Tagarchief: levensdoel

De onbewuste krachten die Het Leven maken – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


12 augustus 2012

Dag 354: De onbewuste krachten die Het Leven maken

Aan welke onbewuste krachten al het leven blootstaat, lijkt in eerste instantie alleen ecologen te interesseren. Gelukkig zijn er steeds meer mensen die op verschillende niveaus mindfulness beoefenen, waardoor een steeds grotere groep mensen inziet hoe alles met alles verbonden is en waar het leven werkelijk om gaat. Maar wat zijn nu eigenlijk die onbewuste krachten waar we allemaal mee om moeten gaan?

Wetenschapper/schrijver Tim Flannery verdeelt de krachten in drieën. Allereerst is er de originele levenskracht van het ontstaan van leven, vervolgens is er het zoeken naar de beste omgeving om in te gedijen, zowel letterlijk als figuurlijk (sociaal) en tenslotte is daar het aanpassen en deel uitmaken van die omgeving.

Het lijkt bijna te simpel om dit los te laten op al het leven op aarde. En toch gelden deze drie stappen voor alles wat leeft. Het zijn de basiswetten die ten grondslag liggen aan de gehele evolutie van organismen. Of we nu willen of niet, dit is wat ons leidt, hoe we tot ontwikkeling komen en hoe we uiteindelijk leven.

Ik ga nog een stapje verder door deze basiskrachten te vergelijken met hoe wij een relatie met anderen aangaan; allereerst ontstaat er een aantrekkingskracht tussen twee mensen en is een verbinding geboren. Vervolgens gaan deze twee mensen de uitdaging aan om te kijken in welke letterlijke en sociale omgeving ze het beste tot hun recht komen. Niet alleen met zijn tweeën proberen ze dat te bewerkstelligen, maar ook als stel in een groter sociaal geheel, zoals een gezin of uiteindelijk een familie. Tenslotte zal de duur van de relatie uitwijzen of ze in staat zijn geweest zich positief aan te passen binnen dat geheel.

Het moge duidelijk zijn dat stap 1 de makkelijkste is voor de meeste mensen. Verliefd worden of een verbinding aangaan met iemand die op één of andere wijze aantrekkelijk voor je is, is meestal niet moeilijk. Het gaat natuurlijk mis als de juiste omgeving niet gevonden kan worden. Dan moet je denken aan culturele of religieuze verschillen, maar ook aan letterlijke omgevingen waarin mensen niet gelukkig zijn. Bijvoorbeeld omdat ze te ver van hun familie wonen, of omdat ze liever in een open ruimte wonen dan in een bos. Gaat er bij stap twee al iets niet soepel, dan moge duidelijk zijn dat stap 3 niet optimaal gehaald gaat worden en de relatie uiteindelijk uiteenvalt.

Het komt ook voor dat het aanpassen aan de omgeving een groot probleem is. Innerlijke weerstanden spelen op en aan onderlinge verwachtingen wordt dan niet voldaan. Ook dan gaat een relatie het niet redden. Het is dus van groot belang om in een vroeg stadium te gaan voelen (niet denken!) of de omgeving aantrekkelijk genoeg is, zodat een stukje aanpassing geen probleem geeft.

Als dit eenvoudig te doen zou zijn, zouden relatietherapeuten zoals ik overbodig zijn. Maar het is niet onmogelijk om open te staan voor daadwerkelijke gevoelens en dicht bij jezelf te blijven. Zolang je maar helder voor ogen hebt wat de basis van leven is.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Jezelf open leren stellen voor al je zintuigen? Klik hier

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Op elke plek in je element zijn – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


20 juli 2012

Dag 331: Op elke plek in je element zijn

Met een bloedgang komt het me voorbij. Ik kijk het na en zie hoe de wind het optilt om het verder te vervoeren. Een distelveld laat zijn zaadjes los en met de stevige noordwesten wind laten ze zich gewillig meevoeren. De één gaat hoog, de ander laag. Ze hebben zichzelf ontworpen om de wind als vervoermiddel te gebruiken. Daar waar de wind hen loslaat, daar is hun toekomst.

Of ze nu ver komen of niet, ze zijn allemaal hetzelfde en ze moeten het doen met de plek waar ze landen. Als de plek vruchtbaar is, hebben ze geluk en hoeven ze niet veel te doen. Andere zaadjes moeten harder werken om hun essentie tot bloei te laten komen.

Het zet me aan het denken. De ene mens is bij machte om een hoge wind pakken en vindt zijn bedje gespreid, de ander krijgt niet veel wind en moet het doen met wat er mogelijk is. We denken vaak dat mensen die een gunstige wind toebedeeld krijgen veel geluk hebben en we kunnen er jaloers op zijn. Maar wind of geen wind, de kern van het leven zit hem in het kunnen laten bloeien van wie je in essentie bent. Ongeacht op welke plek je je bevindt.

Als een mens een gunstige wind heeft weten te pakken, maar zichzelf op die plek niet kan zijn, dan vindt hij het ongeluk. En dat gebeurt veel vaker dan we denken. Afgunstig kijken naar mensen die het ogenschijnlijk beter hebben, heeft dus helemaal geen zin. Sommige hoogvliegers vliegen zich te pletter, branden op, of storten in. De snelheid past niet bij wie ze werkelijk zijn.

Op een minder goedbedeelde plek leven maar niet van je vermogens gebruik maken om in je essentie te groeien, brengt ook ongeluk. Het heeft dus niets te maken met de plek waar je bent geland, het heeft te maken of jij jezelf kunt zijn. En met grote regelmaat in je element bent.

Zo’n distelzaadje zal nooit denken: “Ik doe het niet, want ik ben minder bedeeld.” Die pakt zijn kans omdat het voorgeprogrammeerd is om te groeien en bloeien op de best mogelijke wijze. Alleen de mens is in staat om allerlei excuses of blokkades op te werpen om maar niet de persoon te worden die we werkelijk zijn. En dat terwijl het leven zoveel mooier zou zijn als je dat wel doet.

Wind, een kruiwagen of niet, je moet het doen met wat je aangereikt wordt en daar het beste uit halen voor jezelf en voor je omgeving. Dan kun je zeggen dat je leven geslaagd is. Of de distel nu groot wordt of klein blijft, als het een distel is geworden is de missie geslaagd.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Leren voelen met het Natural Systems Thinking Proces? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur