Tagarchief: vertrouwen

De kunst van het wegnemen van wantrouwen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


23 juli 2012

Dag 334: De kunst van het wegnemen van wantrouwen

Als relatietherapeute heb ik er dagelijks mee te maken: het wantrouwen tussen mensen. Vertrouwen dat eenmaal geschaad is, komt niet zomaar weer terug. Daar gaan soms jaren overheen. Veel mensen hebben geen idee hoe ze het vertrouwen van hun partner weer terug kunnen winnen.

Een mooi voorbeeld hoe dat er in de dierenwereld aan toe gaat, zag ik vanmorgen. Een half jaar geleden kwamen er nieuwe schapen op de dijk die langs mijn huis loopt. De eerste maanden had ik mijn hond braaf aan de lijn, vooral vanwege de springerige lammetjes. Die zijn heel interessant om te achtervolgen. Een tijdje geleden zijn de lammetjes echter weggehaald en staan er alleen nog volwassen ooien. De tijd om eens aan het vertrouwen te werken tussen hond en schaap.

De eerste weken dat ik mijn hond los liet lopen, sprak ik haar toe dat ze rustig moest lopen. Dat deed ze, maar de ooien renden met een boog om haar heen. De boog werd echter steeds kleiner. Ik sommeerde mijn hond keer op keer om bij me te blijven lopen in een rustige pas. Dat deed ze braaf.

Uiteindelijk heeft dit gelijkmatige gedrag geleid tot een eerste snuit-snuit ontmoeting vorige week. Het was maar kort, maar het was al heel wat dat een ooi moedig genoeg was om even te blijven staan. Vanmorgen bleek het echte vertrouwen: de ooien bleven staan terwijl mijn hond rustig op ze af liep. Ze werd bijna verwelkomd in de kudde en er werd druk over en weer gesnuffeld. Een schaap liet zich zelfs even door me aaien. Om respectvol te blijven liepen we al snel weer door en de schapen vervolgden ook hun weg.

Waarom ze ons nu vertrouwen? Omdat we iedere dag weer dezelfde routine hebben laten zien. We hebben ons rustig gedragen, met goede, vriendelijke energie. We stonden open voor ze en respecteerden ze. En dat is natuurlijk precies wat mensen onderling ook moeten doen. Als iemand je weer moet gaan vertrouwen dan moet je simpelweg langere tijd dezelfde open houding aan nemen en de juiste energie uitstralen. Ook als iemand je nog niet vertrouwt. Niet eenvoudig, maar wel te doen. Een hond en een kudde schapen hebben het vandaag maar weer eens bewezen.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – is te verkrijgen bij bol.com alhier

cover Zelfvertrouwen!

 
Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur

Vertrouwen in je persoonlijke #ecosysteem ; 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


12 maart 2012

Dag 209: Vertrouwen in je persoonlijke ecosysteem

Gisteren schreef ik over vertrouwen hebben in het ecologische systeem buiten onszelf, hoe de natuur alles gebruikt, hergebruikt en herstelt. Maar vandaag ben ik geïntrigeerd door wat er zich allemaal in onszelf afspeelt. Een mens is zelf natuurlijk ook 1 groot ecologisch systeem van cellen. Een systeem waarin ook herstel plaatsvindt na trauma’s en rampen.

Een lever kan opnieuw aangroeien, een wond groeit weer dicht, onze botten vernieuwen zich continu, zelfs onze hartspier kan zich herstellen. Een mensenlijf is niet statisch, het is continu bezig met reparatie. De interessante vraag werpt zich op: wordt het statisch, en herstelt het zich niet als je er mentaal niet in gelooft? Met andere woorden: als je op herstel vertrouwt, gebeurt het dan ook?

Dr. House zou hier waarschijnlijk niets van willen weten, want het is natuurlijk (nog) niet wetenschappelijk meetbaar. Wel weet men dat placebo’s werken, maar het hoe en waarom is onduidelijk.  Een mentale blokkade, of het overtuigd zijn van verkeerde informatie, zou het herstel van organen negatief beïnvloeden. En waarom ook niet? Als de natuur gevormd is op basis van herstel, waarom ons lichaam dan niet?

De simpele oefening van 10 keer zeggen tegen jezelf dat je niet lekker bent, bewijst al heel snel dat je lichaam daarop reageert. Dus als het omgekeerde waar is en je vertrouwt op het herstel dan zou je wel eens de juiste informatie door kunnen geven naar de zieke plek. Wacht eens, dan zou je jezelf beter kunnen ‘denken’! Vetrouw je niet juist blindelings op je lichaam als je het denken achterwege laat en voelt wat je eigen ecosysteem wil?

Wordt vervolgd.

Francoise Vaal

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

De eeuwige cyclus vertrouwen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


11 maart 2012

Dag 208: De eeuwige cyclus vertrouwen

Lente! Vandaag dan toch echt! Het was heerlijk weer om de tuin op te ruimen, te snoeien en al het nieuwe leven dat zich al aandient weer ruimte te geven. Een nieuw plan voor de moestuin moet gemaakt, bijenvriendelijke bloemen moeten worden uitgezocht en de nieuwe vogelhuisjes moeten aan de boom. Een tuin hebben betekent flink wat werk, maar je krijgt er wel degelijk iets voor terug. En niet pas als alles in bloei staat.

Na een flinke wandeling vandaag ga ik aan het water zitten, met de hond naast me. Een enorm gezoem valt me op. Een meter verder zijn ongeveer 50 bijen druk in de weer om stuifmeel te verzamelen van elzenkatjes. De elzenbomen waren begin februari omgezaagd maar kennelijk zijn de ‘katjes’ ervan nog steeds goed genoeg voor de bijen. Met enorme stuifmeelklonten aan hun pootjes zie ik ze richting bijenkasten gaan, een paar honderd meter verderop. Het doet me goed om het ecosysteem in werking te zien. Vooral omdat de bijen nog gebruik kunnen maken van bomen die eigenlijk aan het doodgaan zijn. Prachtig hoe niets in de natuur verloren gaat. Niet alleen die gedachte doet me goed, maar ook het zien werken van deze bezige bijen, wetende dat het wereldwijd niet zo goed met hen gaat.

Eenmaal thuis in de tuin aan het werk hoor ik weer een flink gezoem, ditmaal bij een groepje witte krokussen. Een paar hele dikke hommels en een handjevol bijen doen zich tegoed aan het gele hartje van de wijd opengesperde bloemen. Alles werkt! De bijen en hommels doen wat ze horen te doen en al mijn planten zijn knoppen aan het maken om vervolgens weer in bloei te komen. De natuurlijke cyclus is in gang gezet. Wat een heerlijk gevoel om op de natuur te kunnen vertrouwen! Durf je ook op je eigen natuur te vertrouwen?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Opnieuw leren vertrouwen op jezelf door de natuur te gaan vertrouwen? Klik hier

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Terugblik op leerzame natuurmomenten – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


15 februari 2012

Dag 183 : Terugblik op leerzame natuurmomenten

An understanding of the natural world and what’s in it is a source of not only a great curiosity but great fulfillment. – David Attenborough

De 365 dagen Verbinden met de Natuur weblog is over de helft! Terugkijkend op het afgelopen half jaar kan ik zeggen dat het bezig zijn met wat er in de natuur gebeurt vertrouwen brengt. Vertrouwen dat er een omgeving is waar we als mens op terug kunnen vallen. Moeten vallen, want alles in ons bestaan is van natuurlijke oorsprong. Of het nu ademen, eten, slapen, drinken of samenwerken is. We zijn een stukje natuur en hebben die natuur nodig voor ons voortbestaan. Hoe meer je je erin verdiept, hoe meer bijzondere en vooral ingenieuze dingen je tegenkomt. Wat maakte de verbinding het afgelopen half jaar?

Simpele zintuiglijke observaties, zoals bomen die me zuurstof geven en mijn kooldioxide weer opnemen, vogels die me vreugde brengen met hun gezang, de groenten in mijn moestuin die zelfs hun best doen onder keiharde omstandigheden. Stuk voor stuk natuur dat respect verdient en waarvoor ik dankbaar mag zijn.

Ik heb verbondenheid gevoeld met exoten als pinguïns en albatrossen, maar ook met de schapen, geiten en lieveheersbeestjes uit mijn directe omgeving.

Zintuigen, waarvan ik niet wist dat ik ze had, zijn wakker geworden. Het zintuig voor gemeenschappelijkheid, voor het willen opgaan in een groter geheel, het zintuig voor plaatsbepaling of nabijheid, allemaal maken ze iets in mij wakker en zorgen ze ervoor dat ik steeds beter op mezelf durf te vertrouwen. De zekerheid over dat wat ik voel (en niet denk) geeft me zelfvertrouwen.

Ik leer van bijen over het belang van het collectief en van een landschap hoe alle delen onderling samenwerken. Ik leer over de verantwoordelijkheid die organismen hebben om mee te werken aan een goed functionerend groter geheel, of simpelweg alleen maar om te zorgen voor hun kroost, no matter what.

Het besef dat alles in de natuur werkt met aantrekkingskracht en geven en nemen, zonder rekening te houden met moeilijke verhalen of geschiedenissen, bevestigt voor mij het geluk van het simpele leven.

Dit besef, hoe mooi en eenvoudig het leven kan zijn, heeft helaas ook een schaduwzijde: het besef dat de mensheid nog steeds grotendeels op het verkeerde pad zit door de natuur niet serieus te nemen. Dit vergroot wel mijn motivatie om nog meer bewustzijn te activeren bij een ieder die het horen wil, over de onlosmakelijke verbinding tussen mens en natuur. Op naar dag 184!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Counselling met de natuur? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Ecopsychologie: 365 dagen Verbinden met de Natuur: Vertrouwen begint bij jezelf


29-11-11

Dag 127: Vertrouwen begint bij jezelf

Deze ochtend genoot ik weer eens van het spel van mijn hond met de hond van de buren. De buurhond is vele jaren jonger dan die van mij en is dus speelser. Als een raket schiet ze op mijn hond af, en het hangt van mijn oudje af of er gespeeld gaat worden of niet. Zowel de buurvrouw als ik hebben nog nooit een signaal kunnen ontwaren dat mijn hond aangeeft, dat het spelen niet doorgaat of gestaakt moet worden.

Als het teken gegeven is dan houdt de buurhond ineens op en kijkt eens om zich heen wat ze dan zal gaan doen. Meestal gooit haar baasje dan een bal en zo is ze tevreden.  Het mooie hiervan is dat je geen enkele teleurstelling merkt; de buurhond zeurt niet oeverloos door, is ook niet kwaad als de mijne niet wil spelen. Ze neemt het voor kennisgeving aan en zoekt nieuwe manieren om zich te vermaken. Er is volledig vertrouwen tussen de twee honden en ze verbinden geen consequenties aan het niet willen spelen. Geen verborgen agenda’s, ze blijven in het hier en nu.

Dat brengt mij op het wantrouwen dat wij mensen steeds meer krijgen naar alles en iedereen om ons heen. Ik las gister een berichtje over wat je wel en niet kunt vertrouwen in de cosmetica industrie. In het artikel werden allerlei termen genoemd zoals ‘dermatologisch getest’ en ‘allergie vriendelijke parfum’, ‘parfum vrij’, ‘milieuvriendelijk’. Allemaal termen die we tegen kunnen komen op etiketten van crèmes, shampoos, make-up e.d. Helaas werd duidelijk dat we op deze termen niet kunnen vertrouwen. We moeten bijna chemici zijn om de rest van het etiket te snappen en te leren of het al dan niet goed voor ons is. Deze bedrijven hebben verborgen agenda’s: stickers plakken onder een ‘goede’ noemer om toch maar zoveel mogelijk te verkopen met vaak verbluffend weinig medeleven met de klant.

Ook leerde ik onlangs dat E621, u weet wel, die bekende E-nummers op voedingsmiddelen, een smaakversterker is waar muizen hersenbeschadiging van kregen. Wie weet dat nu eigenlijk en waarom wordt dat stil gehouden? Heus niet om je op een prettige manier te voeden, maar uiteraard om veel meer van te verkopen.

Voedingsproducenten,  cosmeticaproducenten (en zo zijn er nog wel een paar) kun je dus eigenlijk niet vertrouwen omdat ze maar aan 1 dingen denken: verkoop. Je kunt denken: ik vertrouw helemaal niemand meer. Maar dan zonder je je af van de rest van de wereld en doe je niet meer mee. Willen we gezond blijven dan zullen we een grote mate van vertrouwen moeten hebben in onze omgeving. Doen we dat niet dan verzuren we, zijn we boos, teleurgesteld, geïrriteerd, negatief en voelen we dat de hele wereld tegen ons is. Dat veroorzaakt stress.

Als we iets wantrouwen dan moeten we actie ondernemen om het weer te kunnen vertrouwen. Niet blijven zeuren en negativiteit blijven verspreiden, maar er iets aan doen, in het hier en nu. Niet alleen goed voor het vertrouwen in jezelf, maar zo draag je ook bij aan het vertrouwen in de gemeenschap.

Voor vertrouwen in de mensheid zijn er minimaal twee nodig. Voor vertrouwen in het algemeen kun je veel leren van de natuur. Kijk maar naar mijn hond en die van de buurvrouw.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal
Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur