Tagarchief: #seathetruth

Ecopsychologie: 365 dagen Verbinden met de Natuur: Houvast aan een handjevol voorvechters


6 november 2011

Dag 104: Houvast aan een handjevol voorvechters

Vandaag heb ik mezelf overgeleverd aan de wijsheid van wetenschappers die tijdens het Sea the Truth seminar, georganiseerd door de Nicolaas Pierson Stichting, hun onderzoekservaringen deelden. Onderzoek over hoe het met de Waddenzee gesteld is, met de zeehonden, maar vooral over hoe het ervoor staat met de vervuiling van de wereldzeeën en dus met de vis.
Wat mij blij stemde was de hoeveelheid onderzoeken die gedaan worden met betrekking tot vervuiling in combinatie met het welzijn van de zeepopulatie. We weten al heel veel en aan de ene kant is dat goed, maar aan de andere kant geeft het ook aan wat we nog niet weten en vooral: wat er dus niet goed is.
Wat een lichtpuntje lijkt is dat door de opwarming van de Waddenzee de biodiversiteit is gegroeid. Welke effecten dat echter gaat hebben op langere termijn is nog volledig onduidelijk. Ondanks dit schijnbaar goede nieuws is de toekomst onzeker.

De grote dip in mijn geestelijke gesteldheid kwam toen er over de chemische verontreiniging van de zeeën werd gesproken. Met ontzetting luisterde ik naar de feiten over de nog steeds aanwezige onafbreekbare PCB’s en alle net zo giftige varianten die daarna zijn ontwikkeld, maar alleen geen PCB meer heten (en daarom zijn toegestaan!). Kortom: hoe we steeds weer door de industrie aan het lijntje worden gehouden. Keer op keer. Daar werd ik pas echt verdrietig van. De grafieken logen er niet om. Ik had moeite om naar de daaropvolgende spreker te luisteren die vrolijk vertelde over zijn zeewierboerderij en het onderzoek naar eiwitten in zeewieren, die mogelijk dierlijke eiwitten kunnen vervangen (opdat we minder Co2 uitstoot krijgen).
Ik kon de gedachte “We’re doomed” moeilijk uit mijn hoofd krijgen en bedacht dat ik de leeggeviste oceanen nog mee kan maken als ik de gemiddelde leeftijd haal. Ofwel: ik kan de ondergang van onze prachtige aardbol aanschouwen….afschuwelijk!

En toch zijn er mensen die heel erg hard hun best doen om ons vervuilende gedrag te keren door interessante en broodnodige onderzoeken te doen en door politiek keihard te werken om ons verwoestende gedrag een halt toe te roepen. Wat een uithoudingsvermogen! Maar vooral: wat een ruggengraat! En deze mensen bieden een houvast ondanks dat de cijfers er niet om liegen. Er zijn kleine groepen, zoals #Occupy en de #PartijvoordeDieren, die in beweging komen om ons bewustzijn wakker te schudden, om ons te laten zien waar we mee bezig zijn en aan te geven dat het anders moet en kan.

Natuurlijk is de struisvogelstrategie de gemakkelijkste strategie: gewoon doen of het probleem er niet is. Maar ik kan het niet. De aarde is te bijzonder om naar de filistijnen te helpen. Gelukkig zijn er meer mensen die dat vinden, maar het zijn er nog veel te weinig. De kracht van anderen is inspirerend en broodnodig om zelf te blijven staan. Laten we daar een voorbeeld aan nemen.

Dank je wel voorvechters en beschermers van de aarde. Zonder jullie geen toekomst!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Counselling in de natuur? Klik hier

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, Dieren, ecopsychologie, natuur