Tagarchief: moedergevoelens

Het ‘empty nest’ gevoel ervaren – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


26 april 2012

Dag 253:  Het ‘empty nest’ gevoel ervaren

Je hoeft geen kinderen te hebben om toch de moederlijke zintuigen te activeren. Het is bekend dat mensen die geen kinderen hebben, maar toch hun ouderlijke zintuigen willen activeren, dat vaak op (huis)dieren doen. Vandaag heb ik mijn dierenkind naar de kleuterschool gebracht. Niet mijn hond, maar de lijster die ik vorige week redde omdat zijn nest was overvallen en broers/zussen en moeder gedood waren.

Het kleine dotje is natuurlijk perfect opgevangen in het vogelasiel en de dag na redding kon ik zelf het ukkie voeren. De verbinding was al lang ontstaan door de redding en de rit naar het hospitaal, maar door het zelf voeren werd de band nauwer. Ik moest een week bezorgd afwachten of hij het zou halen, of hij wel goed zou eten en het wondje goed zou genezen. Jaja, bezorgd als een mensenmoeder.

Toen ik vandaag mijn kleine hummel  weer zag, was ik stomverbaasd. In een week tijd was hij ongeveer drie keer zo groot geworden! Normaal ervaar je de groei van een vogel niet zo van nabij, dus ik had geen idee wat ik kon verwachten. Beretrots, dat moge duidelijk zijn.

En dan was vandaag ook nog eens de grote dag: hij mocht naar het buitenhok met de grote soortgenoten. Ik hield hem tegen me aangeklemd als een soort van laatste bescherming tegen de grote buitenwereld. Als een moeder die haar kind voor het eerst naar de kleuterklas brengt om te kijken hoe het reageert, bleef ik bij het hok staan kijken.

Aanvankelijk zat hij heel rustig. Doodstil, een beetje onwennig. Maar al snel volgden de vlieg pogingen (en het ter aarde storten, zonder ernstige gevolgen gelukkig) en toen ik na een uur kwam kijken zat hij braaf naast een aantal merels op de stok. Daar was hij zelf naartoe gevlogen. Alweer trots. En blij.

Vandaag moest ik dus weer afscheid van hem nemen en de moederlijke bezorgdheid sloeg weer toe: wat nu als hij weer teruggaat het wild in? Zal hij het redden? Heeft ie genoeg bagage? Is ie brutaal genoeg? Weet ie wel wat gevaarlijk is en wat niet?

Uit een simpele reddingsoperatie is een diepe verbinding geboren. Het zorgzame zintuig om een jong groot te brengen is geactiveerd door nauw contact met de natuur. Dit bedenk je niet, dit voel je. Wat je wel bedenkt zijn de zorgen, en waarom? Als er iets in verbinding staat met de zintuigen dan is het wel een dier. Ik moet erop vertrouwen dat het dus goed met hem gaat komen. De wijsheid zit tenslotte in hem zelf. Ik moet alleen het zintuig weer tot bedaren brengen. Net als een mensenmoeder wier kind het ouderlijk nest gaat verlaten. Oefff!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Contact leren maken met je diepere zelf in de natuur? Klik hier

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen