Tagarchief: proactief

Actief versus passief geprikkeld worden – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


30 juli 2012

Dag 341: Actief versus passief geprikkeld worden

“Ik kan niet bij mijn gevoel,” hoor ik mijn cliënten soms zeggen. Sommigen zijn er zelfs van overtuigd dat ze gevoelloos zijn. Ooit was er een cliënt die om die reden was gaan kickboksen, dan voelde hij tenminste iets. Extreem, dat is het zeker. We zoeken allemaal vertier op om de zintuigen te prikkelen. Maar als dit extreme vormen aan gaat nemen, dan leidt dit in de meeste gevallen wel tot problemen. Verslaving bijvoorbeeld.

Een verslaving is niets meer dan het je prettig willen voelen door bepaalde zintuigen te prikkelen. Een mens kan aan alles verslaafd zijn, afhankelijk van welke prikkel je graag wilt ontvangen. Duidelijk is wel dat het extreme prikkels zijn, die gewenst zijn. Doordat je het zwaartepunt op één zintuig legt, mis je heel veel andere prikkels. En daar zit het geheim in om los te komen van een verslaving: het afbouwen van die ene hevige zintuigenprikkeling en die vervangen voor een heel cluster aan anderen op een veel ‘lichtere’ wijze.

Ik zou er niet over schrijven als ik de link niet zou maken met de natuur. Het zintuig dat voor de meeste mensen het belangrijkst is als men in de natuur is, is het visuele. We zien graag waar we heen gaan, en we ontdekken kleuren, vormen, beweging, donker en licht etc. Op zich kan dit al een mooie ervaring zijn. Zou je andere zintuigen, die voor de mens niet zo voor de hand liggen, gaan activeren dan kan er een heel andere ervaring ontstaan. Het ‘gewone’ van het visuele maakt dan plaats voor het onbekende en avontuurlijke.

Hoe intensief denk je dat je andere zintuigen zult gebruiken als je geblinddoekt door een bos moet lopen? Als je op gehoor, tast, druk, temperatuur je weg moet vinden? Niet klakkeloos een navigatiesysteem volgen, maar je eigen zintuigensysteem activeren, wordt het dan.

Uit de praktijk blijkt dat, wanneer mensen iets dergelijks ondernemen, er veel voldoening is door het volgen van de eigen zintuigen. Je doet dan zélf iets, in plaats van dat ze passief vermaakt worden door een prikkel van buitenaf.

Uiteraard is het slikken van een pil om vervolgens de hele nacht te dansen een eenvoudige oplossing om even de kick te voelen. Het nadeel is dat je steeds meer wilt omdat de voldoening niet optimaal is. Alleen als je vanuit jezelf, met behulp van de eigen zintuigen, iets hebt kunnen creëren, dan is er diepe voldoening mogelijk. Je bent dan actief in je element geraakt. Naar de tv kijken is passief prikkelen, zelf een filmpje maken is actief prikkelen. In een bos wandelen met kans op een ontmoeting met een wild zwijn, of liever op de tv of in een boek het wilde zwijn zien? En verhaal aanhoren over een kanotocht, of zelf op pad gaan? Ligt het niet voor de hand wat echte voldoening geeft?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Meer zintuigen herkennen? Klik hier

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Aantrekkingskrachten zijn onze drijfveer – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


9 april 2012

Dag 236: Aantrekkingskrachten zijn onze drijfveer

Niet meer reageren maar acteren, schreef ik gisteren. Het belang van het zelf leren nadenken en doen in plaats van het wachten op input, zette ik centraal. Een belangrijke voorwaarde voor dit zelf leren nadenken is wel dat we weer in contact komen met onze gevoelens. Niet zozeer met onze emoties als verdriet, woede of angst, maar met onze positieve gevoelens.

Vaak hebben we niet door dat we iets voelen, of we negeren wat in ons naar boven komt. We nemen het gevoel niet serieus, of het wordt door anderen van tafel geveegd. Positieve gevoelens geven weer waartoe wij worden aangetrokken. Dit kan zijn de aantrekkingskracht van de hond die super-relaxed in zijn mand ligt te slapen, tot aan bezigheden waar je een goed gevoel van krijgt. Sport, tekenen, rekenen, lezen, bouwen, dansen, breien, zingen, het kan van alles zijn.

We doen dingen soms omdat we ze goed kunnen, ondanks dat we het helemaal niet zo leuk vinden. De vaardigheid of het talent hebben we, maar de aantrekkingskracht ontbreekt.

In dit geval zou je kunnen zeggen dat er geen liefde is voor datgene wat men doet. En dat is nu net de crux, want als er liefde is voor een bezigheid, dan willen we er in opgaan, dan bemoeien we ons er tegenaan en ondernemen we actie om het tot een hoger niveau te leiden. De pure aantrekkingskracht van de bezigheid zorgt ervoor dat we in actie komen. Als ik weer een vergelijking met de natuur mag maken: de aantrekkingskracht van licht zorgt ervoor dat een plant actief dat licht gaat zoeken. Hij wacht niet af tot hij iets krijgt, of het licht hem vindt.

We halen het meeste uit onszelf wanneer we onze aantrekkingskrachten durven volgen. Dan reageren we niet meer, dan gaan we acteren, meedenken, meedoen, deelnemen met onze eigen inbreng. Als we daar ruimte voor krijgen, prima! Maar wacht er niet op, dan ben je weer reactief. Zoek en maak zelf de ruimte voor datgene wat je het liefst doet. De natuur doet niet anders, maar wij zijn het verleerd.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Niet meer reageren maar acteren – 365 dagen verbinden met de natuur – #ecopsychologie


8 april 2012

Dag 235: Niet meer reageren maar acteren

Als ik in mijn praktijk mensen tegenkom die zeggen dat ze niet weten wat ze moeten doen met hun leven, dan heeft dit regelmatig dezelfde oorzaak.
Deze mensen zijn of opgegroeid in een gezin waar zaken voor hen werden bedacht, of ze zijn een studie gaan volgen omdat dit in de verwachting lag, of ze hebben werk dat niet helemaal je van het is maar ze doen het toch maar, of ze zitten in een relatie waarin de ander dominant is. In al deze gevallen volgen de mensen niet hun eigen pad, maar reageren ze op wat de omgeving adviseert, verwacht of beveelt. Ze reageren op situaties in plaats van actief te acteren.
Bij tieners merk je frustratie hierover snel. Ze worden dwars of juist apatisch. In beide gevallen worden ze niet gemotiveerd tot zelf nadenken en het komen met een oplossing. De oplossing wordt hen voorgehouden en dat is wat ze behoren te volgen. Het continu moeten volgen van anderen kan leiden tot frustratie in de jonge jaren, en burnout als men ouder is.
Hoe we onze maatschappij hebben ingericht is van grote invloed op het al dan niet uitdagen van mensen om hun vaardigheden, kennis en creativiteit te benutten. Als we teveel regels opleggen in het onderwijs, op de werkvloer of in de relatie dan worden we niet alleen begrensd, uiteindelijk begrenzen we onszelf door de overtuiging dat we altijd moeten ‘volgen’.
De natuur volgt alleen het klimaat, maar doet daar dan zelf mee, wat het goed acht. Bijen zijn in wezen zzp’ers, die hun eigen taak uitvoeren zoals zij dat bedenken. Wolven jagen met elkaar, er is een leider maar de anderen hebben de vrijheid om hun plek in te vullen. Je zou kunnen zeggen dat er een kader is waarbinnen planten en dieren hun eigen ding kunnen doen.
Mensen hebben de neiging dat kader wel heel krap te maken, zodat er geen bewegingsvrijheid meer is.
De belangrijkste stap die men dan moet maken is het zien en erkennen van dat krappe kader waarin men alleen nog maar reageert. Daarna brengt het opnieuw leren zelf denken en doen verlichting.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

cover Zelfvertrouwen!

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf?
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur