Tagarchief: zintuigen

Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – ebook is uit!


cover def lores kleinIn dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Koop het boek hier

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Françoise Vaal

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder ecopsychologie, natuur, zintuigen

Meer verbondenheid, meer liefde, meer bewustzijn – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


23 augustus 2012

Dag 365: Meer verbondenheid, meer liefde, meer bewustzijn

Het is dan zover! De allerlaatste blog uit deze serie. Een heel jaar lang heb ik me dagelijks verbonden met de natuur en er over geschreven. Heel veel onderwerpen zijn langsgekomen en altijd kwamen er natuurlijke wijsheden uit. Wat heeft het schrijven van deze blog mij eigenlijk opgeleverd, naast een hoeveelheid lezers?

Als ik het jaar zo terugkijk zijn er maar een paar momenten geweest dat ik niet goed wist waar ik over moest schrijven. De natuur is zo veelomvattend en zo dicht bij wie ik in de kern ben, dat er juist met een psychologische insteek veel inspiratie uit te halen valt. Ik zag natuurlijke systemen weerspiegeld in mezelf en in de mensheid.

Het verbinding maken met de natuur heeft me laten ervaren hoe het is om zonder ‘denken’ te bestaan. Voor mij is het ‘ervaren’, met alle zintuigen die ik rijk ben (en daarmee het denken/piekeren/analyseren buitenspel zetten), dé manier geworden om te Zijn. De natuur is namelijk één groot voorbeeld in Zijn. En aangezien ik als mens uit de natuur afkomstig ben en een heleboel zintuigen gemeen heb met andere organismen, is het logisch om me op mijn plek te voelen.

Op het moment dat ik deze ervaringen ging delen, ontstond er een uitwisseling van ervaringen met anderen die hetzelfde resultaat in de natuur behaalden. De wandelaars in mijn Terugnaarjenatuur wandeling, en één-op-één counsellingsessies bevestigden dat keer op keer.

Een steeds groter wordende groep heeft behoefte om het denken af en toe stop te zetten en terug naar de basis te gaan. Niet voor niets komen velen tot rust in natuurlijke omgevingen. Daar zijn we heel dicht bij wie we van nature zijn; een organisme dat op de best mogelijke wijze tot zijn recht wil komen door aantrekkelijkheden op te zoeken die goed voor het is.

Ik heb het nodig en in mijn beleving heeft de hele wereld het nodig: teruggaan naar de basis waar het leven om draait, om van daaruit een gezonde harmonieuze wereld te creëren. Hoe meer ik me verbindt met de natuur, hoe meer ik er van ga houden en hoe belangrijker ik het vindt om er in de juiste balans mee samen te leven. De natuur heeft al zoveel oplossingen bedacht en blijkt in staat te zijn om als één geheel te functioneren. Daar moeten wij mensen nog zoveel van leren.

Wordt niet meer vervolgd.

Dit was de laatste aflevering uit de serie “365 dagen verbinden met de natuur”

Françoise Vaal

Weer leren vertrouwen op jezelf via de natuur?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

cover def lores klein

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

3 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Toegeven aan een zintuig, natuurlijker kan het niet – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


21 augustus 2012

Dag 363: Toegeven aan een zintuig, natuurlijker kan het niet

Het ging het afgelopen jaar in deze weblog vooral om het wakker schudden van onze slapende zintuigen. Op dag 221 beschreef ik een aantal niet zo voor de hand liggende zintuigen. En vanmorgen schoot me er een te binnen terwijl ik naar de dauw op de rietstengels keek.

Je voelt, ruikt en ziet al dat we naar de herfst toegaan. Planten zijn uitgebloeid, sommige berken verliezen al wat blaadjes en voordat je het weet heb je de winterjas weer aan. Het zintuig voor winterslapen schoot me te binnen. Volgens de officiële lijst van Dr. Michael Cohen heet het zintuig: zintuig voor seizoenen. Hier hoort het winterslapen bij, maar ook jezelf terugtrekken op een warm plekje en jezelf warm aankleden. De gewoonste zaak van de wereld, toch? Inderdaad, het is zo gewoon omdat het een zintuig is dat braaf zijn werk doet.

Een aantal weken geleden hoorde ik een vriendin klagen dat ze in de winter niet uit haar huis te branden is, altijd vele kilo’s aankomt en het liefst bij de open haard vertoeft. Ze haat zichzelf dan vanwege haar passiviteit. Op mijn vraag of ze dat in de zomer ook doet, antwoordde ze dat ze dan juist heel actief is en haar geliefde bergsport aan het beoefenen is. “De kilo’s vliegen er dan gewoon weer af,” zei ze. ”Je bent dus gewoon aan het winterslapen!” riep ik. Ze viel even stil en gaf aan dat ze het zo nooit bekeken had. Dit ritme heeft ze al vele jaren. Ze heeft nooit bedacht dat het haar seizoen zintuig zou kunnen zijn, omdat je daar nooit iemand over hoort. De meesten van ons geven er niet aan toe omdat dit niet gewenst is door de heersende orde.

“Nu voelt het ineens anders. Omdat de hele wereld vindt dat je altijd slank en actief moet zijn, wil nog niet zeggen dat ik dat ook moet doen!” De stress die de gedachte aan het ‘moeten voldoen aan een norm’ met zich meebracht, verhoogde haar eetlust alleen maar en zo belandde ze in de bekende vicieuze cirkel. Het accepteren dat ze in de winter iets zwaarder is en dat er zomers weer veel afgaat, bracht haar rust. Het loslaten van een opgelegde norm, bracht haar dichter bij zichzelf.

Een mens mag gewoon winterslapen als dat natuurlijk aanvoelt. We geven vaak onterecht voorrang aan allerlei heersende meningen. Anderen, die het soms goed met je voor hebben, soms slecht en soms alleen maar geld aan je willen verdienen door je iets op te dringen. De kunst is om dicht bij je zintuigen te blijven en zo te durven luisteren naar wat goed voor je is. Mijn vriendin is een winterslaper en dat is de gewoonste zaak van de wereld.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

 

cover def lores kleinIn dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Levenslessen van dieren – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


19 augustus 2012

Dag 361: Levenslessen van dieren

Niet alleen de prachtige landschappen hebben me wijze lessen geleerd in verbondenheid, maar zeer zeker ook allerlei dieren die op mijn pad kwamen. Een opvallende les was die van ‘het gras is altijd groener aan de andere kant’. De diepere lagen die hieronder zitten werden onderwezen door een geit en een paard.

Op dag 169 schreef ik over twee aparte voorvallen waarbij zowel de geit van de buren als een paard van buren verderop, hun heil zochten op groener gras. Het moge duidelijk zijn dat dit groenere gras niet voor hun bedoeld was. Vooral het niet gehinderd worden door blokkerende gedachten zoals ‘Wat zal er gebeuren als ik naar deze tuin ga?’ kwam hierin naar voren.

De mensheid is over het algemeen slecht in verandering aanbrengen in het leven. Je weet wat je hebt maar niet wat je krijgt, toch? Dit maakt dat hele volksstammen zich niet verroeren, maar blijven zitten waar ze zitten en zich daarmee uiteindelijk in de nesten kunnen werken, of vast kunnen draaien.

Het is natuurlijk niet zo dat je zomaar achter je neus aan moet gaan. De maatschappij heeft nu eenmaal wel een set basisregels neergelegd, waar we ons aan moeten houden. Het is wel van belang om de aantrekkingskracht van dat andere gras heel serieus te nemen. Misschien is het niet exact dát gras wat je nodig hebt, maar in ieder geval iets dat erop lijkt. Als de zintuigen geprikkeld worden door iets dat ze bevalt, doen ze dat niet zomaar. Het is kennelijk iets waar je behoefte aan hebt. Het paard en de geit hadden letterlijk behoefte aan ander gras en meer voedsel. Wij moeten eerder kijken naar de onderliggende waarde van onze zintuiglijke prikkeling. Uiteindelijk kunnen we daar iets mee doen. Ofwel: symbolisch door je hek breken op zoek naar wat je nodig hebt.

Als je dieren observeert zie je veel van je eigen gedrag, maar vooral ook van je eigen behoeften terug, zoals de Zen Zwaan (dag 160) en de reiger en de Vlaamse gaai (dag 154). Het is niet alleen maar ‘beesies kijken’. Het is je verbonden voelen met andere levende wezens die hun eigen oplossingen hebben gevonden voor een goed leven.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – is te koop bij bol.com alhier

cover Zelfvertrouwen!

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, emoties, natuur, zintuigen

Klimaatverandering oplossen begint bij aantrekkingskracht – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


17 augustus 2012

Dag 359: Klimaatverandering oplossen begint bij aantrekkingskracht

Het werd hoog tijd, maar eindelijk beginnen psychoanalytische wetenschappers het nu wel eens te worden: de menselijke psyche heeft invloed op het niet aanpakken van klimaatverandering. Huh? Maar we willen toch allemaal een gezonde wereld zonder allerlei natuurrampen? Wat houdt ons dan tegen?

Er zijn natuurlijk altijd weer studies met de daarbij behorende cijfers nodig (zie hier voor interview met wetenschapper in NY Times) om te bevestigen wat ieder logisch nadenkend mens al lang had kunnen bedenken: Angst, aannames en excuses om er niet over na te denken, het bij anderen neerleggen van het probleem en het uit onmacht niet te weten waar te beginnen, houdt ons tegen om problemen daadwerkelijk aan te pakken.

Iedereen wil een gezond klimaat, schoon water en gifvrij land. Er is niemand die niet van welke natuur dan ook houdt. We zijn echter opgegroeid in een tijd die nog steeds qua indeling gebaseerd is op de industriële revolutie, denkende dat er onuitputtelijke grondstoffen voorhanden zijn en dat het allemaal niet op kan. We worden in het onderwijs nog altijd klaargestoomd om deel te nemen aan datzelfde proces dat eeuwen geleden werd ontworpen. Struisvogelpolitiek ligt dus voor de hand; het voelt comfortabel, zo leven en handelen we al eeuwen, dus waarom zullen we het veranderen? Daarnaast zijn we ook nog eens angstig om te veranderen, want dan weten we niet wat ons voorland zal zijn. Maar juist deze struisvogelpolitiek en angst brengen apathie voort. Wat ons boven het hoofd hangt is groot en niet te overzien, zodat we als een ‘deer in the headlights’ bevriezen. We ondernemen geen actie, met als gevolg dat we overreden zullen worden.

Wanneer is de kans groter dat je tot actie overgaat om de wereld beter te maken in plaats van verder te vervuilen? Dat kan pas als er gevoelens van verbondenheid met de natuur zijn. Die verbondenheid voel je pas goed wanneer je natuurlijke zintuigen geprikkeld worden. Uiteraard is het regelmatig en voor langere tijd in contact komen met natuur van groot belang.  Een zeer onderschatte maar uiterst belangrijke rol is hier weggelegd voor de maatschappij, voor het onderwijs en voor ouders.

Je kunt pas echt om iets geven als je ervan houdt. En je kunt pas echt van iets houden als je er verbinding mee maakt. Het lot van onze planeet ligt in de liefde die wij voelen voor onze leefomgeving.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Verbondenheid met de natuur zoeken op een dieper niveau? Klik hier

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, De Aarde, ecopsychologie, emoties, natuur

Liefde zonder moeten – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


16 augustus 2012

Dag 358: Liefde zonder moeten

Het is niet voor iedereen eenvoudig om ergens van te houden. Mensen die tegen een burn-out aanzitten of flink depressief zijn vinden niets of niemand leuk. Het enige dat voor hen vaak aantrekkelijk is, is zich terugtrekken in bed om ver van de dagelijkse beslommeringen te blijven.

Het minimale waar ze zich nog toe kunnen zetten is wandelen of fietsen. En dat is nu net waar de zintuigen voorzichtig op natuurlijke wijze geprikkeld worden. Dit is essentieel voor herstel.

Het is aan de orde van de dag in mijn praktijk dat cliënten aangeven zich voornamelijk op vakantie helemaal in hun element te voelen. De relatie gaat dan beter, ze voelen zich goed en er hoeft niets. Het ‘moeten’ van werk, verplichtingen en verwachtingen valt grotendeels weg, en de ware aard van de cliënten heeft ruimte om naar voren te komen.

Maar het is niet alleen de gewonnen vrijheid die het zo fijn maakt op vakantie. Bij doorvragen over gevoelens komt duidelijk de verbinding met het klimaat en het landschap naar voren. Dan wordt ineens duidelijk hoeveel invloed, de zee, de bergen of het regenwoud hebben op de gemoedstoestand. Hoe meer ze terugdenken aan die vakantie, hoe duidelijker het wordt wat aantrekkelijk voor ze is en waar ze van houden. Sommigen schrikken daar zelfs van omdat ze er nooit bij stil hebben gestaan dat ze zoveel geven om een omgeving.

De pure aantrekkingskracht van natuurlijke elementen kun je ook beschrijven als ‘liefde voelen voor’.  Liefde voor de zee, voor een snelstromende rivier, steile bergpaden, bijzondere vogels, kleurige zeldzame planten, spreken we misschien oppervlakkig uit. Maar juist deze liefde is die in de puurste vorm: onvoorwaardelijke aantrekkingskracht, waarbij alle zintuigen geactiveerd worden.

Wanneer cliënten deze liefde in zichzelf gaan voelen en herkennen, begint het herstel. Het realiseren dat het voelen van aantrekkingskracht de belangrijkste component van een gelukkig leven is, zorgt ervoor dat gedrag gaat veranderen. Het zich onderdompelen in de wereld van ‘moeten’, wat ze jarenlang hebben volgehouden, wordt ineens een schrikbeeld. En dat is precies de bedoeling! Want het is hét recept voor depressiviteit en ongeluk.

Al het leven bestaat uit aantrekkingskrachten, of het nu de boom is die water en kooldioxide aantrekkelijk vindt, de vos die de haas aantrekkelijk vindt of een mens die het aantrekkelijke ruime sop kiest. Het heeft allemaal met gevoelens van liefde te maken die onze zintuigen aangeven. Als je vanuit dit standpunt durft te leven, kan het niet anders of het geluk valt je toe.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Balans leren maken tussen Moeten en Zijn? Lees dan mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – Het is te verkrijgen bij bol.com alhier.

cover Zelfvertrouwen!

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Zelfvertrouwen is dichterbij dan je denkt – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


14 augustus 2012

Dag 356: Zelfvertrouwen is dichterbij dan je denkt

Het afgelopen jaar is ook duidelijk geworden dat één van de belangrijkste pijlers en eerste stappen binnen de toegepaste ecopsychologie het kunnen uitschakelen van taal is. Door te gaan vertrouwen op onze zintuigen en wat zij waarnemen en niet alleen op onze gedachten (omdat deze niet altijd zuiver zijn door aannames, opgelegde overtuigingen en verwachtingen), vergroot je het zelfvertrouwen alsook zelfwaardering en zelfacceptatie.

Op dag 229 schreef ik al hoe lastig het is om niet meteen een oordeel te vellen over iets dat je ziet. Bijna automatisch komen er woorden in ons hoofd naar voren, waarmee we een sticker plakken op alles in onze omgeving. Niet alleen doe je daar de omgeving mee te kort, maar voornamelijk ook jezelf. Je bent namelijk zoveel meer dan alleen dat wat zich in je hoofd afspeelt. Je hebt allerlei gevoelens die veel wijsheid met zich mee brengen en precies weten wat goed en niet goed voor je is. Door met een oordeel uit het hoofd je zintuiglijke belevingswereld te omzeilen, ga je aan je ware zelf voorbij.

Op dag 199 en 348 ging het om beter kiezen en een oplossing aanvoelen, beide door gedachten uit te schakelen. Als we voor een dilemma staan, zijn we geneigd om allerlei gedachten de revue te laten passeren. Wat we daadwerkelijk voelen en ervaren, lijkt daarbij ondergeschikt.

Zien, ruiken, voelen en ervaren met iedere cel in je lichaam, brengt heel veel wijsheid naar voren. Wat aantrekkelijk is aan de ene kant, en waar je van weg wilt blijven aan de andere kant. Oefenen in het aanvoelen gaat nog altijd het allerbeste in de natuur. Alleen daar gaat de grootste hoeveelheid zintuigen die we hebben aan het werk.

Wordt vervolgd.

cover Zelfvertrouwen!

Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – ebook  Koop het hier.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Het ebook is verkrijgbaar bij bol.com : http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

De pinguïn kolonie onderwijst – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


13 augustus 2012

Dag 355: De pinguïn kolonie onderwijst

De laatste 10 dagen van deze weblog wil ik terugblikken op bijzondere natuurervaringen en ecopsychologische inzichten die het afgelopen jaar de revue zijn gepasseerd.

Een moment dat me altijd bij zal blijven is het van dichtbij aanschouwen van een kolonie geeloog pinguïns in Nieuw-Zeeland. Alleen al om aan de andere kant van de wereld te vertoeven is een bijzonderheid, maar zo dichtbij en ongezien (!) deze prachtige dieren bewonderen is een wonderlijke ervaring. (klik hier voor de eerdere blog met foto’s)

Op het Otago schiereiland hebben ze een soort overdekte loopgraven gemaakt, waardoor het voor de pinguïns niet mogelijk is om de toeristen te zien. En dat is een gouden zet. Om dieren in hun natuurlijke habitat, hun natuurlijke ding te zien doen, dat raakt de menselijke zintuigen.

In dit specifieke geval werd mijn zorgzame zintuig het meest actief. Het zien voederen van één van de ouders en het gulzig opschrokken van het voedsel door de jongen, vertedert zonder meer. Maar ook de rust die de dieren uitstralen, het met elkaar uitrusten van vermoeienissen in stilte, deed iets met de hele groep toeristen. Niemand zei iets. Iedereen synchroniseerde met de rust, de staat van zijn van de pinguïns. Het is dat de gids ons opriep snel naar een andere gang te rennen zodat we een eenzame pinguïn naar zee konden zien lopen, anders waren we met zijn tienen nog lang ‘in het moment’ gebleven.

Dit was één van de momenten het afgelopen jaar, waarin het me wederom heftig bevestigd werd, welke gezonde uitwerking contact met de natuur op de mens heeft. Naast zorgzaamheid kon je niets anders dan bewondering, nieuwsgierigheid, dankbaarheid en pure liefde voelen voor deze prachtige zeldzame dieren. Onze oer-zintuigen werden geprikkeld, er werd niets gedacht alleen maar ervaren en dat voelde zo goed!

Als alle mensen op aarde wekelijks een natuurervaring hebben waarin al deze waarden naar voren mogen komen, dan wordt de wereld ongetwijfeld een stuk leefbaarder.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Dichterbij je oer-zintuigen komen? Wandel mee met de Terugnaarjenatuur wandeling! Voor info klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Het Nieuwe Voelen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


11 augustus 2012

Dag 353: Het Nieuwe Voelen

‘Het nieuwe denken’ stond er op de folder van een filosofiecursus die ik in de bus kreeg. Ik voelde meteen enorme weerstand in me opkomen. Vanmorgen hoorde ik mezelf namelijk zeggen dat ik de afgelopen veel te druk in mijn hoofd was geweest. Denken, overdenken, terugdenken, vooruitdenken, zo zag mijn week eruit. Teveel denken, te weinig voelen en in mijn element zijn. Op een zaterdag wordt me dat altijd pijnlijk duidelijk: vermoeid, niet uit bed te branden en al helemaal niet willen denken aan de simpelste dingen zoals een boodschappenlijstje maken.

Natuurlijk hadden mijn hersenen al een signaal afgeven en wel de duidelijkste die er is: hoofdpijn! In plaats dat je de boel de boel laat en gedachten loslaat, slik je maar een aspirine. En zo val je gemakkelijk terug in een oude gewoonte. Een keer is dat natuurlijk niet zo erg, maar week in week uit hier last van hebben, of misschien wel maandenlang, dan ga je toch echt aan jezelf voorbij. Als je eenmaal bewust wordt dat je jezelf voorbij bent gelopen, dan herken je steeds sneller de patronen. Uiteraard is dat alleen niet genoeg. De actie die erop volgt, om dingen te gaan doen die aantrekkelijk voor je zijn, is het belangrijkst. Maar pas op, gevaar schuilt in het ‘denken’ aan aantrekkelijkheden. De kunst is om echt te voelen met het hele lijf wat het nodig heeft. En nee, dat zijn geen drank, drugs of overmatig eten. Dat geeft alleen op de hele korte termijn een goed gevoel.

Nadat ik het mezelf had horen zeggen, over teveel denken, ben ik een lange wandeling gaan maken met de hond. Bij het loslaten van iedere gedachte aan wat ik allemaal nog moet, voelde ik een zintuig wakker worden. Stuk voor stuk klikten ze aan bij het zien van de koeien die rustig liggen te herkauwen, de waterlelies die al gedeeltelijk open zijn en het kalme water. Steeds meer omgeving kwam bij me binnen, de fluitende vogels, geritsel in het gras, het piepen van een muis, het zachte briesje op mijn gezicht, een zachte plons in het water.

Zo dicht bij jezelf komen via de oer-zintuigen, is de beste manier om opdringerige gedachten het hoofd te bieden. ‘Het nieuwe denken’ mag van mij het ‘nieuwe voelen’ worden!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Ook leren hoe je dichter bij je zelf komt via de zintuigen? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Je Ware Gelukkige Zelf vinden met je zintuigen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


8 augustus 2012

Dag 350:  Je Ware Gelukkige Zelf vinden met je zintuigen

Je Ware Zelf vinden brengt geluk. Niet het Zelf dat denkt dat het iets moet, dat het verplichtingen heeft, dat het aan verwachtingen moet voldoen en regels moet volgen. Van jongs af aan worden de meesten van ons zo opgevoed: we moeten luisteren naar onze ouders, onze leraren, onze artsen e.d. Daaruit vloeit voort dat we luisteren naar wat de media, reclamemakers of trendsetters ons willen laten geloven. Wanneer je alleen maar anderen volgt en niet naar je ware Zelf luistert, ga je aan jezelf voorbij.

Geluk vind je wanneer je in je element bent. Hier vind je ruimte om creatief te zijn en een staat van flow te bereiken. Hier ben je speels. Hier ervaar je rust en volg je wat aantrekkelijk voor je is. Hier gaat je hart open. In deze staat-van-zijn overheersen de zintuigen het denken  (In de staat van ‘moeten’, overheerst het denken).

Tenzij we letterlijk door iets geraakt worden en onze huid dit als een knal ervaart, geven de meeste zintuigen een heel zachte impuls. Het kan een trilling zijn, maar ook het vage ‘buikgevoel’ of iets wat licht drukt. Misschien lijkt het op een onbestemd gevoel, een golfje of een flits.

Niets voelen bestaat niet. Iedereen voelt,  maar de meesten van ons zijn verleerd om gevoelens en sensaties te combineren met woorden.  De woorden hebben de overhand gekregen, de zintuigen lijken onbelangrijk. Pas wanneer je de zintuigen heel bewust gaat combineren met woorden, zul je merken dat je innerlijk weten steeds helderder wordt. Door er met woorden aandacht aan te geven, veranker je de zintuiglijke ervaring. Een volgende keer zul je het nog sneller herkennen en er optimaal gebruik van kunnen maken.

Onze mede niet-menselijke aardbewoners houden het onderling communiceren bij de zintuigen. Wij zijn zo geëvolueerd dat we woorden nodig hebben om met anderen, maar ook met onszelf, te communiceren. Het mooie ervan is, dat wanneer we die kunst eenmaal verstaan, de woorden ineens weer weg mogen vallen en het innerlijk weten genoeg is. Dan zijn we terug bij onze innerlijke natuur, bij ons Ware Zelf. Daar ligt ons geluk.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Je zintuigen optimaal leren herkennen? Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

cover Zelfvertrouwen!

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Geduld, tijd en zintuigen als bewezen concept – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


7 augustus 2012

Dag 349: Geduld, tijd en zintuigen als bewezen concept

Eén van de meest frustrerende momenten in alle science fiction films en series, is wel het moment dat de tegenstander een cloaking device gebruikt. Dit zorgt ervoor dat het ruimteschip opgaat tegen de achtergrond en dus onzichtbaar wordt. Een perfect verdedigings- en aanvalsmiddel. Dit trucje is uiteraard afgekeken in de natuur. De bekende kameleon bewijst dat het aanpassen van zijn huid aan de omgeving als uitstekende dekmantel werkt. Bovendien kan hij zichzelf onzichtbaar opstellen voor mogelijke prooien. Een goed design! Wij moeten er heel wat voor doen om niet op te vallen in een omgeving. Jagers en militairen passen hun kleding aan en besmeuren hun gezicht. Knappe visagie kunstenaars kunnen met make-up ook heel wat bereiken. Voor de mens moet het van buitenaf komen.

Hoe fenomenaal is het toch dat een organisme zelf in staat is om van vorm of kleur te veranderen als dat nodig is? Het kevertje (familie van de bladhaantjes) op deze foto is wel heel bijzonder. Door vloeistof te reguleren in zijn lichaam, is hij in staat van kleur te veranderen. Helemaal zelf uitgevonden en geperfectioneerd. Het moet gezegd, dit zal niet van de één op de andere dag ontstaan zijn. Misschien heeft de soort er wel miljoenen jaren over gedaan om tot deze versie te evolueren.

Alleen die gedachte al, dat iets zo lang in beslag kan nemen, dat is voor ons bijna niet te bevatten. Wij willen snel resultaat. Snelle veranderingen, snel een doel bereiken, het had gisteren klaar moeten zijn etc. Hierin laten we ons te vaak leiden door gedachten en overtuigingen. En daarmee maken we helaas ook snel fouten.

Wanneer we beter aanvoelen wat een situatie daadwerkelijk nodig heeft, en niet tot allerlei overhaaste conclusies komen, dan lopen we het juiste pad. Benodigdheden: geduld, tijd en zintuigen. Helaas niet onze sterkste kant. De zintuigen wakker schudden is nog het eenvoudigst. Het leren om niet alles in één mensenleven te willen bewerkstelligen, vergt wat meer oefening.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Ontspannen de zintuigen ruimte leren geven? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Kiezen is niet moeilijk – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


6 augustus 2012

Dag 348: Kiezen is niet moeilijk

Zal ik dit kopen of toch maar liever dat? Zullen we hiernaartoe op vakantie gaan of toch maar daarnaartoe? Zullen we hier blijven wonen of verhuizen? Blijf ik bij mijn huidige werkgever of zoek ik een nieuwe?

We wikken en wegen tot we er gek van worden. We zijn altijd bang dat we teleurgesteld raken over de keuze die we maken. En dat zou nu juist niet hoeven, omdat ons brein ons automatisch beter laat denken over wat we gekozen hebben. Ook al zouden we ergens spijt van hebben, dan nog kunnen we een reden vinden waarom het toch beter is wat we hebben gekozen. Het lijkt wel een soort veiligheidsklep die in werking gaat, om vooral het pad te blijven volgen dat je hebt gekozen.

Wanneer ik daar wat langer over na denk, is dit heel natuurlijk. Alles wat leeft, groeit en bloeit, staat op een bepaald moment voor een keuze. Zal ik hier eten of daar? Zal ik dit eten of dat? Zal ik hier blijven of ren ik weg? Van die twijfel merk je weinig wanneer je lekker buiten aan het wandelen bent. (Je moet er niet aan denken dat je iedere plant of dier zou horen twijfelen.) Alles lijkt recht op een doel af te gaan. Dat komt omdat alle organismen kiezen voor aantrekkelijkheid. Datgene wat een organisme het liefst wil hebben en wat voorradig is, daar kiest het voor. En dat is dus altijd goed! Het kiest niet voor het minst aantrekkelijke of het onbereikbare. Het doet zijn best om te bewegen in de richting van wat het beste aanvoelt en wat het echt nodig heeft om goed te kunnen leven.

Daar hebben we het weer: ‘aanvoelen’. In de praktijk blijkt keer op keer dat wij maar moeilijk kunnen kiezen omdat we er teveel over nadenken. Allerlei scenario’s komen in ons op, beren verschijnen op de weg, excuses, smoesjes, meningen van anderen etc. Maar als ons wordt gevraagd wat echt goed voelt, dan blijkt de keuze vaak kinderlijk eenvoudig. Daarvoor moeten we wel tijdelijk ons denken passeren en het voelen voor laten gaan.

Wat zou het fijn zijn als we een echte knop zouden hebben waarmee we ons denken even kunnen uitschakelen. Het zou enorm veel tijd schelen in piekeren, twijfelen en zorgen maken.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Denken leren uitzetten? Klik hier

4 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Je innerlijke natuur een handje helpen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


5 augustus 2012

Dag 347: Je innerlijke natuur een handje helpen

Ik heb een hekel aan het grijze dekbed boven mijn hoofd. Daarmee bedoel ik, een dicht saai grijs wolkendek dat alle contrast uit de omgeving lijkt te halen. Mijn humeur heeft daar onder te lijden. En helemaal in de winter als dit soms weken aan kan houden. Contrasten en kleuren voelen voor mij aan als ‘leven’.

Een zonnebril kan wonderen verrichten. Niet alleen moet het onze ogen beschermen tegen al te fel licht, daarnaast kun je het gebruiken als stemmingsfilter. Net zoals een fotograaf of filmregisseur gebruik maakt van speciale lenzen en filters om stemming te maken, zo kun je ook een zonnebril gebruiken. Een heel goedkoop zonnebrilletje met oranjebruine glazen, maakt mijn wereld mooier en warmer als alles buiten grijs is. Dat brilletje helpt me om ‘leven’ te zien wanneer mijn natuurlijke visuele zintuig het niet ervaart.

Grijs maar rustig weer is dus veel onaantrekkelijker voor mij dan bijvoorbeeld deze lucht die ik vanmorgen fotografeerde:

 

Geen bedreiging, maar een teken van leven!

 

Hier zit dreiging in, maar ook verlichting. De verschillende vormen die ook nog veranderen onder invloed van de wind, maken het voor mij levendig. Het feit dat er ieder moment regen uit kan vallen, doet me niets. Voor mij is het vervormen, het ontwikkelen en veranderen van de lucht aantrekkelijk. En dat zegt iets over mij.

Stilstaan en niet verder ontwikkelen of groeien, staat niet in mijn persoonlijke woordenboek. Ik heb dat nodig om me goed te voelen. Het is natuurlijk geen toeval dat ik relatietherapeut en coach ben. Ook daar probeer ik in stilstaande situaties beweging te brengen. Het hoort bij mij.

Natuurverschijnselen die aantrekkelijk voor je zijn, zeggen iets over jezelf. Uitvinden wat het is, kan een waardevolle oefening voor je zijn. Naast het feit dat je iets leert over jezelf, verdiep je de verbondenheid met de natuur. De natuur om je heen, raakt de natuur in je. Soms helpt een menselijke uitvinding, in dit geval de zonnebril, om dat nog beter te ervaren.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Nog meer leren over jezelf in de natuur? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Aanstekelijk gebiologeerd – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


2 augustus 2012

Dag 344: Aanstekelijk gebiologeerd

Gisterenavond viel ik in het tv programma ‘Een dag in de dierentuin’, waarin twee krokodillen werden verplaatst en cheeta’s beziggehouden werden. De krokodillen, Mork & Mindy, mochten naar hun nieuwe verblijf. Eenmaal daar aangekomen, maakten de verzorgers zich uit de voeten uit angst dat het paar geweld zou gaan gebruiken. Het oer-paar  bekeek hun nieuwe onderkomen uiterst kalm. Het bleek een gedeelde woning te zijn, want ook huisden er allerlei tropische vogels. Die hadden meteen door dat er iets bijzonders in hun huis was gekomen. Er werd alarm geslagen, alsof ze heel goed wisten dat Mork & Mindy roofdieren zijn. Ze tetterden er op los en bleven gebiologeerd naar de twee nieuwkomers kijken.

Even later in het programma krijgen cheeta’s vanwege het warme weer, ijsbrokken met daarin vis, toegeworpen. Ook hier merkte ik de gebiologeerdheid op. De frons op hun kop, de ogen onderzoekend, de op safe spelende lichaamshouding, werkten aanstekelijk. Ook ik was volledig gebiologeerd, en keek naar wat hen bezig hield.

Het zien van andere wezens die ergens met al hun zintuigen door gebiologeerd zijn, prikkelt onze zintuigen ook. Als we naar een kind kijken dat zijn nieuwsgierigheid wil bevredigen, dan voelen we het zelf: we zijn ook nieuwsgierig. Staat er iemand in de verte te turen, dan kijken we automatisch dezelfde richting uit om te ontwaren wat er zo interessant is.

Het zijn natuurlijk onze oude ingebakken instincten die hier in werking gaan. We reageren op een mede groepslid die dan wel gevaar, dan wel iets eetbaars opmerkt. Beiden zijn het waard om te weten. En dus doen we mee.

Bij het kijken naar de vogels in het krokodillen onderkomen en de cheeta’s met hun brokken ijs, ging mijn oude instinct gewoon in werking. Blij dat het er nog is!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Instincten weer naar boven halen? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Simpelweg verslaafd aan natuur – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


1 augustus 2012

Dag 343: Simpelweg verslaafd aan natuur

Als je dagelijks verbindingsmomenten met de natuur maakt, ga je merken dat je veel meer gaat ervaren in steeds kortere tijd. Door steeds beter gebruik te maken van de zintuigen, kom je steeds dichter bij jezelf en worden ervaringen intenser. Een innerlijke rust is sneller bereikbaar met diepe ontspanning als resultaat.

Waar ik vroeger 10 minuten wandelde met de hond, volledig in gedachten verzonken en bij thuiskomst niet meer wetend waar ik had gelopen, ervaar ik nu het volgende:

–          dat de zon erg fel is en een zonnebril nodig is

–          dit licht maakt de ochtendschaduwen van de bomen harder

–          het verschil in de groene kleuren van de bomen is overduidelijk

–          het verschil in de soorten bomen valt nu heel erg op

–          een groepje schapen ligt te rusten en het licht valt heel mooi op hun vacht

–          de kleuren in het weiland, variërend van geel, groen, paars tot roestbruin zijn duidelijk aanwezig

–          de waterlelies zijn nog gesloten, ondanks de felle zon

–          een meerkoet zoekt driftig naar eten

–          moeder-eend brengt snel haar jongen in veiligheid

–          een reiger staat zich te krabben aan de waterkant

–          twee koeien duwen speels tegen elkaar aan en jagen daarmee twee ganzen weg

–          de zwaluwen scheren laag over het gras

–          het zachte briesje waait heerlijk in mijn gezicht, het is nog niet te warm

–          de grote kudde schapen komt aangelopen en het geeft me een gevoel van saamhorigheid

–          ik voel enorme rijkdom dat al dit leven om mij heen geeft.

–          ik leef!

 

Ik zou vroeger nog niet de helft ervaren hebben in dezelfde tijd. Mijn gedachten waren ongetwijfeld bij mijn werk, bij problemen van anderen of van mezelf. Terwijl ik buiten was, richtte ik me naar binnen maar dan naar mijn hoofd. Ik focuste op alle gedachten die daar rond spookten, waarmee ik het contact met de rest van mezelf verloor. Nu weet ik dat de beweging naar buiten, de natuur in, ook een beweging naar binnen kan betekenen, niet naar gedachten, maar naar zintuiglijk ervaren. Het hele lijf doet nu mee.

Als de zintuigen wakker zijn geworden, willen ze niet meer in slaap gehouden worden. Ze zullen zich steeds duidelijker laten merken om het goede gevoel weer te ervaren. En dus zorg ik er wel voor dat ze hun dagelijkse natuur-synchronisatie krijgen. Natuurverslaafd dus. Dat zou iedereen moeten zijn.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Gebruik leren maken van al je zintuigen? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Actief versus passief geprikkeld worden – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


30 juli 2012

Dag 341: Actief versus passief geprikkeld worden

“Ik kan niet bij mijn gevoel,” hoor ik mijn cliënten soms zeggen. Sommigen zijn er zelfs van overtuigd dat ze gevoelloos zijn. Ooit was er een cliënt die om die reden was gaan kickboksen, dan voelde hij tenminste iets. Extreem, dat is het zeker. We zoeken allemaal vertier op om de zintuigen te prikkelen. Maar als dit extreme vormen aan gaat nemen, dan leidt dit in de meeste gevallen wel tot problemen. Verslaving bijvoorbeeld.

Een verslaving is niets meer dan het je prettig willen voelen door bepaalde zintuigen te prikkelen. Een mens kan aan alles verslaafd zijn, afhankelijk van welke prikkel je graag wilt ontvangen. Duidelijk is wel dat het extreme prikkels zijn, die gewenst zijn. Doordat je het zwaartepunt op één zintuig legt, mis je heel veel andere prikkels. En daar zit het geheim in om los te komen van een verslaving: het afbouwen van die ene hevige zintuigenprikkeling en die vervangen voor een heel cluster aan anderen op een veel ‘lichtere’ wijze.

Ik zou er niet over schrijven als ik de link niet zou maken met de natuur. Het zintuig dat voor de meeste mensen het belangrijkst is als men in de natuur is, is het visuele. We zien graag waar we heen gaan, en we ontdekken kleuren, vormen, beweging, donker en licht etc. Op zich kan dit al een mooie ervaring zijn. Zou je andere zintuigen, die voor de mens niet zo voor de hand liggen, gaan activeren dan kan er een heel andere ervaring ontstaan. Het ‘gewone’ van het visuele maakt dan plaats voor het onbekende en avontuurlijke.

Hoe intensief denk je dat je andere zintuigen zult gebruiken als je geblinddoekt door een bos moet lopen? Als je op gehoor, tast, druk, temperatuur je weg moet vinden? Niet klakkeloos een navigatiesysteem volgen, maar je eigen zintuigensysteem activeren, wordt het dan.

Uit de praktijk blijkt dat, wanneer mensen iets dergelijks ondernemen, er veel voldoening is door het volgen van de eigen zintuigen. Je doet dan zélf iets, in plaats van dat ze passief vermaakt worden door een prikkel van buitenaf.

Uiteraard is het slikken van een pil om vervolgens de hele nacht te dansen een eenvoudige oplossing om even de kick te voelen. Het nadeel is dat je steeds meer wilt omdat de voldoening niet optimaal is. Alleen als je vanuit jezelf, met behulp van de eigen zintuigen, iets hebt kunnen creëren, dan is er diepe voldoening mogelijk. Je bent dan actief in je element geraakt. Naar de tv kijken is passief prikkelen, zelf een filmpje maken is actief prikkelen. In een bos wandelen met kans op een ontmoeting met een wild zwijn, of liever op de tv of in een boek het wilde zwijn zien? En verhaal aanhoren over een kanotocht, of zelf op pad gaan? Ligt het niet voor de hand wat echte voldoening geeft?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Meer zintuigen herkennen? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Synchroniseren in je favoriete omgeving – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


25 juli 2012

Dag 336: Synchroniseren in je favoriete omgeving

Langzaam maar zeker zie je, en hoor je, het seizoen alweer veranderen. De ganzen heb ik maandenlang niet gehoord, ze waren veel te druk met de opvoeding, maar nu zijn ze weer in groten getale aanwezig in de velden en in de lucht. De vogels fluiten minder fanatiek. Her en der zijn ze wel hoorbaar, maar niet zo driftig als een maand geleden. Alsof ze de zomer even afwachten. Sommige van mijn perkplanten zijn ook alweer klaar met bloeien, terwijl de herfstasters volop in de groei zijn. Voor mij voelt het al als afscheid nemen.

Niet iedereen houdt van hetzelfde seizoen. De één leeft op in de zomer, de ander in de herfst. Het heeft te maken met je zintuiglijke voorkeuren. Ik ben duidelijk een lentekind. Ik ben geboren in de tijd van natuurlijke overvloed, aan geluiden, kleuren, volume, variatie en geboorte. Het heeft alles in zich. Ik resoneer met de voorjaar overvloed, dan ben ik in mijn element.

Voor iedereen is het van belang om te synchroniseren met ritmes, omgevingen, visuele stimuli die bij je passen. Het geeft het gevoel op je plek te zijn en erbij te horen. Ben je ongelukkig, maar niet zozeer met je werk of in je relatie, dan kan het goed zijn om eens te kijken naar de omgeving waarin je vertoeft. (En niet te vergeten het klimaat, hoewel niet iedereen de mogelijkheid heeft om zomaar van klimaat te veranderen). Als je een strandmens bent, resoneer je met de golven, de wind en de ruimte. Om dan drie hoog achter te gaan zitten in een flat is niet zo verstandig. Tenzij je wekelijks je portie strand krijgt.

Dat laatste is van belang. Als je je op bepaalde plekken meer in je element voelt, dan betekent het dat je zintuigen in werking gaan en je een voldaan gevoel ervaart. Ben je te weinig op die plekken dan doe je de zintuigen tekort en kan er zelfs stress ontstaan. Regelmatig de omgeving opzoeken waarin al je zintuigen aangaan, is hét recept om je goed te voelen. Die omgeving waarin je het beste de meeste zintuigen synchroniseert, is in de natuur. Welk onderdeel dat van de natuur is, is voor iedereen anders. En dat is maar goed ook.

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

Leren synchroniseren met de natuur? Klik hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Simpelweg Zijn – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


21 juli 2012

Dag 332: Simpelweg Zijn

Mijn hoofd geeft duidelijk aan dat ik te druk ben geweest. Het voelt zwaar. Alsof er een steen op ligt. Vroeger zou ik gewoon zijn doorgegaan met alle bezigheden en verplichtingen die ik mezelf als geen ander kan opleggen. Vandaag doe ik echter alles bewust op de langzame stand. Langzaam wandelen in het bos, geen boodschappen-drukte, een beetje in het gras liggen en oh ja, een blog moest er ook  nog uit.

Kijk, daar komt het ‘moeten’ toch nog om de hoek. Ik heb mezelf per slot van rekening gecommitteerd aan het 365 dagen schrijven over verbinding maken met de natuur. Maar vandaag verleen ik voorrang aan wat mijn natuur me laat merken: rust nemen, niet werken, relaxen, even terug naar de basis van het leven: simpelweg Zijn. En daar past geen computer bij vandaag.

Tot morgen!

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

2 reacties

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Zelf doen, zelf ervaren, zelfvertrouwen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


17 juli 2012

Dag 328: Zelf doen, zelf ervaren, zelfvertrouwen

De mens kan heel wat vooroordelen in het persoonlijke rugzakje meezeulen over de natuur. Is het vies, koud, klef, gevaarlijk, giftig, stekend, pikkend, blaffend of eng? Vooral het woord ‘eng’ triggert me om eens goed na te denken welke blokkades er bij mij opgeworpen worden als het gaat om enge natuur. Het is een inkoppertje helaas: de spin is niet mijn favoriete dier. Maar vind ik dat nou echt zèlf, of is het me aangepraat door anderen?

Ik kan natuurlijk ook teveel tv hebben gekeken. Het vrouwelijke rolmodel in films is veelal bang voor spinnen. Daarnaast struikelen ze steevast als ze het in de natuur op een rennen moeten zetten, vliegen er vleermuizen in hun lange haar of besluipt een wild dier ze. Uiteraard moet er dan een mannelijk rolmodel hen uit de brand helpen.

Als je nu al van jongs af aan geconfronteerd word met dit soort beelden, wat gaat zich dan in je vastzetten en wat durf je zelf nog te ervaren? Ons brein is eenvoudig te beïnvloeden. Zeg maar eens 10 keer tegen jezelf dat je niet lekker bent, de 11e keer voel je je ook niet lekker. We zijn erg gefocust op woorden geraakt en hangen daar conclusies aan.

Het beste voorbeeld vind ik altijd boek- of filmrecensies. Er zijn genoeg mensen die recensies letterlijk opvolgen. Zonder dat ze het zelf gaan ervaren, volgen ze de mening van een ander. Het is een gemiste kans om op jezelf te leren vertrouwen.

Zelfvertrouwen krijg je pas door zelf acties te ondernemen, die goed uitpakken waardoor je voldoening krijgt. Of ze pakken slecht uit, waardoor je een les leert en je het de volgende keer anders doet. Zelfvertrouwen is niets anders dan je eigen mening, en vooral je eigen zintuigen, op waarde schatten. Zèlf ervaren, zèlf doen.

Dat geldt dus zeker ook voor het verbinding maken met de natuur. Als er regelmatig in je jeugd tegen je gezegd is dat je niet het bos in moet gaan, omdat je dan vies wordt, of wordt gestoken door een rode mier, of teek en je volgt dat blindelings (of je wordt ertoe gedwongen), dan mis je de eigen ervaring. Je leert je dan afhankelijk op te stellen van de mening van anderen. Zo krijg je nooit zelfvertrouwen.

Ervaar zelf eens of modder vies is, een wesp altijd steekt, een slak glibberig is of een dier het altijd op je voorzien heeft. Vertrouw op je eigen zintuigen. Je zult versteld staan van het gevoel dat je ervan krijgt. Ik ga een spin over mijn hand laten lopen!

Wordt vervolgd.

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? 
Lees mijn ebook, te verkrijgen bij bol.com :

http://www.bol.com/nl/p/zelfvertrouwen/9200000035034679/

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:
 
Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.
 
Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.
 
Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.
 
Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboek, Dieren, ecopsychologie, natuur, zintuigen

Het verleden niet meer gehoorzamen – 365 dagen verbinden met de #natuur – #ecopsychologie


15 juli 2012

Dag 326: Het verleden niet meer gehoorzamen

Ik hoor het mezelf zeggen tegen een tegemoetkomende wandelaar: “Het is hier een beetje viezig.” En daar bedoelde ik mee: modderig. Ik betrapte mezelf op de link tussen ‘vies’ en ‘modder’. Sinds wanneer is modder vies? Het is zand en water, meer niet. Zo kijken kinderen er ook naar. Het is nat, het kliedert lekker, het spat leuk op en het voelt gek in je handen. Wanneer wordt modder dan vies?

Omdat het ons verteld werd, uiteraard. Onze oma’s en moeders, die wel wat anders te doen hadden dan onze kleding dagelijks te wassen, hebben ons wijsgemaakt dat modder vies is. En omdat ze dit bleven herhalen, zijn we dat op jonge leeftijd gaan geloven en moest je er ver van weg blijven. Ik kan me dus ook niet meer herinneren dat ik als kind ooit in een modderpoel ben gesprongen of dat ik er met mijn handen in mocht.

Door deze conditionering blijven we hier vaak de rest van ons leven last van houden, mijden we plassen en modderpoelen, opdat we maar niet ‘besmet’ raken. Zo hebben we nog veel meer last van allerlei conditioneringen, verplichtingen die ons ooit zijn opgelegd en halve waarheden die ons zijn verteld. Als we altijd blijven luisteren naar wat ons is opgelegd of verteld, dan ervaren we zelf dus niets. Dan weet je niet hoe modder aanvoelt.

Ik ben voor een stukje ‘ongehoorzaamheid’ in deze. Het is goed om, hoe oud je ook bent, eens te kijken naar allerlei overtuigingen en regels waar je je aan houdt. Voldoen ze nog wel? Is het jouw regel? Zijn het jouw normen en waarden of heb je ze voor zoete koek aangenomen?

Met andere woorden, vind je modder nou echt vies of durf je er gewoon midden in te springen?

Wordt vervolgd.

Françoise Vaal

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboek, ecopsychologie, natuur, zintuigen