Tagarchief: liefde

Meer verbondenheid, meer liefde, meer bewustzijn – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


23 augustus 2012

Dag 365: Meer verbondenheid, meer liefde, meer bewustzijn

Het is dan zover! De allerlaatste blog uit deze serie. Een heel jaar lang heb ik me dagelijks verbonden met de natuur en er over geschreven. Heel veel onderwerpen zijn langsgekomen en altijd kwamen er natuurlijke wijsheden uit. Wat heeft het schrijven van deze blog mij eigenlijk opgeleverd, naast een hoeveelheid lezers?

Als ik het jaar zo terugkijk zijn er maar een paar momenten geweest dat ik niet goed wist waar ik over moest schrijven. De natuur is zo veelomvattend en zo dicht bij wie ik in de kern ben, dat er juist met een psychologische insteek veel inspiratie uit te halen valt. Ik zag natuurlijke systemen weerspiegeld in mezelf en in de mensheid.

Het verbinding maken met de natuur heeft me laten ervaren hoe het is om zonder ‘denken’ te bestaan. Voor mij is het ‘ervaren’, met alle zintuigen die ik rijk ben (en daarmee het denken/piekeren/analyseren buitenspel zetten), dé manier geworden om te Zijn. De natuur is namelijk één groot voorbeeld in Zijn. En aangezien ik als mens uit de natuur afkomstig ben en een heleboel zintuigen gemeen heb met andere organismen, is het logisch om me op mijn plek te voelen.

Op het moment dat ik deze ervaringen ging delen, ontstond er een uitwisseling van ervaringen met anderen die hetzelfde resultaat in de natuur behaalden. De wandelaars in mijn Terugnaarjenatuur wandeling, en één-op-één counsellingsessies bevestigden dat keer op keer.

Een steeds groter wordende groep heeft behoefte om het denken af en toe stop te zetten en terug naar de basis te gaan. Niet voor niets komen velen tot rust in natuurlijke omgevingen. Daar zijn we heel dicht bij wie we van nature zijn; een organisme dat op de best mogelijke wijze tot zijn recht wil komen door aantrekkelijkheden op te zoeken die goed voor het is.

Ik heb het nodig en in mijn beleving heeft de hele wereld het nodig: teruggaan naar de basis waar het leven om draait, om van daaruit een gezonde harmonieuze wereld te creëren. Hoe meer ik me verbindt met de natuur, hoe meer ik er van ga houden en hoe belangrijker ik het vindt om er in de juiste balans mee samen te leven. De natuur heeft al zoveel oplossingen bedacht en blijkt in staat te zijn om als één geheel te functioneren. Daar moeten wij mensen nog zoveel van leren.

Wordt niet meer vervolgd.

Dit was de laatste aflevering uit de serie “365 dagen verbinden met de natuur”

Françoise Vaal

Weer leren vertrouwen op jezelf via de natuur?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

cover def lores klein

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Liefde zonder moeten – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


16 augustus 2012

Dag 358: Liefde zonder moeten

Het is niet voor iedereen eenvoudig om ergens van te houden. Mensen die tegen een burn-out aanzitten of flink depressief zijn vinden niets of niemand leuk. Het enige dat voor hen vaak aantrekkelijk is, is zich terugtrekken in bed om ver van de dagelijkse beslommeringen te blijven.

Het minimale waar ze zich nog toe kunnen zetten is wandelen of fietsen. En dat is nu net waar de zintuigen voorzichtig op natuurlijke wijze geprikkeld worden. Dit is essentieel voor herstel.

Het is aan de orde van de dag in mijn praktijk dat cliënten aangeven zich voornamelijk op vakantie helemaal in hun element te voelen. De relatie gaat dan beter, ze voelen zich goed en er hoeft niets. Het ‘moeten’ van werk, verplichtingen en verwachtingen valt grotendeels weg, en de ware aard van de cliënten heeft ruimte om naar voren te komen.

Maar het is niet alleen de gewonnen vrijheid die het zo fijn maakt op vakantie. Bij doorvragen over gevoelens komt duidelijk de verbinding met het klimaat en het landschap naar voren. Dan wordt ineens duidelijk hoeveel invloed, de zee, de bergen of het regenwoud hebben op de gemoedstoestand. Hoe meer ze terugdenken aan die vakantie, hoe duidelijker het wordt wat aantrekkelijk voor ze is en waar ze van houden. Sommigen schrikken daar zelfs van omdat ze er nooit bij stil hebben gestaan dat ze zoveel geven om een omgeving.

De pure aantrekkingskracht van natuurlijke elementen kun je ook beschrijven als ‘liefde voelen voor’.  Liefde voor de zee, voor een snelstromende rivier, steile bergpaden, bijzondere vogels, kleurige zeldzame planten, spreken we misschien oppervlakkig uit. Maar juist deze liefde is die in de puurste vorm: onvoorwaardelijke aantrekkingskracht, waarbij alle zintuigen geactiveerd worden.

Wanneer cliënten deze liefde in zichzelf gaan voelen en herkennen, begint het herstel. Het realiseren dat het voelen van aantrekkingskracht de belangrijkste component van een gelukkig leven is, zorgt ervoor dat gedrag gaat veranderen. Het zich onderdompelen in de wereld van ‘moeten’, wat ze jarenlang hebben volgehouden, wordt ineens een schrikbeeld. En dat is precies de bedoeling! Want het is hét recept voor depressiviteit en ongeluk.

Al het leven bestaat uit aantrekkingskrachten, of het nu de boom is die water en kooldioxide aantrekkelijk vindt, de vos die de haas aantrekkelijk vindt of een mens die het aantrekkelijke ruime sop kiest. Het heeft allemaal met gevoelens van liefde te maken die onze zintuigen aangeven. Als je vanuit dit standpunt durft te leven, kan het niet anders of het geluk valt je toe.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Balans leren maken tussen Moeten en Zijn? Lees dan mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – Het is te verkrijgen bij bol.com alhier.

cover Zelfvertrouwen!

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

De devaluatie van passie – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


25 juni 2012

Dag 308: De devaluatie van passie

In mijn werk als relatietherapeut is ‘passie’ een veel gebruikt woord. Vooral het gebrek eraan wel te verstaan. Te pas en te onpas wordt het woord gebruikt als zijnde de oplossing voor zo’n beetje alles. Als er maar passie is, dan is het goed of het nu je relatie of je werk betreft, passie móet. Je móet tenslotte groots en meeslepend leven. Althans dat is de mening van velen, al dan niet gevoed door mensen die hun passie gevonden hebben. Ik heb het gevoel dat het woord juist door dit ‘moeten’ sterk aan het devalueren is. Waar leidt het heen als onze passies almaar groter, heviger en intenser moeten zijn?

Passie is niet meer dan een diepe zintuiglijke ervaring waardoor je van het onderwerp, dat het veroorzaakt heeft, gaat houden. Je zintuigen kunnen maar zoveel verdragen als ze kunnen voelen. Het toppunt van passie zou dan zijn dat je 24 uur per dag een soort van extase ervaart door iets dat dit veroorzaakt. Zo klinkt toch echt als een verslaving.

Volgens mij bestaat ´verslaving´ niet in de natuur. Wel kunnen organismen een voorkeur hebben voor een bepaald voedsel en dat zou je uit kunnen leggen als liefde hebben voor iets. Zoals de hommels in mijn tuin een passie voor de geraniums hebben en pas aan andere bloemen toekomen als ze uitgebloeid zijn. Passie heeft dus te maken met aantrekkingskracht omdat één of meerdere zintuigen positief geprikkeld worden. Zo kun je dan ook zeggen dat de hele natuur niets anders is dan één grote passie, omdat het steeds van aantrekkingskrachten uitgaat. Maar als de natuur daar dan toe in staat is, om vanuit passie de hele dag te leven, waarom doen wij dat dan niet, wat zijn wij vergeten?

Als je niet vanuit je passie leeft, doe je kennelijk veel dingen tegen je zin. Of in ieder geval omdat ze moeten van anderen, van de maatschappij of van jezelf. Het louter leven volgens wetten en regels, waardoor je niet meer aan aantrekkingskrachten toekomt, vraagt om problemen. Té geconditioneerd zijn, dooft alle passie. Geconditioneerd zijn is vooral heel rationeel, en passie heeft alles met zintuigen te maken.

Met andere woorden, als je passie weer terug wilt brengen in je leven op een gezonde niet verslavende manier, dan is het zaak om je zintuigen serieus te nemen. En niet alleen de meest voor de hand liggende zintuigen zoals zicht, reuk, gehoor en smaak, maar juist ook zintuigen als die voor ruimte, spel, energie, licht, beweging, zorgzaamheid etc. Hoe meer zintuigen je in staat bent te herkennen hoe groter de diversiteit aan gevoelens van liefde je zult ervaren. Dan ben je niet meer gefocust op één passie waar je verslaafd aan bent geraakt, dan bén je passie.

Groots en meeslepend is dan niet meer zo belangrijk.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Zintuigen activeren lukt het best in de natuur / klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Stiekem de wereld verbeteren – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


16 maart 2012

Dag 213: Stiekem de wereld verbeteren

Er is niets mooiers dan wanneer de harten van mensen synchroon lopen. En dat bedoel ik niet letterlijk.  Ik heb het natuurlijk over het tegelijkertijd open zetten van menselijke harten uit liefde voor iets of iemand. Iedere keer als ik dat meemaak word ik vanzelf een tikje emotioneel, omdat het een ongelofelijk diepe ervaring is.

Een heel eenvoudige evaring had ik gisteren in het vogelhospitaal waar een klein vleermuisje was binnengebracht. Alle vrijwilligers wilde hem graag zien, maar dat kon pas toen de verzorger hem moest overplaatsen. Wat er gebeurt met een klein groepje mensen als ze een baby vleermuisje zien is onbeschrijflijk mooi. Voor een kort moment bevindt iedereen zich ‘in the zone’. Alle harten gaan tegelijkertijd open bij het zien van dit bijzondere ukkie. Je voelt de groepsenergie op dat moment positief veranderen.

Afgelopen week hoorde ik het mezelf tegen iemand zeggen: de momenten dat mijn bandleden (ik heb jarenlang in diverse bandjes gezongen) allemaal synchroon liepen met dezelfde liefdevolle gevoelens voor de muziek, gebeurde er iets bijzonders op het toneel. De energie die dan vrijkwam had een zeer aanstekelijke uitwerking op het publiek. Een hele zaal kon in dezelfde positieve energie komen.

Nog zo’n voorbeeld: ooit werd Nederland Europees voetbalkampioen en stond ik ook op het Museumplein toen het vliegtuig, waar de spelers in zaten, over het plein vloog. Naast een enorm gejuich voelde je de energie van tegelijkertijd geopende harten. Alle zintuigen staan wagenwijd open en verbinden iedereen met elkaar.

Ook kan ik me de televisiebeelden herinneren van het benefietconcert voor Nelson Mandela die net was vrijgelaten. Het moment dat hij verscheen in het Wembley stadion veranderde (en dat durf ik wel te stellen) de hele energie op aarde positief!

Uit gezamenlijk respect, trots en pure liefde kan een energie ontstaan die vele malen groter is dan we ooit durven denken. Als we dit liefdevolle saamhorigheidsgevoel nu eens vaker massaal en wereldwijd kunnen meemaken, zouden we de wereld dan niet stiekem beter maken?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

2 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, emoties, zintuigen

Met denken alleen verbeter je geen relaties: 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


13 maart 2012

Dag 210: Met denken alleen verbeter je geen relaties

Verbinden met een mens, dier, plant of landschap betekent in alle gevallen: je open stellen voor de ander of het andere. Als we onderlinge relaties met wie of wat dan ook willen verbeteren, dan betekent het dat het hart zich moet openstellen. We kunnen wel DENKEN dat we een betere relatie willen of misschien wel een betere wereld, maar als we niet ERVAREN wat ons hart VOELT dan komen we geen steek verder. We blijven dan op een rationeel niveau hangen, waar je anderen maar half mee bereikt.

Mensen zijn nog altijd voelende wezens, die door de zintuigen de wereld om zich heen ervaren. Of het nu fijne of slechte ervaringen zijn, door ervaren leren wij het snelst. En helemaal als meerdere zintuigen tegelijkertijd geprikkeld worden.

Cognitief relaties verbeteren werkt dan ook maar ten dele. Je wilt graag ervaren, voelen, dat je gewaardeerd of erkend wordt; dat de energie die anderen uitstralen positief en uitnodigend aanvoelt.

De planeet redden kan alleen als je hart voor de planeet hebt, en wanneer krijg je dat? Wanneer je positieve ervaringen hebt over diezelfde planeet. Als je nooit een stukje van de wereld hebt gezien, je alleen maar ophoudt tussen beton, wat kan jou die ijsbeer dan schelen? Of dat regenwoud, of die schildpad? Als je het niet ooit gezien, gevoeld of op andere wijze ervaren hebt dan is er geen verbinding gemaakt en is het hart niet opengegaan.

Een mooie illustratie van hoe dit openstellen van het hart en verbeteren van relaties werkt, is het volgende verhaal: Een groepje jagers in de VS kwam op hun jachttripje een babyhertje tegen wiens moeder was doodgeschoten. De jagers hadden het hier toch wel moeilijk mee en besloten het hertje te gaan voeren. Ze spraken af om dat de komende tijd om de beurt te gaan doen. En zo geschiedde. Al snel bleek echter dat iedereen iedere dag naar het bos kwam om het hertje te voeren. Het had hun harten gestolen en hun zintuig voor zorgzaamheid wakker geschud. Het hertje is volwassen geworden en alle jagers hadden daar een goed gevoel bij. Ondanks dat ze in het jachtseizoen herten mogen schieten, zijn ze zich verantwoordelijk gaan voelen voor het hele ecologische systeem. Hun relatie ermee was niet meer eenzijdig.

Een cynicus zal nu zeggen: dat deden ze alleen maar zodat ze weer een hert te schieten hadden, maar zo was het niet. Ze zijn zich verantwoordelijker voor het hele ecologische systeem gaan opstellen. Let wel, het gaat mij er hier niet om jacht op welke wijze dan ook te promoten, het gaat erom dat de jagers hun harten openstelden en liefde voelden voor het hertje, wat een verbetering in de relatie met de hen omringende natuur teweeg bracht.

In een menselijke relatie werkt het natuurlijk net zo. Als je niet bij machte bent om je hart voor de ander open te stellen, maar je hebt alleen maar een eisenpakket waar de ander aan moet voldoen, dan gaat er niets over en weer stromen. De ander willen ervaren, willen voelen, is de eerste stap ter verbetering van iedere relatie. Met denken alleen kom je er niet.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

3 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Ecopsychologie: 365 dagen Verbinden met de Natuur: Liefdesrelatie met water


23 augustus 2011

Dag 49 -Liefdesrelatie met water

Misschien verwacht je het niet direct, maar wij mensen hebben ook een zintuig voor vochtigheid. We worden net als alle andere organismen aangetrokken door water. Terwijl ik dit schrijf, zit ik lekker binnen en komt het met bakken uit de hemel. Hoezo, aangetrokken door water? Van dit water wil ik weblijven!

Vocht is de allereerste voedingsbron voor ons lichaam. Als we niet eten maar wel drinken, kunnen we het behoorlijk lang volhouden. We zijn van top tot teen ingesteld om water tot ons te nemen. Gelukkig komt dat voor ons gewoon uit de kraan, en is het in Nederland in tegenstelling tot veel andere landen, zelfs heel goed te drinken.

De aantrekkingskracht die water op ons uitoefent merk je als eerste op de warme dagen, wanneer iedereen naar zee of naar een meer trekt om af te koelen en ik jaloers naar het uitnodigende zwembad van mijn buren kijk.

Als ik één van mijn wandelsessies doe en mensen vraag iets in de omgeving op te zoeken waar ze zich tot aangetrokken voelen, is dat ook heel vaak een beekje of meertje. Automatisch leiden onze zintuigen ons daarheen.

Bijzonder en toch ook weer niet, was het verhaal van een Nederlandse dame die in Spanje vermist was geraakt in de bergen. Ze werd gevonden bij een beekje. Haar intuïtie heeft haar ongetwijfeld geïnstrueerd bij het water te blijven en zo kon ze het avontuur overleven. Ze heeft geluisterd naar haar zintuigen in plaats van blind te gaan zoeken naar de weg.

Onlangs zag ik een stukje van de film Cast away met Tom Hanks. Na een vliegtuigongeluk boven zee is hij aangespoeld op een onbewoond eiland. In het fragment likte hij de regen van de bladeren af, en maakte er een tuutje van om als een bezetene zoveel mogelijk water tot zich te nemen. Zijn lichaam schreeuwt om water.

Onze zintuigen geven aan dat er behoefte is aan vocht en meestal gehoorzamen wij daar braaf aan. Als er geen water voorhanden is worden we zelfs creatief en proberen op allerlei wijzen water op te vangen. Omdat het voor ons westerlingen zo gewoon is, hebben onze zintuigen niet veel werk aan ons. Dat is in de droge gebieden op aarde wel anders. Daar kunnen je zintuigen wel aangeven dat je moet drinken, maar komt je ratio rustig vertellen dat het onmogelijk is. Niet dat je zintuigen ernaar luisteren. Ze passeren je ratio en laten zich niet in de luren leggen. En maar goed ook.

Er zijn mensen die wichelroeden gebruiken om water te vinden. Ik denk echter dat, als je goed je zintuigen volgt en er helemaal voor openstaat, je uiteindelijk geen hulpmiddelen nodig hebt. Je lichaam weet het zelf te vinden. Als die vervelende ratio maar geen stoorzender is.

Ik kijk met meer respect naar al dat water dat op dit moment naar beneden valt. Wat en luxe dat dit voor ons zo gemakkelijk voorhanden is!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Voor counselling in de natuur klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen