Tagarchief: verslaving

Simpelweg verslaafd aan natuur – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


1 augustus 2012

Dag 343: Simpelweg verslaafd aan natuur

Als je dagelijks verbindingsmomenten met de natuur maakt, ga je merken dat je veel meer gaat ervaren in steeds kortere tijd. Door steeds beter gebruik te maken van de zintuigen, kom je steeds dichter bij jezelf en worden ervaringen intenser. Een innerlijke rust is sneller bereikbaar met diepe ontspanning als resultaat.

Waar ik vroeger 10 minuten wandelde met de hond, volledig in gedachten verzonken en bij thuiskomst niet meer wetend waar ik had gelopen, ervaar ik nu het volgende:

–          dat de zon erg fel is en een zonnebril nodig is

–          dit licht maakt de ochtendschaduwen van de bomen harder

–          het verschil in de groene kleuren van de bomen is overduidelijk

–          het verschil in de soorten bomen valt nu heel erg op

–          een groepje schapen ligt te rusten en het licht valt heel mooi op hun vacht

–          de kleuren in het weiland, variërend van geel, groen, paars tot roestbruin zijn duidelijk aanwezig

–          de waterlelies zijn nog gesloten, ondanks de felle zon

–          een meerkoet zoekt driftig naar eten

–          moeder-eend brengt snel haar jongen in veiligheid

–          een reiger staat zich te krabben aan de waterkant

–          twee koeien duwen speels tegen elkaar aan en jagen daarmee twee ganzen weg

–          de zwaluwen scheren laag over het gras

–          het zachte briesje waait heerlijk in mijn gezicht, het is nog niet te warm

–          de grote kudde schapen komt aangelopen en het geeft me een gevoel van saamhorigheid

–          ik voel enorme rijkdom dat al dit leven om mij heen geeft.

–          ik leef!

 

Ik zou vroeger nog niet de helft ervaren hebben in dezelfde tijd. Mijn gedachten waren ongetwijfeld bij mijn werk, bij problemen van anderen of van mezelf. Terwijl ik buiten was, richtte ik me naar binnen maar dan naar mijn hoofd. Ik focuste op alle gedachten die daar rond spookten, waarmee ik het contact met de rest van mezelf verloor. Nu weet ik dat de beweging naar buiten, de natuur in, ook een beweging naar binnen kan betekenen, niet naar gedachten, maar naar zintuiglijk ervaren. Het hele lijf doet nu mee.

Als de zintuigen wakker zijn geworden, willen ze niet meer in slaap gehouden worden. Ze zullen zich steeds duidelijker laten merken om het goede gevoel weer te ervaren. En dus zorg ik er wel voor dat ze hun dagelijkse natuur-synchronisatie krijgen. Natuurverslaafd dus. Dat zou iedereen moeten zijn.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Gebruik leren maken van al je zintuigen? Klik hier

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Actief versus passief geprikkeld worden – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


30 juli 2012

Dag 341: Actief versus passief geprikkeld worden

“Ik kan niet bij mijn gevoel,” hoor ik mijn cliënten soms zeggen. Sommigen zijn er zelfs van overtuigd dat ze gevoelloos zijn. Ooit was er een cliënt die om die reden was gaan kickboksen, dan voelde hij tenminste iets. Extreem, dat is het zeker. We zoeken allemaal vertier op om de zintuigen te prikkelen. Maar als dit extreme vormen aan gaat nemen, dan leidt dit in de meeste gevallen wel tot problemen. Verslaving bijvoorbeeld.

Een verslaving is niets meer dan het je prettig willen voelen door bepaalde zintuigen te prikkelen. Een mens kan aan alles verslaafd zijn, afhankelijk van welke prikkel je graag wilt ontvangen. Duidelijk is wel dat het extreme prikkels zijn, die gewenst zijn. Doordat je het zwaartepunt op één zintuig legt, mis je heel veel andere prikkels. En daar zit het geheim in om los te komen van een verslaving: het afbouwen van die ene hevige zintuigenprikkeling en die vervangen voor een heel cluster aan anderen op een veel ‘lichtere’ wijze.

Ik zou er niet over schrijven als ik de link niet zou maken met de natuur. Het zintuig dat voor de meeste mensen het belangrijkst is als men in de natuur is, is het visuele. We zien graag waar we heen gaan, en we ontdekken kleuren, vormen, beweging, donker en licht etc. Op zich kan dit al een mooie ervaring zijn. Zou je andere zintuigen, die voor de mens niet zo voor de hand liggen, gaan activeren dan kan er een heel andere ervaring ontstaan. Het ‘gewone’ van het visuele maakt dan plaats voor het onbekende en avontuurlijke.

Hoe intensief denk je dat je andere zintuigen zult gebruiken als je geblinddoekt door een bos moet lopen? Als je op gehoor, tast, druk, temperatuur je weg moet vinden? Niet klakkeloos een navigatiesysteem volgen, maar je eigen zintuigensysteem activeren, wordt het dan.

Uit de praktijk blijkt dat, wanneer mensen iets dergelijks ondernemen, er veel voldoening is door het volgen van de eigen zintuigen. Je doet dan zélf iets, in plaats van dat ze passief vermaakt worden door een prikkel van buitenaf.

Uiteraard is het slikken van een pil om vervolgens de hele nacht te dansen een eenvoudige oplossing om even de kick te voelen. Het nadeel is dat je steeds meer wilt omdat de voldoening niet optimaal is. Alleen als je vanuit jezelf, met behulp van de eigen zintuigen, iets hebt kunnen creëren, dan is er diepe voldoening mogelijk. Je bent dan actief in je element geraakt. Naar de tv kijken is passief prikkelen, zelf een filmpje maken is actief prikkelen. In een bos wandelen met kans op een ontmoeting met een wild zwijn, of liever op de tv of in een boek het wilde zwijn zien? En verhaal aanhoren over een kanotocht, of zelf op pad gaan? Ligt het niet voor de hand wat echte voldoening geeft?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Meer zintuigen herkennen? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

De devaluatie van passie – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


25 juni 2012

Dag 308: De devaluatie van passie

In mijn werk als relatietherapeut is ‘passie’ een veel gebruikt woord. Vooral het gebrek eraan wel te verstaan. Te pas en te onpas wordt het woord gebruikt als zijnde de oplossing voor zo’n beetje alles. Als er maar passie is, dan is het goed of het nu je relatie of je werk betreft, passie móet. Je móet tenslotte groots en meeslepend leven. Althans dat is de mening van velen, al dan niet gevoed door mensen die hun passie gevonden hebben. Ik heb het gevoel dat het woord juist door dit ‘moeten’ sterk aan het devalueren is. Waar leidt het heen als onze passies almaar groter, heviger en intenser moeten zijn?

Passie is niet meer dan een diepe zintuiglijke ervaring waardoor je van het onderwerp, dat het veroorzaakt heeft, gaat houden. Je zintuigen kunnen maar zoveel verdragen als ze kunnen voelen. Het toppunt van passie zou dan zijn dat je 24 uur per dag een soort van extase ervaart door iets dat dit veroorzaakt. Zo klinkt toch echt als een verslaving.

Volgens mij bestaat ´verslaving´ niet in de natuur. Wel kunnen organismen een voorkeur hebben voor een bepaald voedsel en dat zou je uit kunnen leggen als liefde hebben voor iets. Zoals de hommels in mijn tuin een passie voor de geraniums hebben en pas aan andere bloemen toekomen als ze uitgebloeid zijn. Passie heeft dus te maken met aantrekkingskracht omdat één of meerdere zintuigen positief geprikkeld worden. Zo kun je dan ook zeggen dat de hele natuur niets anders is dan één grote passie, omdat het steeds van aantrekkingskrachten uitgaat. Maar als de natuur daar dan toe in staat is, om vanuit passie de hele dag te leven, waarom doen wij dat dan niet, wat zijn wij vergeten?

Als je niet vanuit je passie leeft, doe je kennelijk veel dingen tegen je zin. Of in ieder geval omdat ze moeten van anderen, van de maatschappij of van jezelf. Het louter leven volgens wetten en regels, waardoor je niet meer aan aantrekkingskrachten toekomt, vraagt om problemen. Té geconditioneerd zijn, dooft alle passie. Geconditioneerd zijn is vooral heel rationeel, en passie heeft alles met zintuigen te maken.

Met andere woorden, als je passie weer terug wilt brengen in je leven op een gezonde niet verslavende manier, dan is het zaak om je zintuigen serieus te nemen. En niet alleen de meest voor de hand liggende zintuigen zoals zicht, reuk, gehoor en smaak, maar juist ook zintuigen als die voor ruimte, spel, energie, licht, beweging, zorgzaamheid etc. Hoe meer zintuigen je in staat bent te herkennen hoe groter de diversiteit aan gevoelens van liefde je zult ervaren. Dan ben je niet meer gefocust op één passie waar je verslaafd aan bent geraakt, dan bén je passie.

Groots en meeslepend is dan niet meer zo belangrijk.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Zintuigen activeren lukt het best in de natuur / klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Ecopsychologie: 365 dagen Verbinden met de Natuur: Verslaving? Laat je zintuigen je naar buiten lokken


14 november 2011

Dag 112: Verslaving? Laat je zintuigen je naar buiten lokken

Als ik mensen vraag: “Waarom is het leven op vakantie beter? Dan krijg ik de volgende antwoorden die in twee categorieën op te splitsen zijn:

Negatief:

–         ik hoef niet meer aan thuis te denken

–         ik heb niet al die verantwoordelijkheid meer

–         ik hoef niet naar mijn werk

–         ik hoef de kinderen niet overal naartoe te brengen

–         ik hoef geen eten te koken

–         ik heb geen huishouden te runnen

–         ik hoef niet vroeg op te staan

 

Positief:

–         ik ben lekker de hele dag buiten

–         ik ben veel dingen aan het bezichtigen

–         ik eet lekker buiten

–         ik maak lange bergwandelingen

–         ik feest de hele nacht en lig dan lekker de hele dag op het strand

–         ik ga iedere avond uit eten

–         ik doe alleen wat ik leuk vind

En ga zo nog maar even door. Als je het eerste lijstje bekijkt dan benauwt het je meteen. Dat is de gevangenis die je wilt ontvluchten. Kijk je naar het tweede lijstje dan voel je je meteen ontspannen en denk je misschien terug aan een leuke vakantie die je hebt gevierd.

Opvallend is dat alle negatieve dingen niets met ‘buiten zijn” te maken heeft. De conclusie die je daaruit kunt trekken is: het veel buiten vertoeven, op welke manier dan ook, heeft een ontspannend effect op de mens.

Eenmaal weer thuisgekomen vallen we weer terug in het oude ritme en sluiten we ons weer op in huizen, kantoorgebouwen, auto’s, treinen, sportscholen en gymzalen, en wandelen we hooguit met de hond een uurtje per dag en wat langer met de kinderen in het weekend. Veel mensen zoeken dan naar een substituut voor dat prettige gevoel dat ze op de vakantie hadden. Ze denken het te vinden in teveel eten en drinken, teveel kopen, teveel achter de computer zitten gamen of chatten of veel uitgaan en niet te vergeten: door het gebruik van drugs.

Het gaat natuurlijk allemaal om het bevredigen van de zintuigen. Logisch, want we zijn van nature zintuiglijke wezens. Als we op vakantie zijn dan resetten onze zintuigen zich automatisch. De zintuigen verbinden zich weer met datgene waar ze vandaan komen, de natuur, en dus voelen we ons automatisch beter, relaxter en in balans. Onze zintuigen komen dus het allerbeste tot uitdrukking als we buiten zijn in een natuurlijk omgeving. Dan worden verbindingen gemaakt en komt het gevoel ‘een deel van het geheel te zijn’ en ‘echt te leven’ naar voren.

Het heeft dus niet echt zin om langdurig op artificiële wijze te proberen de zintuigen te bevredigen, want dit is nooit afdoende. Men blijft dan zoeken naar ‘meermeermeer’ en zo ontstaan verslavingen.

De zintuigen voldoening geven helpt dus als je het natuurlijke stukje vakantie incorporeert in het dagelijkse leven. En daar hoef je niet eens spectaculaire landschappen voor te hebben dat kan ook een parkje, een bos of het strand zijn.

Wordt vervolgd.

 

Francoise Vaal

Voor counselling in de natuur klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen