Tagarchief: omgevingspsychologie

Natuur in architectuur – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


Dag 293: Natuur in architectuur

Gister schreef ik hoe belangrijk het is om af en toe de rust te ervaren van een landelijk gebied. Deze natuurlijke rust werkt stressverlagend. Het levenstempo komt overeen met ons natuurlijke ritme en daarom ervaren we het als weldadig.

Ik ben een groot voorstander van meer natuurlijke elementen in grote steden. Echte natuur, als in kleine parken, is aan te bevelen, maar organische architectuur helpt ook om ons meer in ons element te voelen. Helaas komt hier weinig van terecht vandaag de dag, aangezien er een diversiteit aan architecten op de vierkante kilometer aan het werk is.

Hoe mooi zou het zijn als de aanblik van hele wijken veel natuurlijker zou zijn alleen al door het gebruik van kleur en vorm. Ik zou Antoni Gaudi of Frank Lloyd Wright wel eens los hebben willen laten op Amsterdam of Rotterdam. En dan niet voor een gebouw, maar meteen voor een hele wijk. Na een aantal jaar zou ik de stress gevoelens daar dan wel eens willen meten. Ik durf mijn hand ervoor in het vuur te steken dat mensen die in een dergelijke omgeving zouden wonen, zich veel beter zouden voelen dan in rechttoe rechtaan wijken uit de jaren ’50.

In de natuur is niets helemaal recht of vierkant. Er bestaan geen monochrome natuurgebieden, er is altijd kleur en contrast te vinden, niveauverschil en diversiteit in patronen. En dat doet ons juist zo goed voelen in de natuur. Dus waarom zullen we nog alles recht, vierkant en monochroom blijven maken?

Wordt vervolgd.

Francoise Vaal

De natuur tot in je cellen ervaren? Klik hier

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Gratis therapie door de omgeving – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


Dag 292: Gratis therapie door de omgeving

Als je veel in de drukke randstad verblijft, veel met files te maken hebt, het ene gebouw ingaat en het andere weer uit (zoals ik dat jaren heb gedaan), dan vergeet je soms dat Nederland ook nog een hele andere kant heeft.
Vandaag had ik het geluk dat ik door een gebied reed waar ik nog nooit eerder was geweest: de dorpjes Kanis, Kamerik en Nieuwer ter Aa nabij Utrecht. Mijn navigatiesysteem leidde mij over eenbaansweggetjes en langs smalle vaarten. Met overal groen om mij heen en de enorme rust die het gebied uitstraalde, waande ik me even op vakantie.

Ongetwijfeld zijn er nog steeds mensen die zondags een stukje gaan rijden en dan door dit gebied komen. Ik zou het bijna verplicht willen stellen voor stadsmensen om zeer regelmatig eens de rustige kant van Nederland te absorberen. Het werkt stressverlagend. En in ons kleine land is landelijkheid natuurlijk nooit ver weg. Niet te vergelijken met een stad als Los Angeles waar je een uur moet rijden voor een stuk groene natuur (de zee is dan weer wel vlakbij).

Omgevingspsychologie mag wat mij betreft dan ook meer gepromoot worden dan rustgevende chemicaliën. Het is gratis en kent geen bijwerkingen.

Wordt vervolgd.

cover Zelfvertrouwen!

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf?
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur

Huygens snapte het al – 365 dagen verbinden met de # natuur -# ecopsychologie


7 april 2012

Dag 234: Huygens snapte het al

Vandaag heb ik iets geleerd over een groot landgenoot: Constantijn Huygens (1596-1687). Niet alleen dat hij in een fraai klein landhuis woonde in Voorburg, dat maar net aan de A12 is ontsnapt, en een groot dichter, muziek- en architectuur liefhebber was, maar vooral ook over zijn liefde voor de natuur.
Nu is er nog maar een derde over van de tuinen rondom huize Hofwijck, maar ooit was dit een oase voor hem en zijn gasten. In zijn gedichten uitte hij o.a. zijn liefde voor de omgeving, en hoe hij genoot van de rust in Voorburg in tegenstelling tot drukte die hij aan het hof (waar hij secretaris van de Prins van Oranje was) in Den Haag ervoer. Moet je voorstellen: drukte in de hofstad in de 17e eeuw! Geen auto’s, bussen, trams en heel wat minder mensen en dan toch de rust van de natuur nodig hebben om tot zichzelf te komen.
Meneer Huygens begreep het toen al heel goed, de ecopsychologie. Jammer dat dit begrip maar zo mondjesmaat door is gekomen in de eeuwen die volgden.

Wordt vervolgd.

Francoise Vaal

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur

Geitenwollensokken emotie over een vlinderstruik – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


4 maart 2012

Dag 201:  Geitenwollensokken emotie over een vlinderstruik

Natuurliefhebbers worden vaak als ‘watjes’, ‘softies’ of de bekende ‘geitenwollensokken’ afgeschilderd. Ze worden veroordeeld als emotioneel en zouden niet helemaal met beide benen in het echte leven staan. “Als het aan hen ligt, wonen we straks allemaal weer in een grot!” is een zin die ik laatst ergens in een artikel over de jacht tegenkwam.

Ja, ik ben emotioneel over de natuur. En ik ben blij dat er meer mensen met mij zijn die dat ook hebben. Ik weet waarom ik er emotioneel over ben. Vandaag word ik daar weer even aan herinnerd.

Het is lente aan het worden en zo langzamerhand moet er weer eens wat in de tuin gebeuren. De moestuin omspitten, dat heb ik vandaag op mijn programma staan. Lekker dat stukje grond klaar maken voor al die lekkere groenten die er straks in mogen groeien. Dat voelt goed. Ik ben bezig om nieuw leven te scheppen en natuur de ruimte te geven.

Mijn partner ging in de weer met de motorzaag. De vlinderstruiken moeten (?) teruggesnoeid en ze zijn zo groot geworden dat alleen een gemotoriseerd apparaat daar nog doorheen komt. Ik hoor de zaag maar schenk geen aandacht aan wat er gaat gebeuren. Pas een half uur later, als de klus is geklaard, ga ik kijken en zie de vlinderstruiken geminimaliseerd. Au! Dat doet even pijn. Twee hele grote struiken, die mij en vele insecten en vogels van dienst zijn geweest, zijn afgezaagd tot een minimum. Er is gezaagd in een ander leven dat ook nog eens geen inspraak heeft!

En waarom is dit een geitenwollensokken emotie? Omdat het een sociaal gevoel betreft. Ik heb een leven drastisch veranderd. En wie ben ik dat ik dat mag? Het is een sociaal gevoel dat betrokkenheid weergeeft bij een groter systeem waar ik deel van uit maak. Een wijsheid die komt door inzicht in ecologische samenhang: dat wij mensen niet apart zijn van de natuur en er niet zonder kunnen. Daardoor zijn we er voor altijd mee verbonden. En als je een onderdeel daarvan geheel voor eigen plezier halveert, dan verstoor je de verbinding in een groter geheel.

Toch is er nog wel een lichtpuntje. Als de struik is teruggesnoeid is de kans groter dat er meer bloemen aan komen. Meer bloemen aan de struik betekent meer vlinders, meer hommels en meer bijen! Aha! En die laatstgenoemden hebben het al zo zwaar, dus die kunnen wel wat extra gebruiken. Ziezo, heb ik het inmengen in natuurlijke processen toch even snel goed gepraat voor mezelf.

En toch… terwijl ik dit schrijf zie ik buiten de geamputeerde struik. Dat doet pijn. We hebben zwaar ingegrepen in een ander leven en dus in het systeem. Als er nu dan maar wel heel veel bloemen aan komen…

Wordt vervolgd.

Francoise Vaal

Je één leren voelen met het grote systeem? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, emoties, natuur

#Welzijn vergroten door herstel verbindingen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


1 maart 2012

Dag 198:  Welzijn vergroten door herstel verbindingen

We kennen haar van haar onderzoek naar chimpansees, maar haar invloed is veel breder. Ze heeft een grote invloed op het welzijn van de wereld met haar holistische aanpak van natuurbescherming en het welzijn van mensen. Vele jaren geleden werd haar duidelijk dat ze de chimpansees van Gombe nooit kon redden als er niet iets gedaan werd aan de arme bevolkingsgroepen in de buurt. Ik heb het natuurlijk over Dr. Jane Goodall.

Mens en natuur zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en moeten samenwerken om naast elkaar te kunnen bestaan. Om het Gombe reservaat heen is haar dat gelukt door allerlei projecten te initiëren om het welbevinden van de mensen te vergroten. Als de omgeving weer floreert, groeien er weer bomen op de heuvels en hebben boeren goedlopende bedrijven op een milieuvriendelijke wijze. Dit alles wel ondersteund door goed onderwijs.

Het bewonderenswaardige aan haar visie is dat het niet op een westerse manier moet plaatsvinden, maar juist met de Afrikaanse cultuur in het achterhoofd. Het mag namelijk niet moeilijk zijn voor de bevolking om te veranderen.

Door gezinsplanning te introduceren, meisjes hun school te laten afmaken (dit beïnvloedt de bevolkingsgroei ook: minder kinderen), milieuvriendelijk te gaan boeren, (alleen leningen verstrekken als men een milieuvriendelijk bedrijf kon gaan oprichten) en fair trade organisaties te interesseren is het Dr. Jane gelukt om mensen weer te verbinden met de natuur.

Doordat de bevolking blij werd van hun herstelde omgeving, meer geld ging verdienen, en gezonder werd, hoefden ze niet het land op te souperen zoals ze dat decennia lang wel deden. Apathie over een slechte situatie heeft plaatsgemaakt voor werken aan een doel waar mens en omgeving van profiteren. Woede, geweld en depressie zijn verruild voor vreedzaam samenleven in een voedende omgeving.

Eens te meer wordt duidelijk dat de verbinding tussen mens en natuur niet voor altijd verbroken hoeft te zijn.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Je eigen verbinding met de natuur maken? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur

Jaloers op vernuft uit de natuurlijke bouwsector – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


23 februari 2012

Dag 191: Jaloers op vernuft uit de natuurlijke bouwsector

Er wordt verbouwd in mijn huis en dat gaat gepaard met een hoop ge-breek en ge-boor. Het slopen zou ik zelf ook nog wel kunnen, maar het opbouwen? Dat is een vak apart. Soms vind ik het heel jammer dat ik zelf niet zo handig ben. Maar ook wel verklaarbaar omdat ik het nooit geleerd heb en omdat het me kennelijk ook niet genoeg aantrekt. Toch vind ik het jammer dat het natuurlijke ‘nestje bouwen’ niet in mij aanwezig is.

Niet alleen vind ik het knap van menselijke bouwers, de natuurbouwers slaan echt alles. Nu de drilboor echt goed tekeer gaat, denk ik als eerste aan de specht. Die doet in wezen hetzelfde, alleen dan om voedsel te vinden. Het meest bijzondere is dan natuurlijk dat zijn nek in de evolutie zich gevormd heeft dat het enorme druk kan opvangen. Dat heeft de specht toch echt zelf ontwikkeld.

Als ik het tengelwerk van het plafond zie, denk ik aan het wevervogeltje (video) die met grote precisie weet hij gras te weven tot een prachtig huisje voor zijn aanstaande bruid. Soms pakt dat niet goed uit en wordt het ingenieuze stukje snavelwerk afgewezen door de kritische vrouw. Dan begint hij gewoon opnieuw. Dit geduld is mij geheel onbekend.

Nee, dan de termieten, die in staat zijn hun heuvel te bouwen met airconditioning (video)! Dit heeft niemand ze geleerd, dat hebben ze zelf door ervaring uitgevonden. Er zijn architecten die deze techniek gebruiken voor grotere gebouwen. Niet gek voor een klein termietje.

Tenslotte kun je natuurlijk niet voorbij aan de bevers die een perfect oog hebben voor wat hun burcht nodig heeft om een fijn en droog onderkomen te zijn (video). Het technisch inzicht dat ze hebben om precies de juiste takken en boomstammen af te knagen, vind ik fenomenaal. Ook hier geldt weer dat de bevers het helemaal zelf hebben uitgevonden.

Ik voel me toch behoorlijk dom met mijn twee linker handen…hoewel… die twee handen hebben wel de aannemer gebeld….

 

Wordt vervolgd.

 

Françoise Vaal

 

Aanstaande zonder terug naar je innerlijke natuur? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Er gaat niets boven het zelf ervaren – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


22 februari 2012

Blog 190:  Er gaat niets boven het zelf ervaren

Al decennia lang worden we overladen met informatie. Internet neemt hier veel van voor zijn rekening, naast de klassieke media zoals tv, radio en krant. Je kunt bijna niet meer zonder (of toch?). De moeilijkheid van al deze informatie is dat je verleid wordt om het te lezen. En op internet gaat dat wel heel eenvoudig. Het driedimensionaal ervaren wordt hiermee echter achtergesteld en daar draait het nu juist om in de ecopsychologie: balans creëren tussen informatie opnemen en informatie ervaren.

We leren al heel jong te lezen, te luisteren en te kijken naar informatie die ons aangereikt wordt door anderen. Op de basisschool wordt dit voort gezet en op de middelbare school (als je tenminste niet meteen een praktisch vak leert) zit je ook weer grotendeels met je neus in de boeken of achter een computer. Het zintuiglijk ervaren met meer dan twee zintuigen (ogen en oren) wordt beperkt.

Als ik terugkijk op mijn eigen jeugd dan kan ik zeggen dat ik alleen op de kleuterschool nog zintuiglijk heb ‘geleerd’, in de waterbak of zandbak, met klei, verf of met meegebrachte natuurmaterialen. Op de lagere school was het lezen en schrijven geblazen. Helaas bestonden er nog geen schooltuinen voor mijn klas. En op de middelbare school was het al niet anders: boeken, boeken en nog eens boeken (computers waren er nog niet). Ik kan me maar één enkele veldexcursie herinneren in 6 jaar tijd. Na de middelbare school werd het werken en daarnaast studeren. Nog meer binnen zitten en met boeken of achter de inmiddels gearriveerde computer.

Afgestompt en vooral verloren, heb ik me gevoeld. Veel mensen delen deze ervaring. Hoe ouder ze worden hoe duidelijker ze dat stemmetje horen die zegt: “Als je de hele dag binnen zit, gaat het echte leven aan je voorbij!” Het echte leven in de zin van: de seizoenen, de vogels, de planten, groeien en bloeien van Moeder aarde, alles wat je zelf kunt voelen en ervaren. Ze zien in dat het essentieel is om de balans te vinden tussen het menselijk leven en de oorsprong: het natuurlijke leven.

Uit vele studies blijkt dat balans tussen deze twee het diepste geluk oplevert. Maar dan verwijs ik weer naar een papieren studie, en dat is nu juist niet de bedoeling. Je moet het geluk dat ‘de oorsprong van alle leven” je schenkt, ERVAREN en niet lezen.

Hup, naar buiten dus! En zie deze blog als de dagelijkse herinnering 🙂

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

A.s. zondag: terug naar je innerlijke natuur tijdens een wandeling: klik hier

2 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen