk is om verbinding te maken.

Blijven klagen over een vervelende situatie brengt je in een neerwaartse depressieve spiraal. Op het moment dat je iets vind dat aantrekkelijk voor je is, zal het meteen iets beter met je gaan, om de simpele reden dat je je hart gevolgd hebt.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Leren opnieuw naar je hart te luisteren? Lees dan mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – Het is verkrijgbaar bij bol.com alhier.

cover Zelfvertrouwen!

 

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Zelfvertrouwen krijgen door het overslaan van je voorkeur – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


4 juli 2012

Dag 316: Zelfvertrouwen krijgen door het overslaan van je voorkeur

Je kunt altijd in je comfort zone blijven zitten, maar dan leer je nooit iets nieuws. Juist door er uit te stappen en te proberen je grenzen te verleggen, ervaar je wat je óók kan. Dat laatste geeft enorm veel voldoening, waardoor je zelfwaardering en zelfvertrouwen groeit. Vandaag ben ik mijn eigen grens gaan verleggen door mezelf te testen op het met andere zintuigen, dan de gangbare, ervaren van de natuur. Verwondering over eigen kunnen alom.

In de polder staat het nu vol met bloemen. Een zee van paars, wit en geel komt je tegemoet als je het landschap tot je laat komen. Mijn visuele zintuig die graag met vorm en kleuren werkt, is altijd de eerste die mij een ervaring geeft. Maar vandaag wilde ik die kleuren eens met een ander zintuig ervaren: mijn zintuig voor het verzamelen van voedsel!

In de supermarkt kan ik dat heel goed en vooral efficiënt, maar buiten in het wild weet ik me geen raad. Op een braam of bes na misschien. Ik bekeek de bloemen vanuit het gevoel of ze eetbaar zouden zijn. Ik liet me leiden door hun aantrekkingskracht. En als vanzelf gaat er dan iets in je aan, waarvan je nog niet wist dat je het kon.

Mijn voorkeur bleek uit te gaan naar witte of gele bloemen. Paars was niet aantrekkelijk om te eten. Grote ronde bloemblaadjes kregen de voorkeur boven kleine geclusterde of gekrulde blaadjes. En qua textuur wonnen de gladde zachte oppervlakken het van wat ruwere exemplaren.

Ook probeerde ik het hele landschap van een afstand te ervaren vanuit mijn voedsel zintuig. Al snel bleek dat ronde vormen de voorkeur kregen boven puntige en langgerekte. En ineens besefte ik me dat dit ‘oude wetenschap’ moet zijn die nog steeds in mij verankerd zit, maar nooit de kans krijgt om zich te bewijzen.

Ik heb het bloemenveld uiteindelijk niet af staan grazen, dus hoe het daadwerkelijk smaakt weet ik (nog) niet. Maar ik heb er wel een heel goed gevoel bij dat deze voorkeuren zomaar uit mij voortkomen. Weer een stukje zelfvertrouwen erbij!

Wordt vervolgd.

cover Zelfvertrouwen!

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf?
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Durven leven op instincten – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


3 juli 2012

Dag 315:  Durven leven op instincten

De damhertjes hier in de polder hebben kleintjes. Het zijn geen wilde herten, ze staan achter een omheining en zijn privé bezit. Het is een groep van een stuk of tien, compleet met stier. Normaal gesproken liggen ze languit langs het hek, of grazen ze rustig rond, zich totaal niet bekommerend om wat er langs komt. Maar vandaag was dat anders. Mijn hond en ik waren in aantocht en dat zorgde voor een instinctieve reactie, zelfs toen we nog op behoorlijke afstand waren. De moeders vluchtten acuut weg met de kinderen en verstopten zich achter hun nachtverblijf, ver uit het zicht. Uiteindelijk gevolgd door een beschermende vader. Wat een pracht instinct!

Voor de mens is het tegenwoordig nog een hele klus om zijn instinct te volgen. Soms zijn we er zo ver van af geraakt door de voorkeur aan gedachten te geven, dat onze natuurlijke intelligentie helemaal niet meer boven komt drijven. We eten en drinken zaken die niet goed voor ons zijn, we roken wat slecht voor onze gezondheid is, we vervuilen onze natuurlijke omgeving waardoor we ziek worden etc. Maar we voelen ook niet meer goed aan wanneer we in gevaar verkeren. Wanneer we bijvoorbeeld teveel hooi op onze vork hebben genomen, teveel verantwoordelijkheden op onze schouders hebben geladen, of te lang te zwaar werk verrichten. De gevolgen zijn overduidelijk: allerlei kwalen, chronische ziekten, en mentale burnouts vallen ons ten deel. En in veel gevallen hebben we niet geluisterd naar onszelf. Wat we weten dat goed voor ons is, hebben we vermeden en goede adviezen hebben we in de wind geslagen. En waarom?

Er is maar één echte oorzaak voor dit gedrag: alleen maar denken aan wat ons geleerd is of wat er van ons verwacht wordt en niet meer zelf voelen wat goed voor ons is. Het gaat er uiteindelijk om dat we een goede balans vinden tussen onze gedachten die kunnen vertolken wat we daadwerkelijk lichamelijk aanvoelen. Een mooi voorbeeld hiervan zag ik vorige week voor mijn neus voltrekken. Er was een ooievaar uit een nest gevallen. Hij had wat vliegoefeningen gedaan en was naast het nest beland, ongeveer 10 meter lager in een prutsloot. Eenmaal opgevangen in het vogelhospitaal bleef hij eerst nog steeds in de ‘gevaar’ stand. Iedere keer als er iemand dichtbij kwam, plofte hij plat op de vloer, net als hij in het nest zou doen. Proberend uit de klauwen van mogelijke roofvogels te blijven. Maar toen hij eenmaal doorkreeg dat er geen gevaar dreigde, bleef hij steeds langer rechtop zitten. Het gevoel dat de omgeving hem gaf stuurde de gedachten aan met navenant gedrag.

Het zou zo simpel moeten zijn, vaker voelen en dan pas denken.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

De natuur je een handje laten helpen? Klik hier

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

De almanak in je lijf – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


28 juni 2012

Dag 311: De almanak in je lijf

Ik zag het aan de zwaluwen: ze gingen steeds lager vliegen. Een teken dat de insecten ook steeds lager waren gekomen, door de onaantrekkelijke windsnelheden op grotere hoogte. De boodschap over het in aantocht zijnde slechte weer, werd me door deze redenering duidelijk. Het is wijsheid van de koude grond, maar met deze observatie heb ik er zelden naast gezeten. Ik zou willen dat ik nog beter kan aanvoelen wat er zich in de atmosfeer afspeelt.

Sommige mensen voelen dat er regen op komst is doordat een litteken begint te trekken, of doordat ze hoofdpijn krijgen. Migraine kan ook ineens opspelen door veranderend licht. Het eerste niezen van een hooikoorts patiënt spreekt natuurlijk voor zich.

Wanneer je bewust wordt van alle prikkels die zich in je lijf afspelen, dan lijkt het werkelijk of er een nieuwe wereld voor je opengaat. Maar eigenlijk is het een wereld die we ooit heel goed kenden door het gebruik van onze zintuigen. Buienradars, navigatiesystemen, barometers en horloges, ze zijn allemaal handig maar nemen in wezen de plek in van al aanwezige zintuigen.

Voordat we helemaal afhankelijk worden van allerlei slimme apparatuur kan het soms juist ook heel leuk zijn om zelf eerst richting, tijd of wind en weer te voelen. Als je dicht in de buurt komt, verhoogt dat je zelfvertrouwen. Ofwel: het vertrouwen op je eigen zintuigen.

Het doet me denken aan iets dat de hondenfluisteraar Cesar Millan regelmatig zegt: een angstige hond moet weer leren vertrouwen op zijn neus, als hij dat weer kan, komt het zelfvertrouwen terug.

Met andere woorden: kan je zelfvertrouwen wel een duwtje gebruiken, begin dan eens met het vertrouwen op je zintuigen. Zoek de weg zonder navigatie, draag eens geen horloge en probeer de tijd in te schatten. Kijk naar een wolkenlucht en voel aan wanneer het gaat regenen. Je zult jezelf versteld doen staan!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

cover Zelfvertrouwen!

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Wees eens stil en voel – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


20 juni 2012

Dag 303: Wees eens stil en voel

Leren om niet te oordelen, beoordelen of veroordelen, is niet eenvoudig. We krijgen het al op heel jonge leeftijd onderwezen. Iets is goed of fout, zwart of wit, mooi of lelijk en ga zo maar door. Sesamstraat leert ons namen geven of tellen en op school gaan we daar fijn mee door. In de eerste klas van mijn lagere school hingen er borden aan de wand met tekeningen en daaronder de betekenis in een woord. Toen een moderne versie van het leesplankje. Communiceren met taal lijkt wel het allerbelangrijkste dat we op jonge leeftijd moeten leren. Je hoort soms moeders wel eens zeggen bij een huilbaby: ‘’Ik zou willen dat ze kon zeggen wat er aan de hand was.” Hiermee passeren ze hun intuïtieve weten. En helaas leren we dat al op vrij jonge leeftijd door het belang dat de maatschappij hecht aan het gesproken woord.

Natuurlijk is het van belang dat we ons goed verstaanbaar kunnen maken. Er zit echter alleen nog één belangrijke stap vóór en dat is dat we eerst goed moeten aanvoelen wat we nu eigenlijk willen communiceren. Ofwel, dat we eerst heel goed bij onszelf te rade gaan wat we voelen, waar we echt behoefte aan hebben, of wat we intuïtief weten, voordat we dit in woorden proberen over te brengen. Dat klinkt allemaal heel logisch, maar het wordt verbluffend weinig gedaan!

Meningen van anderen worden overgenomen, we passen ons aan anderen aan, maken anderen heel belangrijk en denken dat anderen het beter weten dan wij. We richten ons op de buitenwereld en niet op onze binnenwereld. De dagelijkse stroom woorden (ook die van mij) die vanuit allerlei richtingen op ons afkomt, doet ook een belangrijke duit in het zakje waardoor we maar met oordelen, beoordelen en veroordelen bezig blijven.

Zoek nu eens de stilte op, laat alle woorden los, en voel de omgeving waar je inzit en de energieën om je heen. Iedere keer dat er weer een oordeel over iets in je opkomt, ga je terug naar jezelf en voel je wat er om je heen is, zonder er woorden aan te geven! Het is best lastig, maar als het je lukt, wil je nooit meer zonder deze momenten.

Wordt vervolgd.

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

4 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, zintuigen

Koud uit het ei en vertrouwen op intuïtie – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


24 mei 2012

Dag 279: Koud uit het ei en vertrouwen op intuïtie

Ze weet al helemaal wat ze moet doen. De warmte opzoeken (toevallig komt die uit een lamp maar daar heeft zij geen boodschap aan), je veertjes een beetje poetsen en je snavel in het water steken, bij voorkeur als er wat gras in zit. Aan dat gras knabbel je dan ook nog wat, en vervolgens is het slapen geblazen. En wie weet neem je later nog even een bad.
Er is een zwaantje geboren in het vogelasiel.

Met verbazing kan ik iedere keer weer kijken naar de kennis die alle kleine vogeltjes al bezitten. De intuïtieve reacties die ze hebben als er gegeten of tegen elkaar aangekropen moet worden voor warmte, als de billen over de rand gestoken moeten worden om te poepen… ze weten het allemaal al. Wat aantrekkelijk is, is vastgelegd en zit diep verankerd in de zintuigen.

Dat wil overigens niet zeggen dat ze niet meer kunnen leren (het is soms even wennen met een onhandige surrogaatmoeder). Sommige vogels pakken de voeding-nieuwe-stijl heel goed op en springen boven op je hand als je gaat voeren. Ze lijken heel aanhankelijk te worden (ook al doen de surrogaatmoeders en vaders hun best om ze op afstand te houden), maar onvermijdelijk komt het moment dat ze zelf kunnen eten en dan bekoelt de relatie.

Een andere ingebakken wijsheid komt dan ineens naar boven: je moet wegblijven van allerlei grote bewegende dingen, en in het bijzonder van degene die je vast willen grijpen! De transformatie van afhankelijk zijn van een moeder die eten brengt naar het zelf kunnen eten, schudt kennelijk meteen het veiligheidssysteem wakker. Zelfstandig eten betekent dus: dan ook helemaal zelfstandig!

Als nep-vogelmoeder doet dat even pijn. Zo zaten ze nog gemoedelijk op je hand, zo weten ze niet hoe hard ze weg moeten vliegen. Maar zo zit het leven in elkaar; ze volgen niets anders dan hun wijze instincten.

Wij hebben die basisinstincten ook, maar eigenlijk mogen we wel een beetje jaloers zijn op die vogeltjes. Wij krijgen de informatie veelal van buitenaf aangereikt en houden dan op met zelf te voelen. Bij de vogels komt het allemaal van binnenuit.

Wordt vervolgd.

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Een lesje in dicht bij jezelf blijven – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


13 mei 2012

Dag 269: Een lesje in dicht bij jezelf blijven

Ja hoor, als ik het niet dacht! Ontsnapt! Voor me op het fietspad loopt een zwarte zwaan met gehavende vleugel. Ik herken haar meteen en weet waar ze thuishoort. Ik spring van mijn fiets en ren naar het huis van de verzorgers van de zwaan om te melden dat ze de benen heeft genomen. Na een kort onderhoud met de vrouw des huizes, zeg ik haar de zwaan te zullen vangen en terug te brengen. Als ik terug ben op de plek waar ik haar voor het laatst zag, is ze in geen velden of wegen meer te bekennen. Een getuige zegt haar gezien te hebben toen ze de sloot in ging, en vanaf daar ontbreekt elk spoor.

Een dag eerder bleek haar mannetje al met de noorderzon te zijn vertrokken en ze was kennelijk niet van plan om alleen achter te blijven in een vijver met vreemde eenden. Ondanks de operatie aan haar vleugel en de rustige omgeving waar ze goed verzorgd werd door liefhebbers van watervogels, volgde ze toch haar instinct.

Wij gebruiken onze ratio en denken: ze gaat het niet overleven, want ze kan niet meer vliegen, dus is ze ten dode opgeschreven. Vervolgens vinden we dat we haar moeten redden en weer in de veilige omgeving moeten terugplaatsen. Zo zullen de vossen in ieder geval niet bij haar kunnen komen en kan ze nog een lang leven leiden. Ik schrijf expres niet ‘een lang en gelukkig leven,’ want dat weten we niet.

De zwaan denkt niet na over mogelijke gevolgen, zij leeft in het Nu. Ze volgt haar instinct en laat zich aantrekken door het wijde landschap en de lange sloten, geopereerde vleugel of niet. Misschien vinden we haar binnenkort langs een slootkant, half aangevreten door een vos of roofvogel. Uiteraard breekt dan je mensenhart, want je weet hoe het anders had kunnen zijn. Maar tegelijkertijd kun je trots zijn. Zij was dan in ieder geval in staat gebleken om haar hart te volgen en zou in haar natuurlijke omgeving zijn gestorven. Hoeveel mensen kunnen dat eigenlijk zeggen?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Je instincten activeren? Lees dan mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – Het is verkrijgbaar bij bol.com alhier.

cover Zelfvertrouwen!

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

In vijf stappen bij je gevoel – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


9 mei 2012

Dag 265: In vijf stappen bij je gevoel

“Ja maar, ik kan niet bij mijn gevoel!” is een uitspraak die ik regelmatig hoor. Je zelf aanvoelen is het allerbelangrijkste in je leven. Het geeft je zelfvertrouwen en zorgt dat je gezonde beslissingen voor jezelf neemt. Logisch dat sommigen in paniek raken als ze niet bij hun gevoel lijken te kunnen komen. Ze denken dat ze misschien helemaal geen gevoel hebben en dus niet helemaal normaal zijn of de boot ergens missen.

Tenzij er een grote neurologische storing in je lichaam zit, heeft iedereen gevoel. Dat blijkt ook uit onze voorkeuren voor schrijvers, dichters en zangers die gevoelens uiten en een snaar bij ons raken. We hebben alleen niet geleerd om onze gevoelens serieus te nemen. Soms veroordeelt onze omgeving ze en hebben we de verbinding ermee uit zelfbescherming verbroken. Soms zijn we in een omgeving opgegroeid waarin nooit naar gevoelens werd gevraagd, laat staan dat er over gesproken werd. De verbinding van ons oude brein (waar onze zintuigen van oudsher huizen) met ons nieuwe taal- en rationele brein, is gewoon niet tot volle wasdom gekomen.

We zijn jaloers op mensen die wel in contact met hun diepere zelf komen en in balans zijn. Dat willen we ook!

1. De eerste stap die je kunt nemen om je eigen gevoel (zintuigen) te herkennen is om naar een natuurgebied te gaan waar je je prettig voelt. Dat kan een park zijn, een boom in de straat, een weiland, een sloot of meer, groot of klein dat maakt niet uit.

2. Als je daar bent laat je dan eens leiden door waar je je toe aangetrokken voelt. Misschien is het een boom of een plant, een vogel of een vis. Wat trekt jouw aandacht op een positieve manier?

3. Heb je datgene gevonden wat je als een magneet aantrekt, probeer dan eens na te gaan wat dat organisme of landschap met je doet. Wat spreekt het in je aan? Wat maakt dat jouw aandacht getrokken wordt?

4. Vervolgens ga je na waar die informatie in je lichaam binnenkomt. Tintelt er iets? Krijg je een rilling? Kippenvel? Krijg je het warm, of juist koud? Welke energie komt er op je af?

5. Ben je zover dat je er een woord aan hebt kunnen geven dan heb je een hele belangrijke stap gezet: je hebt je nieuwe brein in contact laten komen met je oude brein. Je bent in contact met je gevoel!

Als je dit nooit eerder gedaan hebt,vergt het natuurlijk enige oefening om de juiste woorden te kunnen geven aan dat wat je ervaart. Maar dat is dan ook juist de charme ervan: dat je steeds opnieuw luistert naar je zintuigen en probeert te duiden wat ze je vertellen. Hoe meer je dit oefent hoe sneller je gaat vertrouwen op jezelf.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Meer oefenen met naar je gevoel komen? Lees dan mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – Het is verkrijgbaar bij bol.com alhier.

cover Zelfvertrouwen!

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Als je jezelf niet meer aanvoelt – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


7 mei 2012

Dag 263: Als je jezelf niet meer aanvoelt

Als je nog jong bent, ben je heel goed in het volgen van je zintuigen en het voelen waar je hart naar uit gaat. Maar zit je net lekker met je treintje te spelen, ben je helemaal in je element, haalt je moeder je er weer uit omdat je naar bed moet! Dan probeer je de boel nog zo lang mogelijk te rekken, maar als je maar lang genoeg niet naar je moeder luistert, krijg je narigheid. Ook hier volg je je zintuigen. Je luistert niet naar haar woorden, je volgt je eigen zintuigen. Is ze al echt boos? Je gaat op je gevoel af en dat is goed.

Even los van het feit of je moeder nu gelijk had of niet ( je moet natuurlijk wel een keer naar bed), je werd uit je element gehaald omdat je mee moest doen met het geheel. Zo gaat het nu eenmaal in het gezin. Het gaat alleen mis met je, als je steeds minder de ruimte krijgt, of neemt, om je zintuigen te volgen. Als je iets doet wat je geweldig vindt, bijvoorbeeld op je handen door de kamer lopen, en je wordt daar steeds voor bestraft, dan raakt een essentieel deel van je in de knel. De acrobaat of danser in je wordt het zwijgen opgelegd.

Dit kan nog veel grotere vormen aannemen op de lagere en middelbare school, waarin steeds dingen van je verwacht worden die misschien wel niets te maken hebben met wat jij leuk vindt om te doen. En zo leer je de eigen zintuigen, of je hart, te negeren. Je hebt geleerd dat er straf staat op wat leuk is, en dus doe je het of stiekem, of je laat het achterwege. (Uiteraard zijn er mensen die hier maling aan hebben en heel goed zichzelf hebben kunnen volgen. Die leveren doorgaans veel strijd.)

Het vervelende gevolg als je niet meer naar je eigen natuurlijke impulsen luistert, is dat je uiteindelijk ook geen waarschuwingssignalen meer oppikt. Je bent dan niet meer in staat om intuïtieve prikkels om te zetten naar taal en logica. Zo resoluut als je vroeger iets kon weigeren, zo twijfelend ben je er nu over. Allerlei mitsen en maren, opgedrongen door je omgeving, flitsen door je hoofd, en wat je werkelijk voelt is onbereikbaar. Heb je geen toegang meer tot jezelf, dan is de kans groot dat je beslissingen neemt die niet bij je passen.

Je bent je intuïtie, je innerlijke wijsheid, natuurlijk niet kwijtgeraakt. Het zit er nog steeds. Je hebt alleen geleerd er geen acht op te slaan. En dat is nu net wat je wél moet doen!

Gelukkig zijn er vele coaches, counselors en trainers die je hierbij van dienst kunnen zijn. Maar de belangrijkste trainer is de natuur. Eenmaal daarmee verbonden en de zintuigen worden één voor één weer wakker.

Wordt vervolgd.

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Luisteren naar je zintuigen geeft zelfvertrouwen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


30 april 2012

Dag 256: Luisteren naar je zintuigen geeft zelfvertrouwen

Te vaak laten we ons beïnvloeden door negativiteit. Niet alleen door wat door de media op ons af wordt gevuurd, maar ook door de negatieve verhalen die om mensen heen hangen. Vrienden of familieleden die in een lastige situatie zitten en wellicht vasthouden aan irreële gedachten of zich laten leiden door valse overtuigingen, kunnen veel van je vergen. Het is heel lastig om hier doorheen te kijken en alleen de positieve kern van die personen te blijven zien. Dat vraagt van je dat je niet betrokken raakt bij de ‘verhalen’ waar ze zich in bevinden, maar dat je dicht bij de kern blijft van wie ze daadwerkelijk zijn. Je kunt als het ware verstrikt raken in hun valse realiteit. Dat kan soms zo erg zijn dat je er aan onder door gaat.

Als dit het geval is heb je het contact met je zintuigen, die je ongetwijfeld hebben gewaarschuwd, genegeerd. Zintuiglijke waarschuwingen zoals vermoeidheid of pijn geven aan dat je naar een aantrekkelijker omgeving/situatie uit moet gaan kijken. We kunnen dat wel bedenken maar doen er vervolgens niets mee, omdat er allerlei gedachten zijn die de zintuigen proberen te onderdrukken.  Verwachtingen,verplichtingen, verantwoordelijkheden en dergelijke, zorgen voor het blokkeren van wat onze zintuigen aangeven.

Sommigen voelen wel dat hun lijf iets aangeeft, maar zijn bang voor de consequenties: verplicht naar een aantrekkelijke situatie bewegen. Klinkt dat tegenstrijdig? Ja! Niet naar jezelf luisteren, betekent niet op je zintuigen durven vertrouwen en dus geen zelfvertrouwen hebben.

Verplicht naar iets aantrekkelijkers uitkijken, betekent niet dat je anderen in de steek laat. Je volgt je innerlijke kern om later voor anderen weer klaar te kunnen staan. Hoe beter je naar jezelf durft te luisteren, hoe meer energie je krijgt en hoe gezonder je je gaat voelen. Je hebt zelfvertrouwen en kunt de wereld aan. Je bent je bewust van je eigen kern en van wat je wel en niet kunt. Vanuit dat perspectief kun je vrienden of familieleden het allerbeste helpen.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

cover Zelfvertrouwen!

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Het ‘empty nest’ gevoel ervaren – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


26 april 2012

Dag 253:  Het ‘empty nest’ gevoel ervaren

Je hoeft geen kinderen te hebben om toch de moederlijke zintuigen te activeren. Het is bekend dat mensen die geen kinderen hebben, maar toch hun ouderlijke zintuigen willen activeren, dat vaak op (huis)dieren doen. Vandaag heb ik mijn dierenkind naar de kleuterschool gebracht. Niet mijn hond, maar de lijster die ik vorige week redde omdat zijn nest was overvallen en broers/zussen en moeder gedood waren.

Het kleine dotje is natuurlijk perfect opgevangen in het vogelasiel en de dag na redding kon ik zelf het ukkie voeren. De verbinding was al lang ontstaan door de redding en de rit naar het hospitaal, maar door het zelf voeren werd de band nauwer. Ik moest een week bezorgd afwachten of hij het zou halen, of hij wel goed zou eten en het wondje goed zou genezen. Jaja, bezorgd als een mensenmoeder.

Toen ik vandaag mijn kleine hummel  weer zag, was ik stomverbaasd. In een week tijd was hij ongeveer drie keer zo groot geworden! Normaal ervaar je de groei van een vogel niet zo van nabij, dus ik had geen idee wat ik kon verwachten. Beretrots, dat moge duidelijk zijn.

En dan was vandaag ook nog eens de grote dag: hij mocht naar het buitenhok met de grote soortgenoten. Ik hield hem tegen me aangeklemd als een soort van laatste bescherming tegen de grote buitenwereld. Als een moeder die haar kind voor het eerst naar de kleuterklas brengt om te kijken hoe het reageert, bleef ik bij het hok staan kijken.

Aanvankelijk zat hij heel rustig. Doodstil, een beetje onwennig. Maar al snel volgden de vlieg pogingen (en het ter aarde storten, zonder ernstige gevolgen gelukkig) en toen ik na een uur kwam kijken zat hij braaf naast een aantal merels op de stok. Daar was hij zelf naartoe gevlogen. Alweer trots. En blij.

Vandaag moest ik dus weer afscheid van hem nemen en de moederlijke bezorgdheid sloeg weer toe: wat nu als hij weer teruggaat het wild in? Zal hij het redden? Heeft ie genoeg bagage? Is ie brutaal genoeg? Weet ie wel wat gevaarlijk is en wat niet?

Uit een simpele reddingsoperatie is een diepe verbinding geboren. Het zorgzame zintuig om een jong groot te brengen is geactiveerd door nauw contact met de natuur. Dit bedenk je niet, dit voel je. Wat je wel bedenkt zijn de zorgen, en waarom? Als er iets in verbinding staat met de zintuigen dan is het wel een dier. Ik moet erop vertrouwen dat het dus goed met hem gaat komen. De wijsheid zit tenslotte in hem zelf. Ik moet alleen het zintuig weer tot bedaren brengen. Net als een mensenmoeder wier kind het ouderlijk nest gaat verlaten. Oefff!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Contact leren maken met je diepere zelf in de natuur? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Jong gevoeld, oud geperfectioneerd – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


25 april 2012

Dag 252: Jong gevoeld, oud geperfectioneerd

Op een winderige dag als vandaag is het een cadeautje om de vogels te zien laveren op de windstromen. Vanachter mijn bureau zie ik een koppel eenden met grote snelheid dalen, naar mijn idee recht op een weiland af, maar op het laatste moment maken ze een klein beweging en landen feilloos in een sloot. Alleen al het kijken naar de beweging doet iets met me, ik beeld me in dat ik diezelfde beweging ook maak. Dat voelt goed! Het doet me denken aan de ritjes in de zweefmolen die ik als kind maakte.

Later vandaag zie ik ganzen worstelen met vallende winden terwijl een buizerd probeert stil te hangen om naar eten te zoeken. Als je naar hun vleugels kijkt kun je de inspanning bijna voelen. Ieder spiertje in hun vleugel reageert op luchtdruk. De zintuigen staan op scherp. Zo zijn ze opgegroeid en hebben ze hun vlucht geperfectioneerd, net als de ooievaars die toch wel het mooiste zweven vandaag.

Wat zou er gebeuren als wij onze jeugd doorbrengen met het perfect leren volgen van onze zintuigen? Niet alleen de fijne motorische beweging tot in de puntjes leren beheersen, maar ook het ontwikkelen van de intuïtie, het aanvoelen van gevaar, het gaan reageren op licht, richting, warmte, het instinctief leren kiezen voor gezonde voeding en ga zo maar door. Maar hoe krijg je dat voor elkaar?

Duidelijk mag zijn dat kinderen dat niet leren door veel binnen te zitten en hun tijd door te brengen achter een computer. Door buiten te spelen en te leren omgaan met de omgeving gaan alle zintuigen open en leert het lijf, maar ook de geest, wat goed is. Kinderen die deze ruimte krijgen hebben daar op latere leeftijd profijt van. Ze weten wat ze moeten doen om zich goed te voelen, of hoe ze daar weer naar terug moeten na een lastige tijd. Als de ervaring er eenmaal is, laat dit een onuitwisbare indruk achter. Jong geleerd, oud gedaan.

Het is voor niemand te laat om opnieuw in contact met de zintuigen te komen. Het duurt hoogstens wat langer omdat er meer geconditioneerde lagen afgepeld moeten worden. Dus wat let je om opnieuw te leren vertrouwen op jezelf?

Wordt vervolgd.

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Je spirituele natuur – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


19 april 2012

Dag 246: Je spirituele natuur

“Is de natuur spiritueel?” vroeg laatst iemand. Ik weet niet of daar zomaar een antwoord op te geven is, aangezien spiritualiteit voor veel mensen iets anders betekent. De één zegt in God te geloven, de ander in een hogere macht, weer een ander vindt het ontstijgen van het Ego en ga zo maar door.  Ik ben meer geneigd dan de vraag te stellen: waar ben je naar op zoek?

Als je op zoek bent naar een uitvlucht uit de dagelijkse realiteit door blind gedachten van anderen aan te hangen zonder ze zelf zintuiglijk te ervaren, dan vind ik dat geen goed plan. Je bent dan in ieder geval niet op zoek naar je zelf, maar naar iets buiten jezelf. En het mooie is juist dat alles waar je naar op zoek bent al in je zit. Je hebt het alleen nog niet de kans gegeven om eruit te laten komen.

“Maar spiritualiteit betekent juist een verbinding maken met het AL en dat is per definitie buiten je!” Zo kun je het natuurlijk ook bekijken, alleen ik heb ervaren dat je die verbinding niet kunt maken als je niet eerst met jezelf verbonden bent. In de toegepaste ecopsychologie is dat het kerngegeven: voelen in jezelf welke verbinding je met het AL maakt. Het AL is in dit geval de natuurlijke omgeving en dus ook het universum.

Als je opnieuw leert voelen (wat je als kind volautomatisch deed, maar door de jaren heen helaas hebt af moeten leren om allerlei redenen), met alle 53 zintuigen die je rijk bent, kun je dichter bij jezelf komen. De één noemt het intuïtie, de ander innerlijk weten, weer een ander het innerlijk kind, maar het komt op hetzelfde neer: het gaat om de eigen wijsheid die er altijd gezeten heeft maar in onbruik is geraakt. Menigeen die in staat is om die innerlijke bron aan te boren, ervaart dit als spiritueel. En als je die zintuigen opnieuw leert gebruiken door de natuur, wat de enige mogelijkheid is om ze allemaal te activeren, dan zou je kunnen zeggen dat natuur spiritueel is. Het staat alleen nooit los van jezelf. Je bent er tot in het diepst van je cellen meer verbonden.

Wordt vervolgd.

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen