Tagarchief: relatie

Bewondering als basis voor iedere relatie – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


3 augustus 2012

Dag 345: Bewondering als basis voor iedere relatie

De buurman is druk bezig om de laurierhaag aan zijn kant met de motorzaag te fatsoeneren. Als je deze plant zijn gang laat gaan, dan kun je na verloop van tijd je huis niet meer in. Het lijkt een struik, maar overduidelijk eentje met boom-aspiraties. Nu pas wordt duidelijk hoeveel vogels een nestje bouwen in onze heg. Over een afstand van 7 meter kwam hij 6 nestjes tegen. Dichtbevolkt dus!

Het is maar goed dat ze niet allemaal tegelijk eitjes leggen en uitbroeden. Het zou dan een continu in-en-uit-de-heg-vliegen zijn. De één broed langer dan de ander, weer een ander heeft voorkeur voor warmer weer, of wil de kinderen sneller het nest uit hebben. Ik zou zeggen: niets menselijks is hen vreemd.

Ik ben blij en trots, dat het goed toeven is in onze heg. Maar als ik dit nestje dan zie, dan bekruipt medelijden me:

Waarom dit ei nu net niet?

Waarom is dat ene eitje nu niet uitgekomen? Wat ging er mis? Hoe kan het zijn dat het nog zo mooi heel is, als ongetwijfeld de broertjes en zusjes er bovenop hebben gezeten?

Als ik dan eens goed kijk naar het nestje dan slaat het medelijden om in bewondering. Hoe vakkundig is dit nestje gemaakt, van berkentwijgjes, afgewisseld met mos en aan de binnenkant afgewerkt met aarde voor de winddichtheid. Geen enkele machine is hier aan te pas gekomen. Alles is met een snavel gebouwd!

Ineens realiseer ik me dat “bewondering voor de ander” een belangrijke pijler is in menselijke relaties. Dit geldt dus in een veel breder vlak. Ik bewonder het vernuft waarmee alle organismen goed voor zichzelf en hun nakomelingen zorgen. En dat in alle eenvoud.  Die bewondering voedt mijn relatie met de natuur. Maar je vraagt je af….. zouden wij door hen ook ooit bewonderd worden?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Meer over jezelf in relatie tot anderen leren? Klik hier

Wat een bouwkundig vernuft!

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur

Meebewegen zonder jezelf te verliezen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


6 juli 2012

Dag 318: Meebewegen zonder jezelf te verliezen

Een prachtig schouwspel van wolken vandaag: op hoger niveau was de windsnelheid duidelijk anders dan dichter bij de Aarde. Dit resulteerde in wollige, langzaam bewegende, wolken op het laagste niveau en wilde, continu veranderende, vegen op het hoogste niveau. Meteen leg ik de link met het verschil in snelheid van mensen dat in een relatie voor problemen kan zorgen.

Niet alleen kan een mens een hoger energieniveau hebben dan een ander, de denk- en beslis snelheid kan ook drastisch verschillen. In het begin van de relatie lijken de snelheden parallel te zijn, maar in het verloop van vele jaren worden de verschillen duidelijk. Net zoals de wind de oorzaak is van het verschil in wolken, is er ook voor het uiteenlopen van levenssnelheden een oorzaak aan te wijzen.

Plotseling ontslag, een overlijden, verhoogde werkdruk of een ziekte kan een grote invloed uitoefenen op het menselijk gedrag. Al dan niet verwerkte emoties dringen zich op, overtuigingen worden sterker en een voorkeursstrategie ter overleving wordt aangenomen. Als men van nature een snelle denker en doener is, kan dit verhevigen na een ingrijpende gebeurtenis. Andersom geldt hetzelfde voor een langzamere denker en doener: deze kan nog voorzichtiger worden in doen en laten.

Als zoiets dus voorvalt tijdens een relatie kunnen de twee snelheden behoorlijk uiteen gaan lopen. En dan geldt er ook nog zoiets als: hoe sneller de één gaat, hoe meer de ander op de rem gaat trappen. Beiden graven zich dieper in de eigen denk- en gedragsstrategie en de synergie is ver te zoeken.

Op zich hoeft dit geen probleem te zijn als men weer terug kan schakelen naar het oude niveau, waarin het samenleven nog wel ging. De wind blijft tenslotte niet altijd waaien. Maar als de wind is gaan liggen en je blijft in een extreme stand staan, dan kan het nuttig zijn om hulp te zoeken. Weerstand bieden heeft in geen geval zin. Als je de druk opvoert bij een wolk valt hij uiteen in een vorm van neerslag, te vergelijken met een melt down in de relatie.

Meebewegen zonder jezelf te verliezen is de kunst. Een wolk is dat nou weer niet gegeven.

Wordt vervolgd.

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur

De devaluatie van passie – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


25 juni 2012

Dag 308: De devaluatie van passie

In mijn werk als relatietherapeut is ‘passie’ een veel gebruikt woord. Vooral het gebrek eraan wel te verstaan. Te pas en te onpas wordt het woord gebruikt als zijnde de oplossing voor zo’n beetje alles. Als er maar passie is, dan is het goed of het nu je relatie of je werk betreft, passie móet. Je móet tenslotte groots en meeslepend leven. Althans dat is de mening van velen, al dan niet gevoed door mensen die hun passie gevonden hebben. Ik heb het gevoel dat het woord juist door dit ‘moeten’ sterk aan het devalueren is. Waar leidt het heen als onze passies almaar groter, heviger en intenser moeten zijn?

Passie is niet meer dan een diepe zintuiglijke ervaring waardoor je van het onderwerp, dat het veroorzaakt heeft, gaat houden. Je zintuigen kunnen maar zoveel verdragen als ze kunnen voelen. Het toppunt van passie zou dan zijn dat je 24 uur per dag een soort van extase ervaart door iets dat dit veroorzaakt. Zo klinkt toch echt als een verslaving.

Volgens mij bestaat ´verslaving´ niet in de natuur. Wel kunnen organismen een voorkeur hebben voor een bepaald voedsel en dat zou je uit kunnen leggen als liefde hebben voor iets. Zoals de hommels in mijn tuin een passie voor de geraniums hebben en pas aan andere bloemen toekomen als ze uitgebloeid zijn. Passie heeft dus te maken met aantrekkingskracht omdat één of meerdere zintuigen positief geprikkeld worden. Zo kun je dan ook zeggen dat de hele natuur niets anders is dan één grote passie, omdat het steeds van aantrekkingskrachten uitgaat. Maar als de natuur daar dan toe in staat is, om vanuit passie de hele dag te leven, waarom doen wij dat dan niet, wat zijn wij vergeten?

Als je niet vanuit je passie leeft, doe je kennelijk veel dingen tegen je zin. Of in ieder geval omdat ze moeten van anderen, van de maatschappij of van jezelf. Het louter leven volgens wetten en regels, waardoor je niet meer aan aantrekkingskrachten toekomt, vraagt om problemen. Té geconditioneerd zijn, dooft alle passie. Geconditioneerd zijn is vooral heel rationeel, en passie heeft alles met zintuigen te maken.

Met andere woorden, als je passie weer terug wilt brengen in je leven op een gezonde niet verslavende manier, dan is het zaak om je zintuigen serieus te nemen. En niet alleen de meest voor de hand liggende zintuigen zoals zicht, reuk, gehoor en smaak, maar juist ook zintuigen als die voor ruimte, spel, energie, licht, beweging, zorgzaamheid etc. Hoe meer zintuigen je in staat bent te herkennen hoe groter de diversiteit aan gevoelens van liefde je zult ervaren. Dan ben je niet meer gefocust op één passie waar je verslaafd aan bent geraakt, dan bén je passie.

Groots en meeslepend is dan niet meer zo belangrijk.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Zintuigen activeren lukt het best in de natuur / klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Een natuurlijk proces als voorbeeld voor je relatie – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


20 juni 2012

Dag 304:  Een natuurlijk proces als voorbeeld voor je relatie

Ik kijk naar de druivenstruik die langs mijn raam groeit. Ik zie dat de meeste takken braaf meegroeien met de hoofdtak, allemaal dezelfde richting uit, op één na. Die zoekt verbinding met een varen die een paar centimeter verderop staat. Het zoekt zijn eigen weg, want het heeft kennelijk behoefte aan iets anders, maar is nog altijd verbonden met de hoofdtak. Daar krijgt het zijn voeding van. Het zoekt alleen een nieuwe, andere, eigen weg terwijl het honkvast blijft.

Deze week loop ik tegen de overtuiging ‘alles op één plek willen vinden’ aan. Ik ontmoet mensen die twijfelen aan hun relatie. Ze kijken naar hun partner en geven aan niets meer te voelen. Sommigen zijn al lang geleden afgekoppeld, maar anderen dénken dat ze afgekoppeld zijn.

Aan de basis van deze problematiek staat onder andere de overtuiging dat de partner moet voldoen aan alle verwachtingen. De ander moet steun en toeverlaat zijn, een maatje, avontuurlijk, speels, maar ook verantwoordelijk en soms zijn er ook nog wensen over het uiterlijk.

Niemand kan voldoen aan alle verwachtingen. Die prins/prinses op het witte paard is een leuk gegeven, maar in de realiteit zijn deze niet te vinden. Tenzij je geen enkele verwachting hebt natuurlijk. Die mensen zijn er ook, zij zijn tevreden met wat ze hebben.

Toch heeft bijna iedereen iets nodig uit een relatie. De belangrijkste vraag is echter: wát heb je precies nodig binnen de relatie? En vervolgens: wat kun je ook buiten de relatie zoeken?

Veel mensen die dit lezen zullen meteen denken aan seks buiten de deur, maar dat is maar één aspect van een menselijke behoefte. Het kan ook intellectueel sparren zijn, of een spirituele verbinding, of een diepgaande emotionele verbinding met een vriend of vriendin. Al deze onderdelen denken velen te moeten vinden in één persoon. Nogmaals, dat zou mooi zijn, maar juist verbinden met mensen buiten je relatie kan mooi zijn.

Wat het vaak moeilijk maakt is de onzekerheid van de partner, die het ziet als een persoonlijke afwijzing en moeite blijft hebben met het niet kunnen voldoen aan alle behoeften. Er zou een hoop minder leed in de wereld zijn als die onzekerheid, dat twijfelen aan onszelf, er niet meer zou zijn. Een enorme vrijheid valt ons dan ten deel!

Een goede verbinding met het thuisfront houden en toch een eigen weg kunnen inslaan, net als de druiventak, is het geheim om niet af te koppelen. De vaardigheid die wij mensen nodig hebben, is het duidelijk en op positieve wijze bespreken van onze behoeften, zodat er genoeg veiligheid voor de ander is.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Zin in een meditatieve wandeling en tegelijk verbinden met de natuur? Klik hier

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur

Een goede relatie begint bij jezelf – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


6 juni 2012

Dag 291: Een goede relatie begint bij jezelf

Het verbaast me iedere keer weer hoe dieren in onze omgeving een spiegel voor ons zijn. Vooral honden blijken keer op keer in staat te zijn om ons iets te vertellen over onszelf.

Toen ik gisteren bij de deur afscheid nam van een cliënt, liep mijn hond naar buiten. Ze liet zich vallen in het grind en ging er uitgebreid in rollen. Ze doet dit vaker, het is een soort massage voor haar rug. De cliënt keek naar de hond en zei: “Ik zou ook veel vaker mijn zintuigen moeten volgen en doen waar ik op dat moment zin in heb, net als je hond.” Een mooi afsluitend inzicht van een sessie over het volgen van je Vrije Zelf.

Later in de middag wandelde ik over de hei, en ontmoette twee mensen met een zwarte Schotse terriër. Het hondje was zeer geïnteresseerd in mijn hond en al snel dartelden ze over de hei, de terriër keffend van plezier.

De eigenaren lieten mij weten dat ze de hond pas een paar dagen hadden. Hij was weggedaan door iemand die vond dat hij te hard aan de riem trok, en teveel blafte. De nieuwe eigenaren werden gewaarschuwd dat ze hem goed aan de lijn moesten houden anders zouden er wel eens ongelukken kunnen gebeuren. De nieuwe baasjes voelden het hondje echter aan en lieten hem juist los in een gebied waar veel honden komen.

Met een volledig relaxte uitstraling sloegen ze het hondje gade en riepen ze hem als ze echt verder wilden lopen, waarop hij hen braaf volgde. “Het lijkt wel een ander hondje, ” zeiden ze.

De wijze les die we hieruit kunnen trekken is dat wanneer we zelf relaxed zijn en vol zelfvertrouwen, we dit over brengen op anderen. We zijn in staat om de ander ruimte te geven en daarmee ons respect te tonen.

Wanneer we angstig zijn of in een negatieve denkspiraal zitten, uit zich dat in ons gedrag en onze houding. We gaan duwen en trekken in onze relaties, en veroorzaken dat anderen zich van ons afkoppelen. Je zou dus kunnen zeggen dat een gelukkige relatie bij jezelf begint.

Als je balans, harmonie en ruimte uitstraalt dan is de kans groter dat de ander hier positief op reageert. Is dit niet het geval dan zit er duidelijk iets scheef in het leven van de ander. Maar dan nog, als je hiervoor ruimte geeft en de incidentele buien van de ander respecteert en bespreekt wat er aan ten grondslag kan liggen, dan is de kans groot dat er snel weer balans wordt gevonden. Ga je jezelf opdringen, maak je jezelf kwaad, erger je je aan de ander, dan maak je geen ruimte en is de reactie op jouw gedrag navenant.

De Schotse terriër kreeg het vertrouwen, de rust en de ruimte en leerde ineens zichzelf te zijn. Een vrolijk en sociaal hondje was het resultaat.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Mijn ebook – Zelfvertrouwen!  Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf –  is te verkrijgen bij bol.com alhier

cover Zelfvertrouwen!

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur

De seizoenen van een relatie – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


21 maart 2012

Dag 218: De seizoenen van een relatie

Het is al lekker warm aan het worden. Iedereen heeft al veel minder kleding aan en ik wandel zelf met half ontblote armen door de polder. Mijn huid maakt verbinding met het licht, na maandenlang opgesloten te hebben gezeten. De ‘muur’ van kleding wordt in de lente steeds kleiner, totdat er in de zomer alleen nog maar minieme stukjes stof tussen onszelf en de natuur in zitten. De verbinding die wij met onze omgeving maken, of we nu op het strand liggen of niet, is dan optimaal. Vervolgens gaan we ons weer aankleden in de herfst en inpakken in de winter om ons zoveel mogelijk af te sluiten van de harde natuur.

Kleding is een zichtbare, en in de winter noodzakelijke, muur die we gelukkig weer afbreken als het lente wordt. In menselijke relaties worden er vaak onzichtbare muren opgetrokken die helaas niet met het seizoen automatisch worden afgebroken.

Muren zijn er om jezelf te beschermen tegen gevaar van buitenaf. Het kan nodig zijn om de muur op te werpen, maar hij moet wel afgebroken kunnen worden om vervolgens weer verbinding met anderen te kunnen maken. In het opbouwen zijn we heel erg goed, maar het slopen laat te wensen over.

Wellicht weet je niet dat je een muur opwerpt, of heb je geen idee dat jouw gedrag als reactie een muur bij de ander laat ontstaan. Meestal kom je daar pas na een hele tijd achter en helaas is de muur dan nog dikker geworden.

Het bewust worden en bespreekbaar maken dat een muur optrekken af en toe noodzakelijk is om jezelf veilig te stellen, is een heel belangrijke stap. Je laat de ander weten dat je behoefte hebt aan de muur en tegelijkertijd maak je er een punt van dat het tijdelijk is. De ander kan dit respecteren en er rekening mee houden. Let wel, hij/zij kan er later weer op terugkomen dat de muur afgebroken moet worden om opnieuw te kunnen verbinden. Anders raak je te ver van elkaar verwijderd.

Ook in relaties zijn er dus seizoenen: die van opbouw, hoogtij, afbraak en stilte. Al deze seizoenen kunnen in 1 dag naar voren komen, in een week, in maanden of zelfs in jaren. Versta je de kunst om na het stilteseizoen gezamenlijk weer aan een opbouw te beginnen en verder te ontwikkelen, dan beheers je het ambacht dat ‘relateren’ heet. Net als in de natuur, de gewoonste zaak van de wereld.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

cover Zelfvertrouwen!

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf?
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur

Met denken alleen verbeter je geen relaties: 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


13 maart 2012

Dag 210: Met denken alleen verbeter je geen relaties

Verbinden met een mens, dier, plant of landschap betekent in alle gevallen: je open stellen voor de ander of het andere. Als we onderlinge relaties met wie of wat dan ook willen verbeteren, dan betekent het dat het hart zich moet openstellen. We kunnen wel DENKEN dat we een betere relatie willen of misschien wel een betere wereld, maar als we niet ERVAREN wat ons hart VOELT dan komen we geen steek verder. We blijven dan op een rationeel niveau hangen, waar je anderen maar half mee bereikt.

Mensen zijn nog altijd voelende wezens, die door de zintuigen de wereld om zich heen ervaren. Of het nu fijne of slechte ervaringen zijn, door ervaren leren wij het snelst. En helemaal als meerdere zintuigen tegelijkertijd geprikkeld worden.

Cognitief relaties verbeteren werkt dan ook maar ten dele. Je wilt graag ervaren, voelen, dat je gewaardeerd of erkend wordt; dat de energie die anderen uitstralen positief en uitnodigend aanvoelt.

De planeet redden kan alleen als je hart voor de planeet hebt, en wanneer krijg je dat? Wanneer je positieve ervaringen hebt over diezelfde planeet. Als je nooit een stukje van de wereld hebt gezien, je alleen maar ophoudt tussen beton, wat kan jou die ijsbeer dan schelen? Of dat regenwoud, of die schildpad? Als je het niet ooit gezien, gevoeld of op andere wijze ervaren hebt dan is er geen verbinding gemaakt en is het hart niet opengegaan.

Een mooie illustratie van hoe dit openstellen van het hart en verbeteren van relaties werkt, is het volgende verhaal: Een groepje jagers in de VS kwam op hun jachttripje een babyhertje tegen wiens moeder was doodgeschoten. De jagers hadden het hier toch wel moeilijk mee en besloten het hertje te gaan voeren. Ze spraken af om dat de komende tijd om de beurt te gaan doen. En zo geschiedde. Al snel bleek echter dat iedereen iedere dag naar het bos kwam om het hertje te voeren. Het had hun harten gestolen en hun zintuig voor zorgzaamheid wakker geschud. Het hertje is volwassen geworden en alle jagers hadden daar een goed gevoel bij. Ondanks dat ze in het jachtseizoen herten mogen schieten, zijn ze zich verantwoordelijk gaan voelen voor het hele ecologische systeem. Hun relatie ermee was niet meer eenzijdig.

Een cynicus zal nu zeggen: dat deden ze alleen maar zodat ze weer een hert te schieten hadden, maar zo was het niet. Ze zijn zich verantwoordelijker voor het hele ecologische systeem gaan opstellen. Let wel, het gaat mij er hier niet om jacht op welke wijze dan ook te promoten, het gaat erom dat de jagers hun harten openstelden en liefde voelden voor het hertje, wat een verbetering in de relatie met de hen omringende natuur teweeg bracht.

In een menselijke relatie werkt het natuurlijk net zo. Als je niet bij machte bent om je hart voor de ander open te stellen, maar je hebt alleen maar een eisenpakket waar de ander aan moet voldoen, dan gaat er niets over en weer stromen. De ander willen ervaren, willen voelen, is de eerste stap ter verbetering van iedere relatie. Met denken alleen kom je er niet.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

3 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Zo de natuur, zo de mens – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


29 februari 2012

Dag 197: Zo de natuur, zo de mens

Sommige mensen willen dolgraag een trouwe relatie zoals zwanen of ooievaars dat kunnen hebben: voor het leven. Eenmaal een partner gekozen, dan ook de wens hebben om voor altijd bij elkaar te blijven. Dat kan natuurlijk weer op verschillende wijzen uitpakken, maar het ‘handhaven’ van de keuze staat centraal. Ze doen het ermee, for better or worse.

Dan zijn er nog mensen die liever een vrijere relatie hebben, zoals beren, die elkaar eenmalig ontmoeten en na de seks ieder hun eigen weg gaan. De bekende one night stand. Het geeft instant voldoening en er worden geen consequenties aan verbonden. Is dit wel het geval, dan is het de meest problematische relatie. Het valt niet mee om twee gelijkgestemden in deze te vinden. Meestal is er eentje die net iets meer verwachtingen heeft en hoopt op meer. Niet zelden wordt deze hoop gevoed door de buitenwereld en de bestaande conventies over relaties.

Dan hebben we natuurlijk nog de trouwe en toch vrije albatrossen (zie deze eerdere blog), vergelijkbaar met een zeemanshuwelijk. Trouw aan elkaar, maar zeer lange tijd van elkaar gescheiden. Dit soort relaties kunnen goed gaan als er gelijke verwachtingen zijn over wat deze relatie moet inhouden. Je niet realiseren wat trouwen met een soldaat die uitgezonden kan worden betekend, is niet zo handig. Ook hier gaat het weer om een gelijke insteek.

Ook de relatie van het mannetje met meerdere vrouwen, zoals herten en leeuwen, is een vorm van relatie die terug te vinden is bij mensen. Hier wordt er voornamelijk veel begrip en openheid gevraagd van de vrouwen en is er geen plaats voor jaloezie. Denk aan Anton Heyboer: zijn relatie met de bruiden week sterk af van de conventies, maar werkte goed voor hen. Geen hoge verwachtingen hebben of jezelf belangrijker vinden, maar vreedzaam samenleven en elkaar de ruimte gunnen. Anders was het nooit gelukt.

Wij zijn het zelf die conventies, regels, normen en waarden aan een relatie verbinden. Dit werkt voor velen verhelderend, maar voor anderen juist verstikkend. In de mens zitten net zoveel verschillende behoeften qua relatie als in de natuur. Alleen in de natuur wordt niet geoordeeld over de invulling ervan. Het is een relatie, of het is geen relatie, ieder op zijn eigen manier.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

 

Leren over je relatie in de natuur? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur

Een natuurlijke relatie draait om verdieping – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


28 februari 2012

Dag 196: Een natuurlijke relatie draait om verdieping

Er is geen mens op aarde die zomaar een goede relatie met een ander op kan bouwen zonder daar iets voor te hoeven doen. Dan bedoel ik niet het materiële ‘zorgen voor’, maar vooral de psychische component. Wat moet je minimaal doen om een respectvolle en gelijkwaardige relatie met iemand op te bouwen?

Mijn hond doet haar uiterste best om mij te begrijpen. Van mijn kant moet ik toegeven dat dit best lastig was toen ik haar net had. Zij was al jaren een ander huishouden gewend en kwam ineens bij mij terecht. Even wennen van beide kanten. Maar het was duidelijk dat ze mij wilde begrijpen en ik haar, alleen zo konden we tot een hechte relatie komen.

Grappig is een interview met hondenfluisteraar Cesar Millan, die zich heel goed kan inleven in honden, maar met zijn echtgenote veel meer problemen had. Zoals hij zijn honden behandelde (hij is de baas), zo deed hij dat thuis ook. Dat werkte niet, want hij had zich wel in zijn honden verdiept maar niet in zijn vrouw. Zij bleek geheel andere behoeften te hebben. Gelukkig weet hij nu wel beter.

Een mooi voorbeeld uit het dierenrijk, hoe het hart van de ander te winnen, zijn twee kerkuilen. (klik hier voor de video). Voor een mens ziet het er wat vreemd uit misschien, maar wat wel duidelijk wordt, is dat er van een uitnodigende houding sprake is. Misschien is er zelfs wel te spreken over een verdieping in de ander. Het mannetje weet namelijk heel goed wat voor het vrouwtje belangrijk is. In de gehele dierenwereld zijn het vaak mannetjes die zich ‘uitsloven’ voor de dames en hen in de gaten houden, wat belangrijk voor hen is.

In onze mensenwereld lijkt dat ook zo te zijn in het begin van een relatie. Maar gaandeweg ebt deze diepere interesse vaak weg, wordt alles gewoon, misschien wel saai en is er een begin van het einde gemaakt. (Even voor de duidelijkheid: dit gedrag geldt niet alleen voor mannen, vrouwen kunnen het geïnteresseerd zijn in de ander net zo goed laten vallen)

Het uitwisselen van respect voor de wensen van de ander, het je willen verdiepen in wat de ander echt als prioriteit heeft, dat is één van de belangrijkste pijlers van een goede relatie. Let op: dat werkt wel twee kanten op!

Toch nog één mooi voorbeeldje van een goede relatie van twee verschillende dieren: de heremietkreeft vindt het prima dat een anemoon zich vasthecht aan zijn schelp. De anemoon eet etensrestjes op die het kreeftje loslaat en beschermt tegelijkertijd zijn gastheer door aanvallers terug te dringen met zijn giftige stekels. Deze twee voelen (!) dus heel goed aan wat voor de ander van belang is en maken zo een goede verbinding.

Ging het bij mensen maar altijd zo soepel.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – is te  verkrijgen bij bol.com  alhier

cover Zelfvertrouwen!

 

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Een 80 miljoen jaar oude liefdeswijsheid – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


17 februari 2012

Dag 185: Een 80 miljoen jaar oude liefdeswijsheid

We kunnen nog veel leren van de natuur als het gaat om het onderhouden van onze relaties. Soms geven we te weinig om onze geliefden of vrienden en dat vertaalt zich op de lange termijn in een verwijdering van elkaar. Eén van de belangrijkste onderdelen in een goede relatie is het onvoorwaardelijk iets kunnen geven of doen voor de ander. Dat kan in hele kleine dingen zitten zoals een boodschap voor iemand doen, of een klein cadeautje meenemen, of simpelweg de ander attenderen op een boek van zijn/haar favoriete schrijver. Het gaat erom dat je attent bent en denkt aan wat de ander belangrijk vindt. Dit werkt echter wel twee kanten op. Is dit niet het geval dan bloedt de relatie uiteindelijk, soms na vele jaren, dood.

Afgelopen week kwam ik wel een heel mooi voorbeeld tegen: de 80 miljoen jaar oude relatie tussen de vijgenboom en de wesp. Hun liefde is gebaseerd op het feit dat de wesp de jongen groot mag laten worden in de vijgen. Dat mag de wesp niet zomaar. De voorwaarde is dat de wesp de bloesems wel moet bestuiven. Is dat alles? Daar kun je gemakkelijk onderuit zou je denken. Gewoon je eitjes leggen in een vijg want wat gaat die boom daar aan doen?

Welnu:  de vijgenboom is niet voor een kleintje vervaard. Als de wesp zich niet houdt aan zijn huwelijkse voorwaarden dan straft de vijgenboom hem/haar door het niet bestoven fruit, waar de kleine wespjes zich in bevinden, resoluut te laten vallen. De wespjes overleven dit niet.

Voor wat, hoort wat. En zo gaat het natuurlijk in iedere relatie. Beiden moeten er voldoening uit halen en dat krijg je niet alleen doordat je alles gratis krijgt en er niets voor terug doet. In die zin bestaat een onvoorwaardelijke relatie niet. Het is nooit alleen maar geven. En ook nooit alleen maar nemen. De vijgenboom had dat al heel vroeg door!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

cover Zelfvertrouwen!

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf?
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur

Ecopsychologie: 365 dagen Verbinden met de Natuur: Natuurlijk leren denken in een relatie


23 november 2011

Dag 121: Natuurlijk leren denken in een relatie

We leren al jong dat de wereld er is om overwonnen te worden. Land is er om ontgonnen of bebouwd te worden, rivieren om ingedamd te worden, zeeën moeten leeg getrokken en wilde dieren beteugeld en het liefst achter een hek. Ook wordt ons al heel jong geleerd dat het leven een wedstrijd is om beter, mooier, sterker, rijker, intelligenter, creatiever, slanker te worden dan anderen, anders betekenen we niets.

`Ik moet winnen om te mogen bestaan` (en alle variaties hierop) is dus onze onderliggende overtuiging van het leven geworden. Het ‘survival of the fittest’ adagium zoals we dat kennen van Darwin blijkt echter anders te liggen. Het is niet de sterkste die overleeft, het is het organisme dat het beste kan samenwerken met de omgeving waarin het leeft. Geen competitie maar coöperatie dus.

In mijn counselingpraktijk merk ik dit ook bij cliënten met relatieproblemen. Relaties zijn vaak een competitie geworden van wie er gelijk heeft of wie zijn/haar zin krijgt. Er wordt vaak niet meer gezond gecommuniceerd (door de wedijver om gelijk te krijgen) om tot gezamenlijke oplossingen te komen.

Als je deel uit wilt maken van een systeem, een relatie of gezin in dit geval, dan moet je communiceren met dat systeem, zodat het systeem en het individu, met elkaar een goede relatie aan kunnen gaan zonder elkaar te kwetsen. En dat laatste is maar al te vaak wel het geval. We kwetsen elkaar door de ander overal de schuld van te geven en door eigen fouten niet te willen toegeven, of we ontkennen dat er problemen zijn en gaan door met wat we doen zonder met de ander rekening te houden of we laten zaken langs ons heen gaan met een ‘na mij de zondvloed’ mentaliteit. Hoe we als kind geleerd hebben naar de wereld te kijken met wedijver, concurrentie en overwinning, uit zich in onze relaties. Het ‘overwinnen’ is ons uitgangspunt geworden en wordt juist onze ondergang.

Dat hoeft het echter niet te zijn als we opnieuw leren hoe het er in de natuur aan toe gaat met relaties. Organismen (cellen, entiteiten etc.) kregen miljarden jaren geleden de tijd om hun eigen authenticiteit te presenteren aan andere organismen. Langzaam werd er affiniteit met anderen gegenereerd en dat leidde tot gezonde, gebalanceerde en geperfectioneerde verbindingen en samenwerking. Deze organismen leerden van hun omgeving, hoe deze werkt, hoe de andere organismen in elkaar steken en waar ze behoefte aan hebben. Door te leren van de andere elementen in een omgeving is het voor een organisme mogelijk goed te integreren.

Als je de perfectie van de samenwerking tussen natuurlijke elementen gaat zien en ervaren dan kun je die ook toepassen in je eigen leven. Verhoogd bewustzijn van natuurlijke processen is nodig om affectieve relaties aan te gaan. Dat ontstaat als je wilt weten wat de ander nodig heeft of wat er in de ander omgaat en je daar oprecht aandacht aan wilt besteden en moeite voor wilt doen. En dat werkt, net als in de natuur, twee kanten op. Er is geen enkel organisme dat alleen maar ontvangt en niets geeft. Een goede verbinding is een harmonieuze uitwisseling van geven en nemen. Dat geldt voor de natuur, en dus ook voor ons.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Voor de maandelijkse Terug naar je Natuur wandeling klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, ecopsychologie, natuur